വഴി തെറ്റിയ കാമുകൻ 17
Vazhi Thettiya Kaamukan Part 17 | Author : Chekuthan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
മലയാള ഭാഷാ കുലപതിക്ക്
💐💐💐ആദരാഞ്ജലികൾ 💐💐💐
വൈകി എന്നറിയാം ക്ഷമിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു സപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും ഒത്തിരി സ്നേഹത്തോടെ നന്ദി…
കഥ ഇതുവരെ…
നിനക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ തരാനെനിക്ക് കഴിയില്ല…
എനിക്ക് നീയില്ലേ നൂറാ… നിനക്ക് ഞാനില്ലേ…
നിനക്ക് കുടിക്കണ്ടേ…
മ്മ്…
കുടിക്ക് മജ്നൂ…
അവളുടെ തോളിൽ നിന്നും ഉടുപ്പിന്റെ പുറകിലെ സിബഴിച്ചു ഉടുപ്പിനെ ഇരു കൈയിലൂടെയും വലിച്ചു താഴ്ത്തി ചുവന്ന ബ്രായിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങളെ ബ്രാക്ക് മുകളിലൂടെ തഴുകി പുറകിൽ കൈയിട്ടു ബ്രായുടെ ഹൂക്കിനെ അഴിച്ചു മാറ്റി ബ്രായിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്ത മാർ കുടങ്ങളിൽ ഉമ്മവെച്ചു പതിയെ തഴുകി അവയുടെ സൗന്ദര്യാമാസ്വധിച്ചുകൊണ്ടവളുടെ വലതു മുലക്കണ്ണിനെ വായിലാക്കി ഇടതുമുളകണ്ണിൽ വിരലിനാൽ വൃത്തം വരച്ചു
അവളുടെ വലം കൈ എന്നെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു ഇടം കൈയ്യാൽ അവളെന്റെ തലയിൽ തഴുകി തലയിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ടവൾ ചുവരിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു
എന്തോ നിന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് ഒഴുകി വരും പോലെ മജ്നൂ…
വലം കൈയ്യാൽ ഇടതു മുലയെ ഞെക്കിയുടച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങളും അവളുടെ മാറിടങ്ങളുടെ സൗന്ദര്യവും ആസ്വദിച്ചു കുടിക്കേ ഞങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറന്ന ശബ്ദം കേട്ടവളെ പൊതിഞ്ഞു മറച്ചു പിടിച്ചു തിരിഞ്ഞു നിന്നു
തല തിരിച്ചു നോക്കെ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ഖാലിദിനെ കണ്ട് ഇടി വെട്ടിയ പോൽ നിൽക്കെ ഈ നിമിഷം ഭൂമി പിളർന്നു ഞങ്ങൾ തായേക്ക് പോയെങ്കിലെന്നു ചിന്തിച്ചുപോയി
കഥ തുടരുന്നു…
ഖാലിദ് പെട്ടന്ന് വാതിലടച്ചു പുറത്തേക്ക് പോയി
നൂറാ… ഖാലിദ്…
മ്മ്…
അവളിലെ പിടിവിടാതെ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്തു അവളുടെ ബ്രാ കയറ്റിയിട്ടു ഹൂക്കിട്ടു ഉടുപ്പിനെ ശെരിയാക്കി പുറകിലെ സിബ് ഇട്ടു
ഇനി ഞാനെങ്ങനെ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കും… അവനോട് ഞാൻ കാണിച്ചത് വിശ്വാസവഞ്ചനയല്ലേ…
നീ ഒറ്റക്കല്ലല്ലോ ഞാനുമില്ലേ… വാ നമുക്ക് പോയിനോക്കാം…
എനിക്കവന്റെ മുന്നിൽ ചെന്നുനിൽക്കാൻ ധൈര്യമില്ല നൂറാ…
പോവാതെ പറ്റില്ല മജ്നൂ… എന്ത് വന്നാലും നമ്മളൊരുമിച്ചല്ലേ…
