ഇവിടെ അമ്പലമുറ്റത്തെ ഏകാന്തതയിൽ അവൾ സാം എന്ന വലിയ ലോകത്തിലേക്ക് പതുക്കെ ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഗന്ധർവ്വനും അസുരകന്യകയും തമ്മിലുള്ള ദൂരങ്ങൾ മാനസികമായി ഇല്ലാതാകുന്നതിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.
ടൗണിലെ ‘നീലാംബരി’ ഫാൻസി കടയുടെ വലിയ വിജയവും അവിടുത്തെ തിരക്കുകളുമൊക്കെയായി സാമിന്റെ പകലുകൾ ഇപ്പോൾ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി.
എന്നാൽ രാത്രികളിൽ തറവാട്ടിലെത്തി കാവിലെ അമ്പലമുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, സാമിലെ ഗന്ധർവ്വ ഊർജ്ജം വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാകുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞുതുടങ്ങി.
കാവിലെ എപ്പോഴും ശാന്തമായി വീശാറുള്ള കാറ്റിന് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും വേഗതയുമുണ്ടായിരുന്നു.
വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ സാമിന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ അസാധാരണമായ സൂക്ഷ്മത കൈവന്നിരുന്നു.
തന്റെ ചുറ്റും എവിടെയോ വലിയൊരു അന്ധകാരം പതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ അവന് പലപ്പോഴും തോന്നി.
നഗരത്തിലെ ആ പഴയ ചെറുപ്പക്കാരൻ പൂർണ്ണമായും മാറി,
സാമിലെ ഈ അസ്വസ്ഥതകളും കാവിലെ അശാന്തിയും സ്വാമിജിയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അന്ന് സന്ധ്യയ്ക്ക് അമ്പലമുറ്റത്ത് വെച്ച് സാം തന്റെ ആശങ്കകൾ സ്വാമിജിയുമായി പങ്കുവെച്ചു.
“സാം… വ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയ നിന്റെ ശക്തിയെ മറികടക്കാൻ പ്രയാസമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഏതോ വലിയൊരു ദുഷ്ടശക്തി ഈ നാടിനെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നുണ്ട്,” സ്വാമിജി ദൂരേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതെ സ്വാമിജീ, എനിക്കും അത് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്തോ വലിയൊരു അപകടം നമുക്ക് ചുറ്റും പതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ…” സാം മറുപടി നൽകി.
സ്വാമിജിയുടെ മുഖത്ത് അപ്പോൾ വലിയൊരു ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിൽ വലിയൊരു അന്ധകാരം മാത്രമാണ് കാണാൻ
കഴിയുന്നത്. ഗ്രാമത്തിനും ഈ തറവാടിനും മേൽ വലിയൊരു വിപത്ത് വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അത് ഏത് രൂപത്തിലാണ് വരുന്നതെന്നോ, ആരാണ് അതിന് പിന്നിലെന്നോ എനിക്ക് കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ആരോ ആ വലിയ ദുഷ്ടശക്തിയെ മറച്ചുപിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്.”
സ്വാമിജിയുടെ വാക്കുകൾ സാമിനെ കൂടുതൽ ജാഗരൂകനാക്കി.
പകലുകളിൽ കടയിലെ തിരക്കുകളിലാണെങ്കിലും, രാത്രികളിൽ ഉറക്കം പോലുമുപേക്ഷിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന വലിയ വിപത്തിനെ നേരിടാൻ സാം പൂർണ്ണ സജ്ജനായി കാവലിരുന്നു.
എന്നാൽ, സാം പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വലിയൊരു ശത്രുനിര അവനറിയാതെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെ,
കൊടുങ്കാടിനുള്ളിലെ ഇടിഞ്ഞുപൊളിഞ്ഞ ഒരു പഴയ ഗുഹാക്ഷേത്രം.
അവിടെ വലിയൊരു ഹോമകുണ്ഡത്തിന് മുന്നിൽ കറുത്ത പുകകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ആ ദുർമന്ത്രവാദി.
സാമിന്റെ വ്രതം പൂർത്തിയായതോടെ ഗ്രാമത്തിന് ചുറ്റും വലിയൊരു പ്രതിരോധം തീർത്തിരിക്കുകയാണെന്നും, പുറത്തുനിന്ന് ഇനി തനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്നും അയാൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിനുള്ളിൽ നിന്നും തന്നെ അയാൾക്കൊരു കരുവിനെ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ സമയത്താണ് ഗുഹയുടെ പ്രവേശന കവാടത്തിലൂടെ ഒരാൾ അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നത്—സുദേവ്!
അമ്പലമുറ്റത്ത് വെച്ച് സാം നൽകിയ ആ വലിയ താക്കീതും അപമാനവും, ഒപ്പം ഇപ്പോൾ ടൗണിൽ സാം നേടുന്ന വലിയ വിജയങ്ങളും സുദേവിന്റെ ഉള്ളിൽ പകയായി എരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാമിനോടുള്ള കടുത്ത വൈരാഗ്യം അവനെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് ആ ദുർമന്ത്രവാദിയുടെ കാൽക്കീഴിലാണ്.
സാമിനെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഏത് ഇരുണ്ട ശക്തിയുടെയും കൂട്ടുപിടിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നു.
“എനിക്ക് അവനെ കൊല്ലണം… ഈ നാട്ടിലെ വലിയ കാവൽക്കാരനാണെന്ന അവന്റെ അഹങ്കാരം എനിക്ക് തീർക്കണം!”
ഹോമകുണ്ഡത്തിന് മുന്നിൽ വീണ് സുദേവ് അലറി.
ചോരക്കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ദുർമന്ത്രവാദി സുദേവിനെ നോക്കി അട്ടഹസിച്ചു ചിരിച്ചു.
“നീ വന്നത് കൃത്യസമയത്താണ്. അവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് ആ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാണ്. പുറത്തുനിന്ന് എനിക്കവനെ തൊടാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, ഗ്രാമത്തിലുള്ള നീ വിചാരിച്ചാൽ എന്റെ ശക്തികളെ അവനിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ കഴിയും. നമുക്ക് അവനെ ഇല്ലാതാക്കാം…”