‘ നീ വീണോടാ..” അമ്മ ചോദിച്ചു.
‘ ങൂം.. ” ഞാന് മൂളി.
‘ പറയടാ… വല്ല കല്ലേലും ഇടിച്ചോ…”
വരമ്പേ തെന്നി വീണപ്പോ… ഒരു …കല്ലേലിടിച്ചതാ… ‘
‘ ശ്േ..അന്നേരം ഒന്നു തിരുമ്മിയാ മതിയാരുന്നു… ഇനി ഇച്ചിരെ എല അചരച്ചിടാം….ഇന്നലേ
പറയാഞ്ഞതെന്താടാ….ഒരു നോട്ടോമില്ല ചെക്കന്… അമ്മ ശകാരിച്ചു. പിന്നെ ഏടത്തിയോടായി
ചോദിച്ചു.
“ നീ ഇത് ഇന്നലെ കണ്ടില്ലാരുന്നോ മോളേ…”
‘ ങൂഹും… ഞാന് കണ്ടില്ലാരുന്നു…” പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഏടത്തി പാല്ക്കാപ്പി പകര്ന്ന് എന്റെ
മുമ്പില് വെച്ചു. ഗ്ലാസ്സിലിരുന്ന വെള്ളം എടുത്തു കുടിച്ചിട്ട് ഞാനെഴുന്നേററു.
വാസൂട്ടാ…നെനക്കു കാപ്പി വേണ്ടേ…?… ഏടത്തി ചോദിച്ചു. ഞാന് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
നേരേ ഷര്ട്ടും എടുത്തിട്ട് കലുങ്കിലേയ്ക്കു പോയി. കൂട്ടുകാരുമായി കുറേ തെണ്ടിനടന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക്
ഉയണു കഴിക്കാന് വന്നപ്പോള് ഏടത്തി വിളമ്പിയ കറികളൊന്നും ഞാന് തൊട്ടില്ല. അതു കണ്ട
ഏടത്തി രണ്ടാമതു ചോറു വിളമ്പാന് അമ്മയേ ഏല്പ്പിച്ചു. അപ്പോള് എനിയ്ക്കു മനസ്സിലായി
എന്റെ പ്രതിഷേധം അവര് അറിയുന്നുണ്ടെന്ന്. നേരേ തോട്ടുകടവിലേയ്ക്കു പോയി. പാടത്തു
വീശുന്ന ഇളംചൂടുള്ള കാററും കൊണ്ട് തണല്വരമ്പത്തിരുന്നു. ചെറുമന് കുട്ടനും രാജനും
ചൂണ്ടയുമായി നടക്കുന്നതു കണ്ടു. അവരുടെ കോര്മ്പലില് ആരകനും കാരിയും ഒക്കെ
കിടക്കുന്നു. കുറച്ചുനേരം അവരുടെ പുറകേ നടന്നു. പെണ്ണുങ്ങൾ തുണിക്കെട്ടുമായി വന്നു
തുടങ്ങി. ഒന്നും നോക്കി നിൽക്കാൻ തോന്നിയില്ല. വയറു വിശന്നപ്പോള് വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തി.
കണ്ണാടിയില് നോക്കി. നീര അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഒരു വശം വീര്ത്തിരിക്കുന്നത്
അറിയാം. മെല്ലെ അടുക്കളവാതില്ക്കലെത്തി.
ഏടത്തി മാത്രമേ അടുക്കളയിലുള്ളു. അടുപ്പിൽ എന്തോ ഇരിയ്ക്കുന്നു. പെരുങ്കുണ്ടികളും തള്ളി
കുനിഞ്ഞു നിന്ന് എന്തോ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഒരു ചവിട്ടു കൊടുക്കാന് തോന്നി ആദ്യം, പിന്നെ
തോന്നി, എന്തിനാ… അതു നോക്കി രസിക്കാം. ഹാഫ്സാരി ആണുടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇവരെന്താ
ഇങ്ങനെ. ഒന്നുകില് പാവാട അല്ലെങ്കിൽ ഹഫ്്സാരി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ പെണ്ണുങ്ങള്
സാരിയല്ലേ ഉടുക്കുന്നത്. ആ, എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ, ഈ പരുവത്തിലാനെങ്കില് എനിയ്ക്കും വല്ലതും
കണ്ടു വെള്ളമിറക്കാം. അകത്തേയ്ക്കു കയറാതെ ഞാന് വാതിൽക്കൽ മടിച്ചു നിന്നു. അപ്പോള്
അമ്മ പുറത്തു നിന്നും വന്നു കേറി. വന്ന പാടെ അമ്മ പറയുന്നതു കേട്ടു.
