ജോ:”അങ്കിൾ ഈ കാണുന്നത് പോലെയൊന്നുമല്ല. ഏത് സമയവും കറക്കം ആണ്. ഇന്ന് തായ്ലൻഡിൽ ആണെങ്കിൽ, നാളെ ആംസ്റ്റർഡാമിൽ. അതിൻ്റെ അടുത്ത ദിവസം സിംഗപ്പൂരിൽ. യാത്രയോട് യാത്ര തന്നെ”
ഹന്ന:”വാവ്. എന്ത് രസമായിരിക്കുമല്ലേ”
വർഗീസ്:”ജീവിതത്തിൽ യാത്രകൾ ചെയ്തു കൊണ്ടേയിരിക്കണം. യാത്രകൾ തരുന്ന രസം മറ്റൊന്നിനുമില്ല”.
ഹന്ന:”എനിക്കും യാത്രകൾ ഭയങ്കര ഇഷ്ടമാണ്, പക്ഷേ അവസരങ്ങൾ കിട്ടാറില്ല എന്ന് മാത്രം”.
വർഗീസ്:”അതിനെന്താ, ഏതായാലും ഇവൻ ഒരാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ ജോലിക്ക് പോകും, അപ്പൊൾ നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോൾ എൻ്റെ കൂടെ പോരെ, ഞാൻ ഒരു രണ്ടാഴ്ച കഴിയുമ്പോൾ ഒരു മണാലി ട്രിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്”.
ഹന്ന സന്തോഷത്തോടെ “വാവ് മണലിയോ? എന്ത് രസമായിരിക്കുമല്ലേ? ഞാനും പൊയ്ക്കോട്ടേ ഇച്ഛാ?”
ജോ പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് “അതിനെന്താ? അങ്കിൾ എൻ്റെ പപ്പയുടെ സ്ഥാനത്താ, അതായത് നിൻ്റെയും പപ്പയുടെ സ്ഥാനത്താ. അപ്പൊൾ പിന്നെ അങ്കിളിൻ്റെ കൂടെ യാത്ര പോകുന്നതിന് എനിക്ക് എന്താ കുഴപ്പം?”
ഹന്ന സന്തോഷത്തോടെ ജോവിനെ കെട്ടി പിടിച്ച് കൊണ്ട് “വാവ് വാവ് വാവ്… എനിക്ക് സന്തോഷം കൊണ്ട് ഇരിക്കാൻ വയ്യ. എങ്കിൽ ഞാനും എന്തായാലും വരും. എന്നെയും കൊണ്ട് പോകുമോ അങ്കിൾ, പ്ലീസ്?”
വർഗീസ് തുള്ളി ചാടാൻ തുടങ്ങിയ കുണ്ണയെ അടക്കാൻ പണിപ്പെട്ടോണ്ട് “അതിന് പ്ലീസ് ഒന്നും പറയേണ്ട. മോളെ ഞാൻ എന്തായാലും കൊണ്ടുപോകാം”.
ജോ:”പക്ഷേ അങ്കിളിനു ബുദ്ധിമുട്ട് ആക്കരുത്.
അങ്കിൾ പറയുന്നത് എല്ലാം കേട്ട് നല്ല കുട്ടിയായി ഇരുന്നോണം”.
ഹന്ന വർഗീസിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ച് കൊണ്ട് “ഞാൻ അങ്കിൾ എന്ത് പറഞ്ഞാലും അനുസരിച്ചുകൊള്ളാം”.
ഇനിയും ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പാല് തനിയെ ചീറ്റി പോകുമോ എന്ന് പേടിച്ച് വർഗീസ് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു “ഞാൻ ഇതെന്ത് മനുഷ്യനാ? നിങ്ങൾ ആദ്യമായി വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒരു ചായ പോലും എടുത്തില്ലല്ലോ. ഞാൻ പോയി ചായ ഇട്ടിട്ട് കൊണ്ടുവരാം”.
ഹന്നയും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ട് “ഈ ഒറ്റത്തടി ആയി ജീവിക്കുന്ന അങ്കിൾ ഇനി ചായ ഇടാൻ വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടേണ്ട. ഞാൻ ഇട്ടോളാം. എല്ലാം എവിടെയാണ് ഇരിക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ് തന്നാൽ മതി”
വർഗീസ് അവളെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി. എന്നിട്ട് റിമോട്ട് എടുത്ത് ടിവി ഓണാക്കി കൊടുത്തിട്ട് “എന്നാൽ നീ ഇവിടെ ഇരുന്ന് ടിവി കാണ്. ഞങ്ങൾ പോയി ചായ ഇട്ടിട്ട് വരാം”.
അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുന്ന വർഗീസിൻ്റെ പുറകെ, ഇടിക്കുന്ന ഹൃദയവുമായി അവൾ നടന്നു. അടുക്കളയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഹന്ന “അങ്കിൾ” എന്ന് വിളിച്ചു. വർഗീസ് അവളെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
ഹന്ന:”ഞാൻ ആക്ച്വലി ഇന്ന് തന്നെ വരണം എന്ന് നിർബന്ധം പിടിച്ചത് അങ്കിളിനോട് ഒരു സോറി പറയാൻ വേണ്ടി ആണ്”.
വർഗീസ്:”അതെന്താണ് മോളെ?”
ഹന്ന അല്പം നാണത്തോടെ “അത്.. അത് ഇന്നലെ നമ്മൾ ഡാൻസ് കളിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ആ കുരുത്തം കെട്ട പിള്ളേര് കയറി വന്നിട്ട് എന്തൊക്കെയോ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അങ്കിളിനെ തല്ലിയില്ലേ.. എനിക്ക് ഭയങ്കര വിഷമം ആയി. ഞാൻ ഇനി അവരോട് ജന്മം ചെയ്താൽ മിണ്ടില്ല നോക്കിക്കോ”.
വർഗീസ് അവൾക്ക് ചായപ്പൊടിയും പഞ്ചസാരയും എല്ലാം എടുത്ത് കൊടുത്ത്
കൊണ്ട് “അതൊന്നും സാരമില്ല മോളെ. അവര് എന്തോ തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ പുറത്തല്ലേ. എനിക്ക് മനസ്സിലാകും”.
ഹന്ന ചായക്ക് വെള്ളം എടുത്ത് തിളപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി കൊണ്ട് “എന്നാലും അച്ചൻ്റെ പ്രായമുള്ള ഒരാളെ അടിക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞാൽ. എന്തൊരു മോശമാണ് അത്”.
വർഗീസ് അടുപ്പിൽ ചായ തിളപ്പിച്ച് കൊണ്ട് നിന്ന ഹന്നയുടെ തൊട്ട് പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് കൊണ്ട് “അതൊക്കെ പോട്ടെ. മോള് ഇന്നലെ നന്നായിട്ട് കുടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നല്ലേ?”
ഹന്ന:”കുറച്ച് കൂടി പോയി അങ്കിൾ”
വർഗീസ്:”അവർ എന്നെ അടിച്ചത് മാത്രമേ ഓർമ്മയുള്ളൂ? അതിന് മുൻപ് നടന്നത് വല്ലതും ഓർമ്മയുണ്ടോ?”
ഹന്ന നാണിച്ച് തല കുനിച്ച് നിൽക്കുന്നത് പോലെ നിന്ന് പറഞ്ഞു “അതിന് മുൻപ് എന്താ നടന്നത്? ആ, എനിക്കൊന്നും ഓർമ്മയില്ല”.
