“സാം… എന്തിനാണീ കഠിനമായ വ്രതം? ഈ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ സുഖങ്ങളും നിന്റെ കാൽക്കീഴിൽ കൊണ്ടുവരാൻ എനിക്ക് കഴിയും. എന്നെ സ്വീകരിക്കൂ…”
അവൾ അവനെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവനടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
സാമിന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ. വ്രതം തെറ്റാൻ ഇനി ഒരൊറ്റ നിമിഷം മാത്രം മതി.
അവൻ സ്വയമറിയാതെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ മായാവലയത്തിൽ വീണുപോയിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് സാമിന്റെ തോളിൽ തൂക്കിയിരുന്ന ഭദ്രകാളി സങ്കൽപ്പത്തിലുള്ള ചെറിയ ഏലസ്സിൽ അവളുടെ കൈ തട്ടിയത്.
ആ സ്പർശനത്തിൽ അവിടെനിന്നും തീപ്പൊരി പാറി.
അവൾ വേദനകൊണ്ട് നേരിയ ശബ്ദത്തിൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ സ്വാമിജിയുടെ കർശനമായ താക്കീത് സാമിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മിന്നൽപോലെ കടന്നുപോയി:
“നിന്റെ വ്രതം തെറ്റിക്കാൻ അവർ മോഹിനികളുടെ രൂപത്തിൽ നിന്റെ മുന്നിൽ വന്നേക്കാം. നിന്റെ മനസ്സൊന്ന് പതറിയാൽ, ഈ തറവാടും ഈ നാടും എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാകും.”
പിന്നാലെ അനിയത്തി ശ്രേയയുടെ കരയുന്ന മുഖവും, അമ്പലമുറ്റത്തെ വിപഞ്ചികയുടെ നിസ്സഹായതയും അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി.
അനിഴം നക്ഷത്രക്കാരന്റെ ആജന്മമായ പോരാട്ടവീര്യം സാമിൽ ഉണർന്നു.
ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥം നൽകിയ അന്ധമായ കാമത്തെ അവൻ തന്റെ ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ട് മറികടന്നു.
അവൻ കണ്ണുകൾ ഇറുകെയടച്ച്, ധ്യാനത്തിലൂടെ താൻ പഠിച്ച ശക്തിമന്ത്രം സർവ്വവലിവോടെയും ഉരുവിട്ടു..
ഉള്ളിലെ സകല ശക്തിയുമെടുത്ത് അവൻ അവളെ പിന്നിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി.
“മാറിനിൽക്കെടീ!” സാം ഗർജ്ജിച്ചു. തന്റെ തലയിണയ്ക്കടിയിൽ സ്വാമിജി നൽകിയിരുന്ന ജപിച്ച ഭസ്മം അവൻ വേഗത്തിലെടുത്ത് അവൾക്കുനേരെ എറിഞ്ഞു.
ഭസ്മം ദേഹത്ത് വീണ ആ
നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ സുഗന്ധം പെട്ടെന്ന് അഴുകിയ മാംസത്തിന്റെ ദുർഗന്ധമായി മാറി.
ആ സുന്ദരരൂപം പുകയാൻ തുടങ്ങി..
സാമിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് അവളുടെ മുഖം വികൃതമാവുകയും, തൊലി കരിഞ്ഞുണങ്ങി അസ്ഥികൾ പുറത്തുകാണുകയും ചെയ്തു.
ഭയാനകമായ രൂപം പൂണ്ട ആ ദുഷ്ടശക്തി, കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒരു അലർച്ചയോടെ സാമിനെ നോക്കി പാഞ്ഞടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഭസ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവിടെവെച്ചുതന്നെ വായുവിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങി ഇല്ലാതായി.
തറവാടിനെ പൊതിഞ്ഞിരുന്ന ആ ശ്വാസംമുട്ടിക്കുന്ന നിശബ്ദത പെട്ടെന്ന് മാറി,
വീണ്ടും ജനലിലൂടെ പാലക്കാടൻ കാറ്റ് വീശിത്തുടങ്ങി. സാം വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു. കിതപ്പോടെ അവൻ തറയിലേക്ക് വീണുപോയി.
തന്റെ വ്രതം എത്രത്തോളം ദുഷ്കരമാണെന്നും, ശത്രുവിന്റെ ശക്തി എത്ര വലുതാണെന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ആദ്യത്തെ പരീക്ഷണത്തിൽ അവൻ വിജയിച്ചെങ്കിലും, ഇതിലും വലിയവ ഇനി വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ എന്ന് ആ ഇരുണ്ട രാത്രി അവന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയായിരുന്നു.
രാത്രിയിലെ ആ വലിയ പരീക്ഷണത്തെ അതിജീവിച്ചതിന്റെ ആശ്വാസത്തിലായിരുന്നില്ല സാം, മറിച്ച് ഇനിയെന്ത് എന്ന വലിയൊരു ചോദ്യമായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ..
അതിരാവിലെ അമ്പലക്കുളത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന്, തണുത്തുറഞ്ഞ ശരീരത്തോടെ അവൻ വീണ്ടും സ്വാമിജിയുടെ മുന്നിലെത്തി. കഴിഞ്ഞ രാത്രി മുറിയിൽ നടന്നതൊന്നും അവൻ പറയുന്നതിന് മുൻപേ സ്വാമിജി അറിഞ്ഞിരുന്നു. ആ തേജസ്വിയായ മുഖത്ത് അങ്ങേയറ്റത്തെ സംതൃപ്തിയുണ്ടായിരുന്നു.
“ശരീരത്തെയും വികാരങ്ങളെയും നീ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു സാം. ആ മോഹിനിയെ ഭസ്മമാക്കിയതിലൂടെ വലിയൊരു കടമ്പയാണ് നീ കടന്നത്,” സ്വാമിജി ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ കളരിയിലെ ചുവടുകളോ ആയുധങ്ങളോ കൊണ്ട് മാത്രം തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നവരല്ല ഇനി വരാനിരിക്കുന്നത്. അതിനായി നിന്റെ പരിശീലനം അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ് – മന്ത്രങ്ങളുടെയും തന്ത്രങ്ങളുടെയും ലോകത്തേക്ക്.”
അദൃശ്യനെ കാണാനുള്ള കണ്ണുകൾ
സ്വാമിജി സാമിനെ കാവിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട ഭാഗത്തുള്ള വലിയൊരു ഗുഹയുടെ കവാടത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ വെളിച്ചം കടക്കാത്ത ഇരുട്ടിൽ പത്മാസനത്തിൽ ഇരിക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു.