” പറ ജാസൂമ്മാ ….” അവന്റെ സ്വരം അടുത്ത വന്നതറിഞ്ഞ് അവള് നിന്നു കത്തിപ്പുകഞ്ഞു … ” അതാണോ കാര്യം ….?” ഇല്ലായെന്നു പറഞ്ഞാല് വീണ്ടും നുണ പറയേണ്ടി വരും … സമ്മതിച്ചാല് ഷാനു എല്ലാം ഒഴിവാക്കിയാലോ …? ഒരുത്തരം അവള്ക്ക് കിട്ടിയില്ല… “Do…” മിടയിറക്കിപ്പോയ ഉമിനീരിനിടയിലൂടെ ഒരു ഞരക്കം പോലെ അവള് മൂളി … കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് അവന്റെ ശബ്ദം ഒന്നും കേട്ടില്ല … അവള് തിരിഞ്ഞതുമില്ല …. “ജാസൂമ്മാ ….” അവന് പതിയെ വിളിച്ചു … ” അതൊക്കെ മറന്നേക്കുമ്മാ …” അടുത്ത ശരം വീണ്ടും തുളഞ്ഞു കയറി … തന്നെ മോഹിപ്പിച്ചിട്ട് അവന് പോകയോ? ആര് മോഹിപ്പിച്ചു ….? ആരാണ് തനിക്കവന് …?
ശിഥിലമായ ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യതയില് അവള് തിരഞ്ഞു …
ആരാണ് തനിക്കവന് ….?
ഒരു കാമുകിയുടെ പ്രണയ ഭാവത്തോടെ അവനു നേരെ തിരിയാന് പലവുരു അവളുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇത്തവണ ശരീരമതിന് സമ്മതിച്ചില്ല … ജാസ്മിന് ചിരിയും കരച്ചിലും ഒരുമിച്ച് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു … “പേടിക്കണ്ട മ്മാ …. ” അവന്റെ സ്വരം വീണ്ടുമെത്തി … അതിനത്ര ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു … “നിക്ക് ആ പഴയ ജാസൂമ്മാനെ മതി … ” ഷാനുവിന്റെ വാക്കുകളെ ഗദ്ഗദം മൂടിത്തുടങ്ങി … ” അതാ നിക്കിഷ്ടം … ഇങ്ങനെ മിണ്ടാതേം നോക്കാതേം പറയാതേം ….” അവന്റെ വാക്കുകളെ അണപൊട്ടിയ കരച്ചില് ശിഥിലമാക്കി കളഞ്ഞു … “ഷാ … മോനേ ….” ഉയിരു വാരിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ജാസ്മിന് തിരിഞ്ഞു …
അടുത്ത നിമിഷം അവളാ ഉയിരിനെ ഇറുകെ മാറോടു ചേര്ത്തു … “കരയല്ലേടാ ഉമ്മക്കൂട്ടാ …” അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമണകച്ച് ഷാനു ഏങ്ങലടിച്ചു…
അവന്റെ പുറത്തും കഴുത്തിലുമായി കൈചചുറ്റി ജാസ്മിന് അവന്റെ മൂര്ദ്ധാവിലും നെറ്റിയിലും തുരുതുരാ ചുംബിച്ചു. “കരയല്ലേടാ …..” ” പിന്നെ ഞാനെന്താ ചെയ്യാ ജാസൂമ്മാ ….” തൊണ്ടക്കുഴിയിലെ വിങ്ങലില് നിന്നും അവന്റെ വാക്കുകള് പുറത്തു വന്നു … ” അന്റെ ഉമ്മ ….. അന്നോടെന്താ പറയാ…” അവളും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി … അടുക്കളയിലാണെന്നോ, വാതിലുകള് അടഞ്ഞതാണോ എന്നൊന്നും ആ നിമിഷം അവര് ചിന്തിച്ചതു കൂടെയില്ല … ശരീരം കൂടിച്ചേര്ന്ന് നിന്നു … പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും പരാതികളും കണ്ണുനീരിന്റെ കുത്തൊഴുക്കില് ഒലിച്ചു പോയി … മനസ്സ് മനസ്സിനോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി … ആ സ്നേഹവും സാമീപ്യവും ഇരുവര്ക്കും നഷ്ടപ്പെടുത്താന് വയ്യായിരുന്നു… അല്ലെങ്കില് ഒരാള് മറ്റൊരാള്ക്ക് അത്രയേറെ അടിമപ്പെട്ടു പോയിരുന്നു … ഇരു മനസ്സുകളും ചേര്ന്നു നിന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി … ഞാന് മറ്റേയാളെ വേദനിപ്പിക്കില്ല … കരയിപ്പിക്കില്ല … അനുവദിച്ചാല് മാത്രം … സമ്മതിച്ചാല് മാത്രം …. അതൊരു ഉടമ്പടിയായിരുന്നു …
വാക്കാലോ മുദ്രപേപ്പറിലോ അതിന് വാചികമായോ, വരമൊഴിയായോ വിശദീകരണം ആവശ്യമില്ല …. ഹൃദയങ്ങള് ചേരുന്ന ഉടമ്പടി …. ഹൃദയങ്ങള് മാത്രം അറിയുന്ന ഉടമ്പടി … “ജാസൂമ്മാ ….” “Oo we “അന്നങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയതാട്ടോ ….” “നി അതിറവെപ്പറ്റി മിണ്ടണ്ട … ” അവള് പറഞ്ഞു … ഷാനുവിന്റെ പുറത്ത് അവള് കൈത്തലം ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു … സ്റ്റാബിലേക്ക് നടുവ് ചാരി നിന്ന അവളുടെ പുറത്ത് അവന്റെ കൈകളും തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ജാസ്മിന് ടോപ്പിന്റെ ഷോള്ഡര് ഭാഗത്ത് ഉരച്ച് മുഖം തുടച്ചു … ” ഇത്ര വല്യ കുട്ടി OW … മോളി കാണണ്ട, അന്നെ കളിയാക്കും … ” ഷാനു അവളുടെ മാറിലെ ചൂടുപറ്റി അനങ്ങാതെ കിടന്നു …. “കണ്ടാല് വല്യ ധൈര്യവാനാ… ഇപ്പ ദേ…” കണ്ണീര് കഴുകിക്കളഞ്ഞ കറ തീര്ന്ന മനസ്സോടെ പഴയ ജാസ്മിന് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി .. “ങ്ങോട്ടു നോക്കടാ … കാണട്ടെ കരഞ്ഞ മൊഖം … ” അവള് കളിയാക്കുന്ന രീതിയില് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും ഷാനു മുഖമുയര്ത്തിയില്ല … പുറത്തു നിന്ന് വലം കൈയെടുത്ത് ജാസ്മിന് അവന്റെ മുഖം പിടിച്ചുയര്ത്തി … ഷാനു നാണത്തോടെ പതിയെ മുഖമുയര്ത്തി … മഴവില്ലിനപ്പുറം ഉമ്മയുടെ ചിരിക്കുന്ന മുഖം അവന് കണ്ടു … ജാള്യത നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരി അവന്റെ മുഖത്തുമുണ്ടായി.. “കള്ളക്കരച്ചിലായിരുന്നു ല്ലേ …” ജാസ്മിന് അവന്റെ കവിളില് പിച്ചി … ” പോമ്മാ…” ഷാനു കെറുവിച്ചു…
