ദുർമന്ത്രവാദി സുദേവിന്റെ
തലയിൽ കൈവെച്ച് എന്തോ മന്ത്രം ജപിച്ചു.
സാമിനും തറവാടിനുമെതിരെ അദൃശ്യവും ഭയാനകവുമായ ആ പുതിയ ശത്രുനിര അവിടെ ജനിക്കുകയായിരുന്നു.
സായാഹ്നത്തിലെ അമ്പലമുറ്റം.
ദീപാരാധനയ്ക്ക് മുൻപ് അമ്പലക്കുളത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരുകയായിരുന്നു വിപഞ്ചിക.
കുറച്ചുദിവസങ്ങളായി അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരവസരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു സാം.
അന്ന് രാത്രിയിലുണ്ടായ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളൊന്ന് മുഖത്തുനോക്കി സംസാരിച്ചിട്ട് പോലുമില്ല.
ടൗണിലെ കട നിന്നു നേരത്തെ ഇറങ്ങി , വളരെ പ്രതീക്ഷയോടെയാണ് അവൻ അന്ന് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.
സാം പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. “വിപഞ്ചികേ…” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വലിയൊരു വാത്സല്യമുണ്ടായിരുന്നു.
“എനിക്ക് നിന്നോടൊന്ന് സംസാരിക്കണം. അന്ന് രാത്രി നടന്ന…”
സാം വാക്കുകൾ മുഴുവനാക്കുന്നതിന് മുൻപേ, വളരെ നാടകീയമായി അവിടേക്ക് സുദേവ് കടന്നുവന്നു.
സാമിനോടുള്ള കടുത്ത വൈരാഗ്യത്തിൽ ദുർമന്ത്രവാദിയുമായി ചേർന്ന് സുദേവ് ഒരുക്കിയ വലിയൊരു കെണിയായിരുന്നു അത്.
“സാം… നീ ഇവിടെ നിൽക്കുകയാണോ?”
സുദേവ് വളരെ അടുപ്പമുള്ള ഒരു സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സാമിനടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ടൗണിലെ നിന്റെ കടയിലേക്കുള്ള പുതിയ സാധനങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ വണ്ടിയിൽ കയറ്റിയിട്ടുണ്ട്. നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ബാക്കി കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”
സുദേവിനെ അവിടെ കണ്ടതും വിപഞ്ചികയുടെ മുഖത്ത് പഴയ ഭയം തിരികെവന്നു.
എന്നാൽ സുദേവും സാമും തമ്മിലുള്ള ഈ പുതിയ സൗഹൃദം കണ്ട് അവൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടിപ്പോയി.
അന്ന് രാത്രി തന്നെ ആക്രമിക്കാൻ വന്ന സുദേവിനെ കൊല്ലുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ സാം, ഇപ്പോൾ അവനെ സ്വന്തം കടയിലെ കാര്യങ്ങൾ ഏൽപ്പിക്കാൻ മാത്രം അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളായോ?
അവളുടെ ഉള്ളിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ വീണുതുടങ്ങി.
വിപഞ്ചികയുടെ മുഖത്തെ മാറ്റം മനസ്സിലാക്കിയ സുദേവ് തന്റെ നാടകത്തിന്റെ അടുത്ത ഭാഗം പുറത്തെടുത്തു. അവൻ വളരെ പുച്ഛത്തോടെ വിപഞ്ചികയെ നോക്കി.
“നീയെന്തിനാ എപ്പോഴും ഇവന്റെ പുറകെ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്? സാം ഇപ്പോൾ ഈ ടൗണിലെ വലിയ മുതലാളിയാ. അവനെ മയക്കി വീഴ്ത്താമെന്ന് നീ കരുതണ്ട.
നിന്നെപ്പോലെയുള്ള അശുദ്ധികൾ അവന്റെ നിഴലിൽ പോലും വരാൻ പാടില്ല. അങ്ങോട്ട് മാറിനിൽക്കെടീ!” സുദേവ് അവൾക്ക് നേരെ ആക്രോശിച്ചു.
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് സാം ഞെട്ടിത്തറഞ്ഞുപോയി.
.കോപം കൊണ്ട് വിറച്ച സാം മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് സുദേവിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു.
“എന്താടാ നീ പറഞ്ഞത്? അവളെ അപമാനിക്കാൻ മാത്രം ധൈര്യം നിനക്കായോ?”
എന്നാൽ സാമിന്റെ ആ പ്രതികരണത്തെ വളരെ തന്ത്രപരമായാണ് സുദേവ് നേരിട്ടത്. അവൻ വിപഞ്ചിക കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ വളരെ വിനയത്തോടെ സാമിനോട് പറഞ്ഞു:
“അല്ല സാം… നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്റെ മെക്കിട്ട് കേറുന്നത്? ടൗണിൽ വെച്ച് നമ്മൾ സംസാരിച്ചതല്ലേ? ഈ അനാഥപ്പെണ്ണിനെക്കൊണ്ട് നിനക്ക് വലിയ ശല്യമാണെന്നും, എങ്ങനെയും ഇവളെ ഒഴിവാക്കാൻ എന്നോട് കൂടെ നിൽക്കണമെന്നും നീ തന്നെയല്ലേ എന്നോട് പറഞ്ഞത്?
നിനക്ക് നേരിട്ട് പറയാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ നിന്റെ വിശ്വസ്തനായി ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഇവളോട് പറയുന്നത്?”
സുദേവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ വിപഞ്ചികയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരായിരം അമ്പുകൾ തറയ്ക്കുന്നതുപോലെയാണ് വന്ന് പതിച്ചത്. അന്ന് പാതിരാത്രിയിൽ സുദേവിനെ സാം വെറുതെ വിട്ടത് അവൻ സാമിന്റെ രഹസ്യ സഹായി ആയതുകൊണ്ടാണെന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചുപോയി.
അന്ന് ഇരുട്ടിൽ തന്നെ ആക്രമിച്ചതിന് പിന്നിലും സാമിന്റെ ബുദ്ധിയായിരിക്കുമോ?
തന്റെ മുന്നിൽ വലിയ കാവൽക്കാരനാണെന്ന് അഭിനയിക്കുകയും, പുറകിലൂടെ മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് തന്നെ അധിക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാമിന്റെ ക്രൂരമായ മുഖമാണ് വിപഞ്ചിക അവിടെ കണ്ടത്.
സുദേവിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ പകച്ചുനിൽക്കുന്ന സാമിനെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ജ്വലിച്ചു.