‘ ഗീതമോളെ.. ഇനി നീ തോട്ടിൽ കുളിക്കാന് പോകണ്ട… ഇവിടെ കുളിച്ചാ മതി…”
‘ എന്തു പററിയമ്മേ…’
‘ തോട്ടിൽ അട്ട കേറിയത്രേ… ഇനി മഴ നന്നായിട്ടു പെയ്തെങ്കിലേ അവററകളു പോകത്തുള്ളൂു…
അപ്പുറത്തേ വിലാസിനിയേ കടിച്ചു, ഇന്നലെ വൈകീട്ട്…”
‘ ഉവ്വോ… എന്നിട്ട… ഏടത്തി ചോദിയ്ക്കുന്നു.
അതല്ല മോളേ .. അട്ട കടിച്ചതേ……….. പിന്നെ ഒന്നും കേട്ടില്ല.
‘ അയ്യേ… അതെന്തൊരട്ടയാ…. ഏടത്തിയുടെ വിലാപം.
‘ ഈ കുളയട്ട അങ്ങനെ ഒള്ളടത്തേ പിടിയ്ക്കത്തൊള്ളു… അമ്മ പറഞ്ഞു.
‘ അല്ലേലും ശെരിയാ… അവടെയൊക്കെ അട്ട കടിച്ചിരുന്നാ ആരോടാ പറയുന്നെ…
കാര്ത്തിയമ്മായി ഇല്ലാരുന്നോ അവടെ…” ഏടത്തി ചോദിച്ചു.
ഇല്ലെന്നേ, അവളു പാടത്തൊന്നു പശൂനെ അഴിച്ചോണ്ടു വരാൻ പോയതാരുന്നു. ആ കൊച്ചു
വെപ്രാളത്തിനു…തുണി കൂട്ടി അതിനേ പറിച്ചങ്ങു കളഞ്ഞു. ഇപ്പം ദേണ്ടെ, അവടം നിരു വെച്ചു.
അട്ടേടേ കൊമ്പു മുറിഞ്ഞകത്തിരിക്കുവാ… ഇനി പഴുത്താലേ അതു ഞെക്കിക്കളയാന് പററൂ..
അല്ലെങ്കില് ആശുപത്രീല് പോയി കീറിയെടുക്കണം….”
എന്റീശ്വരാ… ഏടത്തിയുടെ വിലാപം വീണ്ടും.
എനിയ്ക്കു വളരെ വിഷമം തോന്നി. വില്ലേച്ചിയേ എനിയ്ക്കു വളരെ ഇഷ്ടമാണ്. സുന്ദരിയല്ലെങ്കിലും
വിരൂപയല്ല. എന്നേ വലിയ കാര്യമാ. ആപ്ച്ചപ്പതിപ്പു വാങ്ങാന് എന്നെയാണേൽല്പ്പിക്കുക.
ടൈപ്പും കഴിഞ്ഞ് കല്യാണം കഴിക്കാന് തയാറായി നിൽക്കുന്നു. ആലോചനകൾ
വന്നുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു. എനിക്കിഷ്ടം അതു കൊണ്ടല്ല. തോട്ടുകടവില് എന്നേ സ്വമ്ധേയാ
എന്തെങ്കിലും കാണിച്ചു തരുന്നത് വില്ലേച്ചി മാത്രമേ ഉള്ളു. മുലകളുടെ മുകള്കൂട്ടി ഉടുക്കുന്ന
തോര്ത്ത് കഷ്ടിച്ച് അരയ്ക്കു താഴെ വരെയേ എത്തുകയുള്ളു. ഒന്നു മുങ്ങിപ്പൊങ്ങുമ്പോള് അല്
ആ മുക്കോണത്തിൽ ഒട്ടിയിരിയ്ക്കും പിന്നെ അതു വലിച്ച് നേരെയിട്ടാലും തുടകള് നന്നായി
കാണാം. മിതമായ വണ്ണമുള്ള തിളങ്ങുന്ന തുടകള്. സോപ്പു തേയ്ക്കാന് നിൽക്കുന്നിടത്തു
കണങ്കാൽ വരെയേ വെള്ളമുള്ളു. മുലകളില് സോപ്പു തേയ്ക്കാന് തോര്ത്ത് അകത്തിപ്പിടിച്ചാണു.
അപ്പോൾ കണ്ടാൽ തോന്നും പച്ചപ്പാവം. അല്പം കഴിയുമ്പോള് തോര്ത്തു മുലകൾക്കു താഴെ
വെച്ചുടുക്കും ആ കൊച്ചുമുലകൾ നിറയെ സോപ്പു പതയായിരിയ്ക്കും എങ്കിലും പതയ്ക്കു
മുകളിലും ആ കൂര്ത്ത മുലഞെട്ടുകൾ കൂമ്പി നിൽക്കും. പേട്ടുതേങ്ങായുടെ കൊച്ചു
ചിരട്ടപോലെ ചെറിയ മുലകൾ പക്ഷേ നല്ല ആകൃതിയൊത്തവ. നല്ല വെള്ളനിറവും.
