ഒരു കാര്യം സത്യമായിരുന്നു … ഷാനു വളര്ന്നു തുടങ്ങിയതോടെയാണ് അവളുറങ്ങാന് തുടങ്ങിയതും … ഇന്നിപ്പോള് ചക്രവര്ത്തിക്കു സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെട്ടു … * * * * * * തി പിടിച്ച ചിന്തകള്ക്കു നടുവില് കിടന്നുരുകിയതിനാല് വൈകിയാണ് ജാസ്മിന് എഴുന്നേറ്റത്… അവളറിയാതെ വലതുവശത്തേക്ക് കൈ ഒന്നു നിരങ്ങി …
എന്നും രാവിലെ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഷാനുവിന്റെ കവിളില് അരുമയോടെ തഴുകിയ ശേഷമാണല്ലോ താൻ കിടക്ക വിടാറ് എന്നവളോര്ത്തു … ചില ശീലങ്ങള് ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണെന്ന് അതേ സമയം അവളുടെ മനസ്സു പറഞ്ഞു … ബാത്റൂമില് ചെന്നിരിക്കുമ്പോള് അടിവയറ്റിലൊരു വേദന പാളിയത് പോലെ അവള്ക്കു തോന്നി … പീരിയഡ് ആകാറാകുന്നേതേയുള്ളൂ … ടെന്ഷന് വരുമ്പോള് ചിലപ്പോള് നേരത്തെയാകാനും വഴിയുണ്ട് … പിന്നെയെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു … അടുക്കള ജോലികള് തീര്ത്തു … മോളി എഴുന്നേറ്റപ്പോള് അവളെ കുളിപ്പിച്ചൊരുക്കി .. അവളെ ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കുന്ന സമയത്തൊന്നും ഷാനു എഴുന്നേറ്റിരുന്നില്ല … മോളി സ്ഥിരമായി പോകുന്ന ഓട്ടോറിക്ഷയുടെ ശബ്ദം അകന്നു തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഷാനുവിന്റെ വാതില് തുറന്നത് … അയല്ക്കൂട്ടത്തിലെയും മറ്റു ഗ്രൂപ്പുകളിലേയും വാട്സാപ്പ് നോക്കുകയായിരുന്നു അവള്… ഷോട്സിലും ടീഷര്ട്ടിലും അവന് ഹാളിലേക്കു വന്നപ്പോള് അവളമ്പരുന്നു … ഷാനു …. അവന് തന്നെയാണോയിത് …? ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് കരുവാളിച്ചു പോയ പോലെ മുഖം …. അലസമായി നെറ്റിയിലേക്ക് വിണു കിടക്കാറുള്ള മുടിയിഴകള് ഷോക്കടിച്ചതു പോലെ ക്രമരഹിതമായി ഉയര്ന്നു താണിരിക്കുന്നു …
കരഞ്ഞുവെന്നുറപ്പ് … മിഴിനീര് തുള്ളികള് ഒഴുകിയിറങ്ങിയ പാട് കവിളിള് കാണാം … മീശ രോമങ്ങള്ക്കു താഴെ സദാ ചുവന്നു നനഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവന്റെ അധരങ്ങള് കശുവണ്ടിച്ചുന പ്്റിയതു പോലെ ചിലയിടത്ത് ചുവന്നും കറുത്തും ഉണങ്ങിയിരിക്കുന്നു … അവളുടെ ഹൃദയത്തില് നിന്നും അനുകമ്പയുടെ നീരുറവ പൊട്ടി .. “ജാസൂമ്മാ…..” ഷാനു വിളിച്ചു … പതറിയതും ജീവനില്ലാത്തതുമായ ആ സ്വരത്തിന്റെ ഉടമ തന്റെ മകനാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോള് അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്നു തിളച്ചു … വാരിപ്പൂണരാനും അവനെ ചേര്ത്ത് ആശ്വസിപ്പിക്കാനും അവളുടെ മനം തുടിച്ചു … കണ്കോണിലേക്ക് ഇറ്റുവീണ ഒരു തുള്ളി, അവന് കാണാതെ ടോപ്പിന്റെ ഷോള്ഡര് ഭാഗം