“ആരും കാണണ്ട. അനൂനും കൊടുക്കാം…..” ഒന്നെടുത്തു പൊളിച്ചു തിന്നിട്ടതിന്റെ സ്നേഹമാണ്.
“അമ്മേ കണ്ടവരുത് മുതലൊന്നും കക്കരുത്…ഒന്നുല്ലേലും ഒരു ഡോക്ടറല്ലേ…?.” കിട്ടിയ പഴയമിപ്പോ തന്നെയെനിക്ക് വിഴുങ്ങണമെന്നുണ്ട്. ഒന്ന് ചൊറിയുന്നതും സുഖമാണല്ലോ!! മുന്നിൽ നടന്നയമ്മ എന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി
“അയ്യടാ ന്നാ തിന്നണ്ട ഇങ്ങു തന്നേക്ക്..” കയ്യിലുള്ള പഴമെല്ലാം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ നോക്ക. കൊടുത്തില്ല!! കൈ വെട്ടിച്ചു ഞാൻ മുന്നിലേക്ക് ചാടി.
“അങ്ങനെ പറയല്ലേ.അമ്മമാർ മക്കൾക്കെല്ലാം കൊടുക്കണം ന്നാ…”
“ആഹാ ന്നാ കാണണല്ലോ…” ഭീഷണി.രണ്ടടി മുന്നിലേക്കെത്തിയ എന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചമ്മ മുന്നോട്ടോടാൻ സമ്മതിച്ചില്ല!.
“അമ്മേ വേണ്ട…വേണ്ടാ… വീഴുട്ടോ….” പറഞ്ഞു നോക്കി.കേൾക്കണ്ടേ.
“അങ്ങനെ നീയിപ്പോ തിന്നണ്ട…” വലിച്ചു തിരിച്ചെന്നെ നേരെ നിർത്തി. കയ്യിലെ നാലു പഴവും പിടിച്ചു പറിക്കാൻ നോക്കിയമ്മ ചൊടിച്ചു. എന്നേക്കാൾ ഉയരം കുറഞ്ഞ അമ്മക്ക് ഞാനത് പൊക്കി പിടിച്ചാൽ എത്തുക പോലുമില്ല. ഞാൻ കൈ നല്ലപോലെ പൊക്കി. രണ്ടു ചാട്ടം ചാടി എവിടെ!! ഒന്ന് തൊടാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. ദേഷ്യമായിയതിന്. കണ്ണിലേക്ക് തറപ്പിച്ചു നോക്കി ഒന്ന് കൂടെ ചാടി.കിട്ടിയില്ല!!
“ഡാ അഭീ…….” കിട്ടാത്ത ദേഷ്യം..കളിപ്പിക്കുന്ന പോലെ, ഞാൻ കൈ അതിന് പിടിക്കാൻ പാകത്തിന് വെച്ചു കൊടുത്തു ഒരു ശ്രമം നടത്താൻ അമ്മ ഒരുങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ ഞാൻ അത് പൊക്കി. പാവം!! കിട്ടാതെ വന്നപ്പോ മുഖം പെട്ടന്നങ്ങു ചുളിച്ചു കളഞ്ഞു. ചെറിയ കുട്ടികൾ കരയാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ ചുണ്ട് പിളർത്തുന്നപോലെ അമ്മയും വിടർത്തിയപ്പോ.കൊഞ്ചിക്കാൻ തോന്നി.
“അമ്മേ…….” സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ചിട്ടാ ആ കവിള് ചേർത്തൊരുമ്മ കൊടുത്തു.കുണുങ്ങുന്ന ചിരി.
“എനിക്കിപ്പോ കുട്ടികളെ സ്വഭാവായോ മോനൂ……” തല നീട്ടി കൗതുകപൂർവ്വം അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ചെറിയമ്മയെ പോലെണ്ട്.. അതിനും ചെറുതാന്ന് ഇടക്ക് തോന്നും…” ഞാൻ അമ്മയെയും പിടിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു.
“നീ കൂടെ ണ്ടായൊണ്ടാടാ…” സന്തോഷം കൂടി പെട്ടന്നമ്മയെന്റെ പുറത്തു തൂങ്ങി.ഞെഞ്ച് ആളിപ്പോയി. ഞാൻ പുറകിലേക്കൊന്ന് ആഞ്ഞു .വീണില്ല. വെട്ടി തിരിഞ്ഞു ഞാന് നോക്കി. കുട്ടിക്കളീന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ പ്രാന്ത് കൂടിയോ?ഞാനെന്തേലും കനപ്പിച്ചു പറയുമെന്ന് കരുതി പകച്ചു കൊണ്ടമ്മ നിന്നു.
“ന്താ പുറത്തു കേറണോ?…” ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അതിനിപ്പോ ഇങ്ങനെ പിടഞ്ഞു കളിക്കാൻ തോന്നുന്നുണ്ടെന്ന് കുറച്ചു ദിവസമായിയറിയാം. അതിന്റെ ഭാഗം തന്നെയാണിതും.എന്താ പറയേണ്ടത് എന്നറിയാതെ അമ്മ വേണം വേണ്ട എന്ന നിലക്കൊന്ന് തലയാട്ടി.
“എന്നൊന്നെടുക്കോ….?” പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി. നഖം കടിച്ചു കൊണ്ട്.സ്വന്തം മോനോട് ചോദിക്കുന്നതിലുള്ള എല്ല നാണവും കാട്ടി അമ്മയെന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ചെറുതായി പേടിയുമുണ്ടത്തിന്. എനിക്കെന്തോ സങ്കടാ വന്നത്. എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങളാ അതിനുള്ളത്.അതൊക്കെ ഉള്ളിൽ വെച്ചല്ലേ എത്രകാലം അത് ജീവിച്ചത്.
“എന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ? …”നോക്കിയങ്ങനെ നിന്നു പോയമ്മയെ. ഒന്ന് പ്രേമയ്ക്കാൻ തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ എന്തോരാകർഷണം തോന്നി പോയി.
“ന്ത് സുന്ദരി ആടീ നീ…” ചിരി പിടിച്ചുവെച്ചു.ചുണ്ട് മടക്കി ഞാൻ സോപ്പിട്ടു.പറഞ്ഞത് ഇഷ്ട്ടപെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഡീ ന്ന് വിളിച്ചതിന് ദേഷ്യം പിടിക്കണല്ലോ.അമ്മയല്ലേ?? കണ്ണുരുട്ടി ഇത്തിരി നേരം നോക്കി.പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ചിരിപോലും വിട്ടുതരാതെ ഗൗരവം കാണിച്ചപ്പോ തൊടിയിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് അമ്മയെയും പിടിച്ചു കയറി.
മിണ്ടാതെ നിൽക്കാണ്.നേരെത്തെ എടുക്കോന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അതിന്റെ പിണക്കം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഒന്ന് എടുത്ത് കളയാം.എന്റെ കാമുകിയാവാൻ നടന്നയാളല്ലേ!! എന്നാലും ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നതതല്ല. എന്റെ ശെരിക്കും കാമുകിയായാലുള്ള അവസ്ഥ എന്താവും?? അതോലോചിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ!! മുറ്റത്തേക്ക് കയറി ഞാൻ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അമ്മയോന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.