അവൻ സമിനി
അമ്മായിയോട് പെട്ടെന്ന് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ്
ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലൂടെ കുളക്കടവിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
സുദേവ് വിപഞ്ചികയെ കുളത്തിന്റെ പടവുകളിലേക്ക് തള്ളിയിടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആ നിമിഷം, സാം അവിടെയെത്തി. ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ സാം സുദേവിന്റെ കഴുത്തിന് കുത്തിപ്പിടിച്ച് അവനെ പിന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞുവലിച്ചു.
അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ വലിയ പ്രഹരത്തിൽ സുദേവ് തെറിച്ചുപോയി. അതേസമയം, താഴേക്ക് വീഴാൻ പോയ വിപഞ്ചികയെ സാം മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈയിട്ട് നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു.
തന്റെ പദ്ധതി പാളിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സുദേവ്,
സാം അവനെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ആ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലൂടെ വേഗത്തിൽ ഓടിമറഞ്ഞു.
എല്ലാം നിമിഷനേരം കൊണ്ടാണ് സംഭവിച്ചത്. ഭയന്നുപോയ വിപഞ്ചികയ്ക്ക് എന്താണ്
സംഭവിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത്,
തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഇറുകെ പിടിച്ച് അങ്ങേയറ്റം ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന സാമിനെയാണ്!
ഇരുട്ടായതുകൊണ്ട് സുദേവിനെ അവൾ കണ്ടിരുന്നില്ല.
തന്നെ പുറകിൽ നിന്നും കടന്നുപിടിച്ചത് സാമാണെന്ന് അവൾ പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിച്ചു.
“വിട് എന്നെ!” സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവൾ സാമിനെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപമാനവും അതിലേറെ കോപവും ആളിക്കത്തി.
“എന്താടോ ഈ കാണിക്കുന്നത്? വലിയ മാന്യനാണെന്ന് നടിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കുന്ന താൻ, ഈ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ പെണ്ണുങ്ങളുടെ ദേഹത്ത് കൈവെക്കാൻ ഇറങ്ങിയിരിക്കുകയാണോ?”
അവളുടെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സാം അമ്പരന്നുപോയി
. “വിപഞ്ചിക… നീ കരുതുംപോലെയല്ല. ആരോ നിന്നെ ആക്രമിക്കാൻ…”
“നിർത്തടോ!” അവൾ അലറി. “ആരാടോ എന്നെ ആക്രമിക്കാൻ വരുന്നത്? താനല്ലാതെ മറ്റാരാണ് ഇവിടെയുള്ളത്? രാവിലെ അനിയത്തിയെയും കൂട്ടി അഹങ്കാരം കാണിക്കാൻ വന്ന തനിക്ക് അപ്പോഴേ എന്റെ വായിലിരിക്കുന്നത് കേട്ടതിന്റെ ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിന് ഇങ്ങനെയാണോ പക തീർക്കുന്നത്?”
“ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് കേൾക്ക്… ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാണ്,” സാം നിസ്സഹായനായി പറഞ്ഞു
“സഹായിക്കാനോ? എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ എന്റെ ദേഹത്ത് തൊടുന്നതാണോ തങ്ങളുടെയൊക്കെ സഹായം? നഗരത്തിൽ ജീവിച്ച തനിക്ക് പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ എന്തും
ആവാമെന്നാണോ വിചാരം?”
വിപഞ്ചികയുടെ വാക്കുകൾക്ക് ചാട്ടുളിയുടെ മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു,
“ഇനി ഒരിക്കൽപ്പോലും എന്റെ മുന്നിൽ വന്നുപോകരുത് താൻ. എനിക്ക് വെറുപ്പാണ് നിങ്ങളെ!”
കൂടുതലൊന്നും കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ അവൾ വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്നും നടന്നുപോയി.
അവളുടെ വാക്കുകൾ സാമിന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ് തറച്ചത്.
അവളെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ച താൻ, ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് മുന്നിൽ വലിയൊരു ശല്യക്കാരനായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഓടിമറഞ്ഞ സുദേവിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ അവളത് വിശ്വസിക്കാൻ പോകുന്നില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.
കാവിലെ വലിയ ദുഷ്ടശക്തികളെ നേരിട്ടതിനേക്കാൾ എത്രയോ ദുഷ്കരമാണ് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കുക എന്നത് സാം ആ രാത്രിയിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ ബഹളങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങിയിട്ടും വിപഞ്ചികയുടെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നില്ല.
ആ രാത്രിയിൽ അവൾക്ക് ഒട്ടും ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കുളക്കടവിലെ ഇരുട്ടിൽ തന്നെ കടന്നുപിടിച്ച സാമിന്റെ കൈകളാണ് അവളുടെ മനസ്സിൽ ആവർത്തിച്ചു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.
സാമിനോടുള്ള കടുത്ത ദേഷ്യത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ഭയമായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ.
നടന്ന കാര്യങ്ങൾ നാട്ടുകാരെയോ അമ്പലക്കമ്മിറ്റിക്കാരെയോ അറിയിക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയമായിരുന്നു.
ജനിച്ച അന്ന് മുതൽ ‘അശുദ്ധി’ എന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവളാണ് അവൾ.
മുൻപ് സുദേവ് അവളെ ശല്യം ചെയ്തപ്പോൾ പോലും, തെറ്റ് മുഴുവൻ അവളുടെ മേൽ കെട്ടിവെക്കാനാണ് സമൂഹം ശ്രമിച്ചത്.
അവൾ അവനെ പ്രകോപിപ്പിച്ചതാണെന്ന് വരെ പലരും പറഞ്ഞുണ്ടാക്കി.