ഇനിയൊന്നു വെള്ളത്തിലിറങ്ങി മുങ്ങും. കേറി വരും, പിന്നെയാണു താഴേയ്ക്കു സോപ്പു തേയ്ക്കല്.
എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത പിന്നെയും കൂടും. തോര്ത്തു രണ്ടു വശത്തേയ്ക്കും വകഞ്ഞു
മാററി നല്ല വെളുത്ത നിറമുള്ള തുടകളില്, ഒരു കാൽ അലക്കുകല്ലിലേയ്ക്ക് പൊക്കി വെച്ച എന്നെ
കാണിക്കാന് വേണ്ടി മാത്രം മിനിട്ടുകളോള൦ം ചേച്ചി സോപ്പു തേയ്ക്കും. ഞാന്
കാണുന്നുണ്ടെന്നറിയുമ്പോള് ആ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിയും. പിന്നെ കയ്കള് മാറി മാറി
ഓരോ വശത്തേയ്ക്കും തോര്ത്തു മാററി കാലിന്നിടയിലേ ആ ഇരുട്ടുഛായയിൽ അവര് സോപ്പു
വതപ്പിയ്ക്കും. അധികം പെണ്ണുങ്ങളില്ലെങ്കില് അവര് കവയ്ക്കടിയില് അടിയില് നിന്നും മുകളിലേയ്ക്കു
ആ വിടവിലും സോപ്പു പതപ്പിച്ചു കാണിയ്ക്കും. പതയുടെ വെളുപ്പും ത്രികോണമുക്കിലേ
രോമങ്ങളുടെ കറുപ്പും ഇടകലര്ന്ന ഒരു കാഴച്ച, ഇന്നും എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്നും പോയിട്ടില്ല.
മനസ്സില് സ്ഥിരമായി പതിഞ്ഞ ചില ചിത്രങ്ങള്. വില്ലേച്ചിയുടെ കുളി കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ
വലിയ രസമില്ല. കരയ്ക്കു കയറിനിന്നു തുണി മാറുമ്പോഴും എന്നോടു വലിയ കരുണ കാട്ടും.
ബ്രാ ഇടുമ്പോള് എനിയ്ക്കു പുറംതിരിഞ്ഞു നില്ക്കുമെങ്കിലും ഹുക്കിടുന്നതും മുന്വശം
പൊക്കി ആ വെൺമുലകൾള് മൂടുന്നതും എന്നേ കാണിച്ചുതന്നെ. കറുത്ത ആ ഞെട്ടുകള്
വ്യക്തമായി ഞാന് പല പ്രാവശ്യം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. തലയ്ക്കു മുകളിൽ കൂടി പാവാട ഇടുമ്പോള്
അതു മുന്വശം മറയുന്നതിനു മുമ്പ് തോര്ത്തു പറിച്ചു താഴെയിടും, എനിയ്ക്കു വേണ്ടി.
എന്നിട്ടതു വര്ത്തമാനം പറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ഭാവത്തില് വെച്ചു താമസമ്പിപ്പിയ്ക്കും. അതു
കാണുന്ന ഞാന് കയിലിമുണ്ടിന്റെ അടിയില് നടക്കുന്ന വ്രെപാളവും സമരവും ഒതുക്കാന്
വേണ്ടി അവനേ തുടയ്ക്കിടയിലേയ്ക്കമര്ത്തി വെയ്ക്കുന്നതു ചിലപ്പോള് അവര് കാണും. അപ്പോളാ
മുഖത്തേ ഒളിച്ചുള്ള പുഞ്ചിരി ഒന്നു കാണേണ്ടതു തന്നെയാ. ആ തുടമുക്കിലേ കുറുപ്പു പത്തു
സെക്കന്റു കണ്ടു കഴിയുമ്പോഴേയ്ക്കും എന്റെ ഗുലാന് തല്ലുകൊള്ളാന് തയാറായിരിയ്ക്കും.
നടുവിലുള്ള വരമ്പിലേയ്ക്കു കയറുന്നതിനു മുമ്പ് എന്നെ തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കി ചെറിയ ഒരു
പുഞ്ചിരി, കൊച്ചു കള്ളാ, കണ്ടതു മതിയായില്ല അല്ലേ, എങ്കിൽ നാളെവാ കാണിച്ചു തരാം,
എന്ന അര്ത്ഥത്തില്, ചെറുതായിട്ടു തലയാട്ടുന്നുണ്ടോ എന്നു സംശയം.
