സമിനി അമ്മായി വേഗത്തിൽ വന്ന് ശ്രേയയെയും സ്വാസികയെയും ചേർത്തുപിടിച്ചു.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് വർഷങ്ങളായിട്ടും ശങ്കരനും സമിനിക്കും കുട്ടികളില്ലായിരുന്നു.
അതിന്റെ ഒരു നേരിയ സങ്കടം എവിടെയോ അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും,
അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ ആ വീടിന്റെ മുഴുവൻ സന്തോഷവും ഏറ്റെടുക്കുന്നത് എപ്പോഴും സമിനിയാണ്.
തന്റെ കുട്ടികളെപ്പോലെയാണ് അവർ ശ്രേയയെയും സ്വാസികയെയും സ്നേഹിച്ചിരുന്നത്.
ഉച്ചയ്ക്കുള്ള വിഭവസമൃദ്ധമായ സദ്യ കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും നടുമുറ്റത്തെ വരാന്തയിൽ വട്ടത്തിലിരുന്നു.
അമ്മയും ശാരിക വലിയമ്മയും സമിനിയും പഴയ തറവാട്ടുവിശേഷങ്ങൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോൾ, ശ്രേയയും സ്വാസികയും സാമിന്റെ പുതിയ ബൈക്കിന്റെ വിശേഷങ്ങളിലായിരുന്നു.
കുട്ടികളില്ലാത്തതിന്റെ പേരിൽ പലപ്പോഴും ബന്ധുക്കൾക്കിടയിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകാറുള്ള സമിനിക്ക്, സാമിന്റെ കുടുംബം നൽകുന്ന സ്നേഹം വലിയൊരാശ്വാസമായിരുന്നു.
ഇടയ്ക്ക് സമിനി അമ്മായി സ്നേഹത്തോടെ സാമിന് സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് പായസം വിളമ്പിക്കൊടുത്തു.
“സാമേ, ഇന്ന് വൈകുന്നേരം അമ്പലത്തിൽ വലിയ ചെണ്ടമേളവും വെടിക്കെട്ടുമൊക്കെയുണ്ട്. നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും കൂടി പോണം,”
സമിനി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“തീർച്ചയായും അമ്മായി, ഇത്തവണത്തെ ഉത്സവം നമ്മൾ പൊളിക്കും,”
സാം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.
ഉത്സവപ്പറമ്പിലേക്കുള്ള ഒരുക്കം
സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങി.
ദൂരെ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം
തറവാട്ടിലേക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
ഗ്രാമമാകെ ഉത്സവലഹരിയിലാണ്.
എല്ലാവരും അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി പുതിയ വസ്ത്രങ്ങളൊക്കെ ധരിച്ച് ഉമ്മറത്ത് ഒത്തുകൂടി.
കസവ് മുണ്ടും സിൽക്ക് ഷർട്ടും ധരിച്ച്, നെറ്റിയിൽ ഭസ്മക്കുറിയും തൊട്ട് ഒരു യഥാർത്ഥ കാരണവരെപ്പോലെ സാം അവർക്കൊപ്പം നടന്നു.
അവനൊപ്പം അനിയത്തി ശ്രേയയും, സ്വാസികയും, സമിനി അമ്മായിയുമുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്പലമുറ്റത്തെ ദീപാലങ്കാരങ്ങൾക്കിടയിൽ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുടുംബത്തോടൊപ്പം സാം ഉത്സവപ്പറമ്പിലേക്ക് കടന്നു
അമ്പലമുറ്റത്ത് ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലായിരുന്നു.
ആനകളുടെ തലയെടുപ്പും, വർണ്ണാഭമായ ദീപാലങ്കാരങ്ങളും ഗ്രാമവാസികളെയാകെ ആവേശത്തിലാക്കിയിരുന്നു.
സമിനി അമ്മായിക്കും സ്വാസികയ്ക്കുമൊപ്പം അമ്പലപ്പറമ്പിലെ കടകൾക്ക് മുന്നിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു സാം.
എന്നാൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഒരാളെ തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു—വിപഞ്ചിക.
ചുറ്റുവിളക്കുകളിൽ എണ്ണ പകരുന്ന ജോലി കഴിഞ്ഞ്, അമ്പലത്തിന്റെ തെക്കേ ഭാഗത്തുള്ള അല്പം ഇരുളടഞ്ഞ കുളക്കടവിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു വിപഞ്ചിക. ആ വലിയ തിരക്കിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കാനാണ് അവൾ ശ്രമിച്ചത്.
എന്നാൽ ആ ഇരുട്ടിൽ അവളെയും കാത്ത് ഒരാൾ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു—സുദേവ്.
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് വിപഞ്ചികയെ വല്ലാതെ ശല്യം ചെയ്യുകയും, അവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾക്കെതിരെ ഇല്ലാത്ത അപവാദങ്ങൾ പറഞ്ഞുപരത്തുകയും ചെയ്ത അവളുടെ മുൻ കാമുകൻ.
ഗ്രാമത്തിൽ അവൾക്ക് ‘അശുദ്ധി’യാണെന്ന ചീത്തപ്പേരുണ്ടാക്കിയതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊരാൾ അവനായിരുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉത്സവത്തിന് നാട്ടിലെത്തിയ അവൻ, ആ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ പകയോടെ അവളെ ലക്ഷ്യം വെച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
നിശബ്ദമായ ആക്രമണം
വിപഞ്ചിക കുളക്കടവിന്റെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട ഭാഗത്ത് എത്തിയതും,
സുദേവ് പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ വായപൊത്തി അവളെ ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ആക്രമണത്തിൽ വിപഞ്ചികയ്ക്ക് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്നാൽ അമ്പലപ്പറമ്പിലെ ആ വലിയ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിലും, സാമിന്റെ കാതുകൾ വളരെ സൂക്ഷ്മമായിരുന്നു. കാവിലെ കൊടുംതപസ്സിലൂടെ അവൻ നേടിയെടുത്ത ‘നാദാനുസന്ധാനം’ എന്ന കഴിവിലൂടെ, കുളക്കടവിൽ നിന്നുള്ള അസ്വാഭാവികമായ ആ കാൽപ്പെരുമാറ്റവും വിപഞ്ചികയുടെ നേരിയ ഞരക്കവും സാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.