ഞാനല്ുവം ബലം (പയോഗിച്ച് പാവാട വലിച്ച് പൊക്കി.
‘ എന്തിനാടാ .. പാവാട പൊകു്കുന്നേ… നെനക്ക് നോക്കി രെസിക്കാണാണോ… ” ചേച്ചി
ദൈന്യതയോടെ ചോദിച്ചു.
‘ ഇന പരുവത്തില് കണ്ടിട്ട് എന്നാ രസിക്കാനാ… നീരെവിടെ വരെ ഒണ്ടെന്നു നോക്കാനാ…
എല്ലാടത്തും മരുന്നു പെരട്ടണം…”
‘ ങാ.. എന്താന്നാ ചെയ്ത്… എന്റെ തേവരേ… അവര് പാവാടയില് നിന്നു കയ്യെടുത്തു.
ഓപ്പറേഷന് മേശയിൽ കിടക്കുന്ന രോഗിയേപോലെ അവര് കിടന്നു. എല്ലാം വിശാലമായി
കാണിച്ചുകൊണ്ട്. എന്റെ മുമ്പിൽ ഞാൻ അടുത്തു കാണാന് കൊരിച്ചിരുന്ന വില്ലേച്ചിയുടെ
കരിമ്പൂറിതാ അടിഭാഗം അല്പം വാപൊളിച്ച് തുറന്നു കിടക്കുന്നു.
‘ ഏച്ചി, അവിടെ ഇച്ചിരേ മന:തന്റേടത്തോടെ കെടന്നേ… ‘
പിന്നെ ഞാന് എല്ലാടവും ഒന്നു വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. അകംതുടയിൽല് കുറിച്ചിയുടെ
തൊട്ടുതാഴെയാണു സ്ഥലം. കടിച്ച് സ്ഥലം കൂടുകുത്തി പഴുത്ത് മഞ്ഞനിറത്തില്
പൊങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോള് ഓപ്പറേഷന് പരുവം. ചുററുപാടും നല്ല നീരുണ്ട്. അതു ചുവന്ന്
കുറിച്ചിയുടെ വലത്തേചുളവരേ വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂതിയുടെ വലതുവശവും അല്പം നീരു വച്ച
മാതിരി, കാരണം ആ വശത്തു തുളപ്പൊട്ടു ചുരുങ്ങല് കുറവ്. ആദ്യമായിട്ടാണു ഞാന് ഒരു
പെണ്ണിന്റെ കൂതിത്തുള കാണുന്നത്. കുറിച്ചിയ്ക്ക് അത്ര തടിയൊന്നുമില്ല.
ഏടത്തിയമ്മയുടേതുമായി നോക്കുമ്പോള് ഇതു വെറും കടലാസു പുസ്തകം. ഏച്ചിയുടെ
ദേഹം വെളുത്തിട്ടാണെങ്കിലും പൂറെന്തേ ഇത്ര കരുവാളിച്ചു പോയത്. എണ്ണത്തിൽ
കുറവാണെങ്കിലും ഉള്ള രോമങ്ങൾക്ക് നല്ല നീല നിറനും നീളവും. അവററകള് അവിടെയും
ഇവിടെയുമായി ചുരുണ്ട് വിയര്ത്ത തൊലിയിലൊട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. കൂതിത്തുളയ്ക്കു ചുററും
രോമങ്ങൾ വളരാന് തുടങ്ങി. ഇടത്തുവശത്തേ പൂര്ചുള ഞാന് മെല്ലെ ഒന്നകത്തി നോക്കി.
ഉള്ളില് അററം കറുത്ത രണ്ടു മടക്ക് ഉള്ച്ചുണ്ടുകൾ ടട്ടിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. അവയില് ഞാന്
മെല്ലെ ഒന്നു തോണ്ടി. അപ്പോള് ചേച്ചി ഒന്നനങ്ങി.
‘ അവിടെയൊക്കെ വേദനയൊണ്ടെടാ… തൊടാതെ…”
‘ നീരെവിടെയൊക്കെ ഒണ്ടെന്നു നോക്കുവാ… ഏച്ചീടെ കുറിച്ചിയേ പൂടയൊണ്ടാരുന്നതു
കൊണ്ടു രക്ഷപെട്ടു. ഇല്ലെങ്കില് അവന് ഇതിനുള്ളില് കേറി കടിച്ചേനേ… പെണ്ണുങ്ങടെ
എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക രുചി കാണുമാരിയ്ക്കും…’
‘ ഇവിടെ മനുഷ്യന് ചാകാന് പോകുമ്പഴാ അവന്റെയൊരു.. തമാശ…
‘ ഇവിടെ വരേ നീരു കേറി… ‘ എന്റെ കയ് അറിയാതെ അല്പം കൂടി മേലോട്ടു കേറി. ആ
കുഞ്ഞപ്പം ഒന്നു പിളര്ത്തി നോക്കാതിരിക്കാന് എനിയ്ക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. രോമങ്ങള് കൂട്ടി ഞാന്
ആ പൂറൊന്നു പിളര്ന്നു. ഒരു ചുവന്ന കൊച്ചുകന്ത് അവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്നു.
പിളര്ത്തിയപ്പോള് വെളുത്ത പശനൂൽ മാതിരി എന്തോ ഒന്നു വലിഞ്ഞു വന്നു. അതാ കന്തിനു
ചുററും വലിഞ്ഞു നിന്നും. എനിയ്ക്കു തോന്നി, രണ്ടു ദിവസമായി കുളിക്കാതിരിക്കുന്നതു
കൊണ്ടായിരിയ്ക്കും ഇത്രയും ഒട്ടല്. മുകള്ഭാഗത്തേ മൈതാനത്തു നിറയേ നല്ല രോമങ്ങള്.
വെറുതെയല്ല കടവില് വെച്ചു കാണുമ്പം നല്ല കറുപ്പു കണ്ടത്. പക്ഷേ അവിടം അല്പം
വെളുത്തിട്ടായിരുന്നു. കന്തിന്റെ അരികിലായി എന്തോ വെളുത്ത് പറിറിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
ജിജ്ഞാസ കൊണ്ട് ഞാന് അറിയാതെ അതൊന്നു തോണ്ടി നോക്കി. വെളുത്ത നെയ് പോലെ
അതെന്റെ വിരലില് പററി.
‘നീ എന്തിനാടാ അവിടെയൊക്കെ മാന്തുന്നേ… കൊശവന്… എടാ മുറിവു താഴെയാ…”
അവിടെ പഴുപ്പു പോലെ എന്തോ പറിിപ്പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടു നോക്കിയതാ…
‘ കുരുത്തം കെട്ടോനേ.. അതു അവടത്തേ കൊഴുപ്പാടാ… നീ കയ്യെട…’
പിന്നെ ഞാനവിടെ കൂടുതൽ പെരുമാറിയില്ല. തുറന്ന മാതിരി തന്നേ അവിടം ചേര്ത്തടച്ചു
വെച്ചു. അതു നല്ല പശതേച്ചതുപോലെ ടട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
ഞാന് കൂതിമുതല് കുറിച്ചി വരേ വിരലുകൊണ്ടമര്ത്തി ചോദിച്ചു.
