“സാരല്ലടാ മോനൂ, അറിയാതെയല്ലേ?…” അശ്വസിപ്പിക്കാനമ്മ പറഞ്ഞു. അത് വെറുതെയാവും, വിഷമം ഉള്ളിലുണ്ടാവും പുറത്തുകാണിക്കാതെ നിൽക്കുന്നതാണ്.എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു.
“ഡാ മോനൂ.. മോനൂ അയ്യേ ഇങ്ങട്ട് നോക്ക്…. അയ്യയ്യേ..അതിന് നീയ്യെന്തിനാ കരയണേ?” താഴത്തിയ തലയമ്മ മെല്ലെ പിടിച്ചു പൊക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആ മുഖത്തേക്കു നോക്കാൻ വലിയ വിഷമം തോന്നി.
“അവളെത്ര വിഷമിച്ചു കാണുമമ്മേ , ആ മുറിയിൽ ഇരുട്ടത്, ഒറ്റക്ക്. ഇത്രേം വലിയ മഴയിൽ, പിന്നെ ഞാൻ കെട്ടിയിട്ടില്ല…?” വിഷമം മുഴുവൻ പുറത്തുവന്നു.മുറുകിയ കൈ അയച്ചു അമ്മ എന്നെ വാരി പുണർന്നു.
“സാരല്ലടാ… മോനൂ.പറ്റി പോയില്ലേ? ഒന്നും പറ്റീല്ലല്ലോ.. അവൾക്ക് വയ്യാതായത് അതിനൊണ്ടാന്നാണോ കരുതിയെ.. അതൊന്നും അല്ലട്ടോ.” ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടേലും എനിക്കെന്തോ വിഷമം മാറുന്നില്ല. ആ കഴുത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഞാൻ മുഖമമർത്തി.കണ്ണുനീർ ആ കഴുത്തിൽ തുടച്ചു. അമ്മയുടെ ചിതറിയ മുടി നാരുകൾ എന്റെ നനഞ്ഞ മുഖത്തു പറ്റി പിടിച്ചു കിടന്നു.
“മോനൂ….. ” മുകളിൽ നിന്ന് അമ്മ വിളിച്ചു.വിളിക്കുമ്പോ ആ കൈ മുടിയിൽ അമർന്നു നിന്നു.തൊണ്ട അടഞ്ഞ പോലെ ആയതു കൊണ്ട് വിളിക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..
“മോനൂ……..” നീട്ടിയ അടുത്ത വിളി.എന്റെ കവിളിലാ സുന്ദര മുഖം അമർന്നുവന്നു .ചുണ്ട് തുറന്നു ചെവിയുടെ തുമ്പിൽ മെല്ലെ കടിച്ചു. ആ ചെറിയ ചൂടുള്ള വായിൽ അമർന്ന ചെവിതുമ്പ് ചുണ്ടിൽ നിന്ന് വഴുതി പോന്നപ്പോ തണുത്തു.
“മ്…” ഇത്തവണ ഞാൻ വിളി കേട്ടു.മുഖത്തു അമർന്നു നിൽക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖം അതേപോലെ തന്നെ.പുറത്തു എ സി യുടെ തണുപ്പാണേലും ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ പൊള്ളുന്ന ചൂടാണ്.
“ഇങ്ങനെ കരയല്ലേ ട്ടോ… കാണുമ്പോ എന്തോപോലെയാടാ. നീയെന്നോട് കരയല്ലേന്നൊക്കെ പറയല്ലോ.. ന്നട്ട് നീ കരയണതോ? അങ്ങനെയിപ്പോ ന്നെ സമ്മതിക്കാതെ നീയൊറ്റക്ക് കരയണ്ട!! ഹും..”. തുടങ്ങി.ചെറിയ കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവം വീണ്ടുന്തുടങ്ങി.രണ്ടു ദിവസമായിട്ടുള്ള ആ മാറ്റം അമ്മക്ക് വീണ്ടും കണ്ടു. എന്നാലും അത് കേൾക്കുമ്പോ ഒരു രസമാണ്. കൊഞ്ചിക്കാനൊക്കെ തോന്നും.!!
