‘ ഇവിടെ വേദനേണ്ടോ… ഇവിടേണ്ടോ.. കൂടുതലോ… അതോ ഇവിടെ കൊറവോ…”
_ നീയെന്നാടാ… എന്റെ കൂതീം വെച്ചോണ്ടു ഡോക്ടറു കളിക്കുവാണോ… ‘
‘ അല്ല അതറിഞ്ഞു വേണം പെരുമാറാന്… എനിക്കിച്ചിരെ പണി ഒള്ളതാ ഇനി…”
‘ അപ്പം നീ എന്നെ ചികില്സിക്കാന് വന്നതല്ലേ…?.. അതോ ഉപദ്രവിക്കാന് വന്നതോ…
ദുഷ്യന്…”
] മിണ്ടാതിരിയെന്റെ പൊന്നു ചേച്ചീ… ഇവിടെ സൂചിയൊണ്ടോ…?… ഞാന് ചോദിചു.
‘ ഇന്നാ സെററിപിന് മതിയോ…” ഏച്ചി ബ്ലയസില് നിന്നും ഒരെണ്ണം ഉരിയെടുത്തു തന്നു.
ഞാനതു നോക്കിയിട്ടു പറഞ്ഞു.
‘ ഇതിനു മൊന പോര… തുരുമ്പൊണ്ടെനു തോന്നുന്നു…”
‘ എങ്കിൽ സൂചി ദേ.. ആ തട്ടിയേലിരിക്കുന്ന ചൊവന്ന ഡെപ്പീലോണ്ട്…” ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
ഞാനെഴുന്നേററു ഡെപ്പിയെടുത്തു. തുറക്കുന്നതിനിടയില് ഏച്ചി കാണാതെ ആ പൂറു
പിളര്ത്തിയ വിരലുകളൊന്നു മണത്തു. ഹവൂ.. അടഞ്ഞൊട്ടിയിരുന്ന പഴകിയ പൂറിന്റെ
ചെകിടിപ്പിക്കുന്ന മണം. ഇതിച്ചിരെ കട്ടിയാ.. തോണ്ടിയെടുത്ത കൊഴുപ്പിന്റേതും
കൂടിയായിരിക്കും സഹിക്കാന് വററുന്നില്ല. ഏടത്തിയമ്മയുടെ കൊമ്പന്പുറിന്റെ
ഗന്ധമായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സില് ഉള്ള പൂറിന്റെ മണം. അതാ പ്രതിക്ഷിച്ചതും. ഇത്
കടകവിരുദ്ധം. ഞാന് പിന്നെ മണത്തില്ല, കട്ടിലില് വന്നിരുന്ന് ഏച്ചി അറിയാതെ ആ
പാവാടയില് തൂത്തു. പക്ഷേ ചേച്ചിയ്ക്കു മനസ്സിലായി.
‘ അവിടെയുമിവിടെയും കയ്യിട്ടേച്ച് അതെന്റെ പാവാടേൽ തേച്ചു വെയ്ക്കുകാണോ… പോയി കൈ
കഴുകീട്ടു വാടാ… തുണിപൊക്കിക്കണ്ടപ്പം എന്തൊരാര്ത്തിയാരുന്നു കയ്യിട്ട് തോണ്ടാന്…
മരങ്ങോടന്….”
‘ ഓ.. സാരമില്ല… ഇച്ചിരെ കഴിയുമ്പം പൊയ്യോളും… അല്ലേല് അതവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ … ഒരു
സ്മാരകമായിട്ട്…’
ങൂം… നീ ആളു മോശമല്ല… എന്നാ മരുന്നു വേഗം ചെയ്യ്… എന്റെ കാലു കഴയ്ക്കുന്നു…
പൊക്കിപ്പിടിയ്ക്കാന് വയ്യ ‘
‘ ഇച്ചിരെ നല്ല തുണി വേണം.. മരുന്നു വെച്ചു കെട്ടാനാ.. ‘
ദേ, ആ അലമാരിടെ താഴത്തേ തട്ടിൽ ഒരു പഴയ മുണ്ടിന്റെ പകുതി കാണും അതേന്നു
കീറിയെടുത്തോ…
ഞാന് തുണിയെടുത്തു കീറി റെഡിയാക്കിവെച്ചു.
“ എന്നാ തൊടങ്ങാം…’
കൊറേ നേരമായല്ലോ.. എന്നെ കവച്ചു കെടത്തിട്ടു തൊടങ്ങാം…തൊടങ്ങാമെന്നു പറേന്നു…
ഞാനതു ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ആ കവക്കിടയിലേയ്ക്കു കുനിഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോള് ഒരാശ്വാസം പോലെ
ഏച്ചിയുടെ ഉയര്ന്നു നിന്ന കാല്മുട്ട എന്റെ മുതുകില് വിശ്രമിച്ചു. ഏച്ചിയുടെ കവക്കിടയില്
നിന്നും കഴുകാത്ത പൂറിന്റെ മൂത്രം കലര്ന്ന വളിപ്പുമണം ഗുമുഗുമാ വമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ആദ്യമുണ്ടായിരുന വെറുപ്പു പോയി ഇപ്പോള് ആ മണം വലിച്ച് ആസ്വദിച്ചു. അടഞ്ഞിരുന്ന ആ
വൂടപ്പൂറെന്റെ മുമ്പിൽ വിലസിക്കിടന്നിരുന്നെങ്കിലും, ഞാൻ പഴുത്തു നിന്ന മുറിപ്പാടു
(ശദ്ധയോടേ’ സൂചികൊണ്ട് കുത്തി പൊട്ടിച്ചു തോണ്ടി വലുതാക്കി. അപ്പോഴൊക്കേ വില്ലേച്ചി.
ശശശ …ഹാ.. പതുക്കെ.. എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
‘ എന്നാ, ഇനി ചേച്ചീ പല്ലൊന്നു കടിച്ചു പിടിച്ചോണം… പിന്നെ, ഒച്ച വെയ്ക്കരുത്…
‘ അയ്യോ… നീ എന്തു ചെയ്യാന് പോകുവാ…”
‘ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല… എനു പറയുകയും മുറിവിനു ചുററും ശക്തിയായി ഞെക്കി ചോര
വരുന്നതു വരേ ഞെക്കി. തുണികൊണ്ടെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി. നീരു വന്നിടത്തൊക്കെ മരുന്നു
തേച്ചു, കുറിച്ചി പിളര്ന്ന് അതിന്റെ ഉള്ളിലും കൂതിത്തുളയുടെ ചുററും ഒക്കെ മരുന്നു പുടട്ടി
പിന്നെ മുറിപ്പാടില് മരുന്നു കട്ടയായി വെച്ചുകെട്ടി. മരുന്നു ചെയ്യുമ്പോള് അതു കല്യാണം
കഴിയ്ക്കാത്ത ഒരു യുവതിയുടെ തുടകളാണെന്നോ പൂറാണെന്നോ കൂതിയാണെന്നോ ഒന്നും
എനിയ്ക്കു തോന്നിയില്ല. ഏച്ചിയുടെ നിലവിളി മാത്രമേ ഞാന് കേട്ടുള്ളൂ. അഞ്ചു മിനിട്ടേ
എടുത്തുള്ളൂ. പണി കഴിഞ്ഞ് ഞാന് തലയുയര്ത്തി നോക്കുമ്പോള് ഏച്ചി തലയിണ കടിച്ചു
പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. നന്നായി വിറയ്ക്കുന്നുമുണ്ട്.