കൊണ്ട് ഉരുമ്മി തുടച്ച് അവളവനെ ചോദ്യഭാവത്തില് നോക്കി … “എനിക്ക് …. എനിക്ക്…” അവന് വിക്കി … ” പോയി കുളിച്ചിട്ടു വാ…” അവന്റെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞു വായിച്ചിട്ടും അവളങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്… ഷാനു കുളിക്കാന് കയറി .. അവളവന് ഉപ്പുമാവും കറിയും ചായയും എടുത്തു വെച്ചു … ഷാനു കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോള് ടേബിളില് ഭക്ഷണമിരിക്കുന്നു … അവന് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് ചൂടുവെള്ളവുമായി അവള് വന്നു പറഞ്ഞു … ” ഞാന് ജമീലാത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു … അയല്ക്കൂട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട് … ” അത് പതിവുള്ളതാണെങ്കിലും അത്ര നേരത്തെ അവള് പോകാറില്ല , മാത്രമല്ല അവരാരെങ്കിലും ഫോണില് വിളിക്കുമ്പോഴാണ് അവള് പോകാറ് … “ജാസൂമ്മ …..?” അവള് കഴിച്ചോ എന്നയര്ത്ഥത്തില് അവനവളെ നോക്കി. “മോളി കഴിച്ചതില് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു …..” അവളത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി … പുറകു വശത്തെ വാതില് അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു … ഉമ്മ തന്നെ അവഗണിക്കുകയാണ് … മോളി പോയിക്കഴിഞ്ഞ് പ്രതീക്ഷകളോടെ ഇറങ്ങി വന്ന പുലരി തന്നെ വിഡ്ഡിയാക്കിയതറിഞ്ഞ് അവന്റെ ചങ്കു നുറുങ്ങി … വലം കൈയ്യില് വാരിയെടുത്ത ഉപ്പുമാവ് തിരികെ പാത്രത്തിലേക്കിട്ട് പുറം കൈ കൊണ്ട് മിഴികള് തുടച്ച് അവനെഴുന്നേറ്റു … ജമീലാത്തയുടെ പശുവിനായി വെച്ചിരിക്കുന്ന കാടിബക്കറ്റിലേക്ക് ഉപ്പുമാവും കറികളും തട്ടിയ ശേഷം പാത്രം കഴുകി വെച്ച് ഷാനു ഹാളിലേക്കു വന്നു … തൊണ്ടക്കുഴിയില് ഉപ്പുകല്ലു കുടുങ്ങിയാലെന്നവണ്ണം അവന് നീറി… അതിന്റെ അനുരണനമെന്നോണം അവന്റെ മിഴികള് നിറഞ്ഞു മണികളായ് പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു … കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ അഭിശപ്ത നിമിഷങ്ങളെ അവന് മനസ്സാ ശപിച്ചു … നിനക്കല്പ്പം കൂടി സാവകാശം വേണമായിരുന്നു ഷാനു … നിനക്കല്പ്പം കൂടി വിവേകം വേണമായിരുന്നു ഷാനു …. അവഗണിക്കപ്പെട്ട വേദന ഉള്ളിലൊതുക്കി കരയുമ്പോഴും ഷാനുവിന്റെ ബോധമനസ്സ് അവനോട് മന്ത്രിച്ചു …. പാടില്ലായിരുന്നു …. ഒന്നും പാടില്ലായിരുന്നു … നിന്നെ പെറ്റവളെ കാമത്താലുറ്റു നോക്കിയ നിനക്കവള് തരുന്ന കുറഞ്ഞ ശിഷ മാത്രമാണിത് … അവളുടെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റാരെങ്കിലുമായിരുന്നെങ്കില് ഇതേ സമയം നിന്റെ മയ്യത്ത് നിസ്ക്കാരം നടക്കുമായിരുന്നു …