“ഡാ നീ കേൾക്കുന്നുണ്ടോ ഞാൻ പറയണേ?… അല്ലേൽ ഇനീം വിഷമം മാറീല്ലേ…? നോക്ക് നീ നനഞ്ഞു കുളിച്ചു വന്നിട്ട് കണ്ടോ .എപ്പോഴുമെന്റെ മേത്തു കേറി ഞരങ്ങലല്ലേ?” ആ തഴുകുന്ന സുഖം വീണ്ടും കിട്ടി. കൂടെ കൊഞ്ചുന്ന അമ്മയുടെ കുസൃതിയും.പറയുന്ന കേൾക്കുമ്പോ തോന്നുന്ന അറിയാതെ വന്ന പുഞ്ചിരി എന്റെ ചുണ്ടിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും ഇനിയും കേൾക്കാൻ ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“വിഷമം മാറീല്ലേ ഇപ്പോ ന്താ ചെയ്യാ..”നീട്ടിയ ഈണത്തോടെ അമ്മ ആലോചിക്കാണ്. “മിട്ടായി വാങ്ങി തന്നാ മാറോ? ചോക്കലേറ്റസ്, ഇല്ലേൽ ഐസ്ക്രീമായാലോ? വേണ്ടല്ലേ? ഇന്ന് കുറേ തിന്നല്ലേ? ഇനിയിപ്പോ ന്താ ” പറയുന്നതെല്ലാം പ്രാന്താണെന്ന് അമ്മയ്ക്കും അറിയാം. നീറി നിൽക്കുന്നയെന്നെ മാറ്റാനാണ്.ആ വട്ടുകൾ കേട്ട് ചിരി വന്നു.
“പാട്ടു പാടിത്തന്നാലോ… ?”നേരിയ പതുങ്ങിയുള്ള ചോദ്യം. ഞാൻ കേൾക്കണം എന്നാ കേൾക്കരുതെന്ന് കരുതിപ്പറഞ്ഞത് പോലെയുണ്ട്.അമ്മയൊരിക്കലും പാടുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല.. ഇനിയത് പാടുവോ?അറിയില്ല!!. ഇത്തിരി നേരം കേൾക്കും എന്നൊക്കെ കരുതിയപ്പോ എവിടെ!!പാടാൻ പോയെന്ന് തോന്നുന്നു. ഒരു ശ്രമം പോലെ.ഞാൻ കളിയാക്കുവോന്ന് തോന്നിക്കാനും ഒന്നു മിണ്ടിയത് പോലുമില്ല.
“അതൊന്നും വേണ്ടല്ലേ?? എന്റെ കുട്ടിക്ക് വിഷമം ന്നിട്ടും മാറീല്ലേല്ലോ …അതോണ്ട് പണ്ടൊക്കെ നീങ്കരയുമ്പോ… ഞാൻ ചെയ്യണപോലെ .”പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.പിന്നങ്ങു നിർത്തി. പറയാൻ വരുന്നത് എന്താണെന്ന ചെറിയ ബോധം ഉള്ളിൽ വന്നപ്പോഴേ..മുഖത്തേക്ക് ചെറുതായമ്മ പാളി നോക്കുന്നുണ്ടോന്ന് തോന്നൽ. ഞാൻ വേഗമാ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.പിടിച്ചു വെച്ച ചിരിയുണ്ട്.
“ങ്ങ ങ്ങ ങ്ങ !! അങ്ങനെയിപ്പോ ചിരിക്കണ്ട… നാണമുണ്ടോ തള്ളേ.. ന്നോടമ്മിഞ്ഞ വേണോന്ന് ചോദിക്കാൻ..?.” നൈസ് ആയിട്ട് അമ്മിഞ്ഞ തരാനുള്ള ശ്രേമം ഞാനങ്ങു പൊളിച്ചു കൊടുത്തു.അതിന് എന്തേലും ഭാവമാറ്റമുണ്ടോ?