മ്മ്…
പോയിനോക്കാം ഞാൻ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യട്ടെ…
മ്മ്…
അവൾ മുടി മടക്കി ക്ലിപ്പ് ചെയ്തു പർദ്ധയും തട്ടവും എടുത്തിട്ട് എന്നെ നോക്കിയ ശേഷം ഒരു ഷർട്ടെടുത്ത് എനിക്ക് തന്നു
ഇതിട്… നമുക്ക് പോയിനോക്കാം…
ഷർട്ട് വാങ്ങിയിടുമ്പോയേക്കും അവൾ ഷഡിയും ഷോർട്സും എടുത്ത് തന്നു അതും വലിച്ചുകയറ്റി
അവളെന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട്
വാ പോവാം…
അവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു ഇറുക്കെ പിടിച്ചു അവളുമെനെ ഇറുക്കെ പിടിച്ചു
മജ്നൂ… ഇവിടുന്ന് പോവാൻ പറഞ്ഞാൽ എന്നെ കൂടെ കൂട്ടാതെ പോവല്ലേ…
അവന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ പോലും എനിക്ക് ധൈര്യമില്ല എങ്കിലും നിന്നെ തനിച്ചാക്കി ഞാൻ പോവില്ല നൂറാ… എന്ത് വന്നാലും നിന്നെ വിട്ട് ഞാൻ പോവില്ല… നിന്നെ വിട്ടെനിക്ക്പോവാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നോ നൂറാ…
നീ എന്നെ കൈവിടില്ലെന്നറിയാം എങ്കിലും പേടിയാ എനിക്ക്…
പേടിക്കണ്ട… വാ…
ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങെ അവൾ തലയിലെ തട്ടം മുഖത്തേക്ക് താഴ്ത്തിയിട്ടു മജ്ലിസിൽ എത്തുമ്പോ അവിടെയിരിക്കുന്ന മാമന്മാരെയും ഖാലിദിനെയും സുന്ദരനായൊരു ചെറുപ്പക്കാരനെയും കണ്ടു
വ മാമൻ : നിങ്ങൾ പോയില്ലായിരുന്നോ… ഞങ്ങൾ കരുതി നിങ്ങൾ പോയികാണുമെന്ന്…
ഖാലിദിന്റെ നോട്ടം പോലും ഞങ്ങളിലേക്കെത്തുന്നില്ലെന്നു കണ്ട് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നോ എന്ത് പറയണമെന്നോ അറിയാതെ നിൽക്കെ
ചെ മാമൻ : ഇനി പോണോ…
ഖാലിദ് : ഇറങ്ങിയതല്ലേ പോട്ടെ…
വ മാമൻ : എന്നാ നീ ചെല്ല്… മോളിവിടെ നിൽക്കട്ടെ…
നൂറ : അല്ല ഞാനും കൂടെ പോണം…
ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ അവിടെനിന്നുമിറങ്ങി റൂമിൽ ചെന്നു പാന്റെടുത്തിട്ട് അവളെ കൂട്ടി വണ്ടിയെടുത്തിറങ്ങി ഷോപ്പിലെത്തും വരെ ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ മൗനം തളം കെട്ടിനിന്നു ഡെക്കറേഷൻ വർക്കുകൾ ചെയ്യുന്ന ജോലിക്കാർക്കരികിൽ നിന്നും മൂസിയും അനുവും ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് വന്നു അവർ ചോദിച്ചതിനൊക്കെയും യാന്ത്രികമായി മറുപടി നൽകുമ്പോഴും ഖാലിദിന്റെ മൗനം വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആ നോവിനപ്പുറം ഖാലിദ് ഞങ്ങളെ പിരിക്കുമോ എന്ന ഭയം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവളെ കൂട്ടി വണ്ടിയിൽ കയറി എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പോവുമ്പോ വലം കൈയിൽ പിടി മുറുകിയ നൂറയുടെ കൈയിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു
