അത് നിന്റെ സിരകളിൽ സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം നിറച്ചിരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ, അതിനൊരു മറുവശം കൂടിയുണ്ട് സാം.”
സാമിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി.
“എന്ത് മറുവശം സ്വാമിജീ?” അവൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
“ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥം ഉള്ളിൽച്ചെന്ന ഒരു പുരുഷനിൽ, ഗന്ധർവ്വന്മാരുടേതിന് സമാനമായ അസാധാരണമായ ഒരു ആകർഷണശക്തി ഉടലെടുക്കും. നിന്റെ സാന്നിധ്യം, നിന്റെ ശബ്ദം, നിന്റെ ഗന്ധം…
ഇവയെല്ലാം സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു കാന്തം പോലെ അനുഭവപ്പെടും. യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ അവർക്ക് നിന്നോട് അദമ്യമായ അടുപ്പവും പ്രണയവും തോന്നും. അവരുടെ വികാരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും അന്ധമാക്കാൻ ആ ആകർഷണത്തിന് കഴിയും.”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് സാം തറഞ്ഞുനിന്നുപോയി.
സ്വാമിജി കർശനമായ സ്വരത്തിൽ താക്കീത് നൽകി:
“നീയിപ്പോൾ നാൽപ്പത്തിയൊന്ന് ദിവസത്തെ കഠിനമായ ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതത്തിലാണ്. വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനാണ് ഇത്രയും നാൾ നീ പഠിച്ചത്. എന്നാൽ ഇനി നിന്നെ തേടി വരുന്നത് വലിയ പ്രലോഭനങ്ങളായിരിക്കും.”
“നിനക്ക് ലഭിച്ച ഈ പുതിയ മാറ്റം ശത്രുക്കളും തിരിച്ചറിയും. നിന്റെ വ്രതം തെറ്റിക്കാൻ അവർ മോഹിനികളുടെ രൂപത്തിൽ നിന്റെ മുന്നിൽ വന്നേക്കാം.
നിന്റെ മനസ്സൊന്ന് പതറിയാൽ, ഈ തറവാടും ഈ നാടും എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാകും.”
താൻ ഇതുവരെ നേരിട്ടതിനേക്കാൾ വലിയൊരു യുദ്ധം ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്നത് തന്റെ സ്വന്തം മനസ്സിനോടാണെന്ന് സാമിന് അപ്പോൾ വ്യക്തമായി. കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന വിപഞ്ചികയുടെ മുഖം ഒരു നിമിഷം അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ വീണ്ടും കടന്നുപോയി.
അന്ന് അർദ്ധരാത്രി.
തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. സാമിന്റെ മുറിയിലെ തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ നടുമുറ്റത്തെ നിലാവ് നേർത്ത ഒരു വരമ്പുപോലെ അകത്തേക്ക് വീണുകിടപ്പുണ്ട്. ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥം ഉള്ളിൽച്ചെന്നതിന്റെ മാറ്റങ്ങൾ അവനെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കിയിരുന്നു.
ശരീരത്തിനുള്ളിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന വികാരങ്ങളെയും പുതിയ ഊർജ്ജത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാൻ പത്മാസനത്തിലിരുന്ന് അവൻ ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് ആ മാറ്റം സംഭവിച്ചത്. മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന കാറ്റിന്റെ നേരിയ അനക്കം പോലും നിശ്ചലമായി.
വല്ലാത്തൊരു ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം. പിന്നാലെ, അതുവരെ ആ തറവാട്ടിൽ ഇല്ലാത്തവിധം മനംമയക്കുന്ന മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും കുങ്കുമപ്പൂവിന്റെയും സമ്മിശ്രമായ ഒരു സുഗന്ധം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നുതുടങ്ങി.
സാം പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
ജനൽക്കരികിൽ അവൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു!
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര അമാനുഷികമായ സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു സ്ത്രീരൂപം.
നേർത്ത ശ്വേതവസ്ത്രം ധരിച്ച്, കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന കാർമുകിൽ പോലുള്ള മുടിയിഴകളുമായി അവൾ അവനെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. നിലാവിന്റെ ശോഭയുള്ള ആ മുഖത്ത് അങ്ങേയറ്റം വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.
“എത്ര കഠിനമാണ് നിന്റെ ഈ തപസ്സ്…”
അവളുടെ ശബ്ദം ഒരു സംഗീതം പോലെ സാമിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി.
അത് കേട്ടതും സാമിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അനിയന്ത്രിതമായി വർദ്ധിച്ചു.
അവൾ കാൽച്ചിലമ്പുകൾ കിലുക്കിക്കൊണ്ട് അവനടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു.
അവൾ അടുക്കുംതോറും ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥത്തിന്റെ പ്രഭാവം സാമിന്റെ സിരകളിൽ കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുകയായിരുന്നു.
അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശവും അവളിലേക്ക് അദൃശ്യമായ ഏതോ ചരടിനാൽ വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി. വ്രതത്തിലൂടെ അവൻ നേടിയെടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം നിമിഷങ്ങൾക്കൊണ്ട് അലിഞ്ഞില്ലാതാകാൻ തുടങ്ങി.
വികാരങ്ങൾ അവന്റെ ബുദ്ധിയെ മറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
അവൾ സാമിനരികിൽ വന്നിരുന്നു.
ഐസ് പോലെ തണുത്ത അവളുടെ വിരലുകൾ സാമിന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ പതുക്കെ തലോടിയപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരം ആസകലം വിറച്ചുപോയി.
ആ സ്പർശനം മരവിച്ചുപോയ അവന്റെ സകല വികാരങ്ങളെയും അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ ഉണർത്താൻ പോന്നതായിരുന്നു. അവളുടെ വലിയ, തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ സാമിന് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം മറന്നുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.