‘ തോന്നും….അന്നേരം….”
ഏടത്തി അരി കല്ലിലേയ്ക്കു വാരിയിട്ടുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
“ അന്നേരം എന്തു പററും…”
‘ ഒന്നും പററത്തില്ല… ഇവിടെ വന്നിട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ കൈതക്കാട്ടിന്റെടേ വെച്ചോ…
കൈവാണമടിച്ച് കളേം…. ഞാന് ഒന്നു ചമ്മിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
‘ എന്റെ മോനേ… വെറുതേ ആരോഗ്യം കളയല്ലേ… എനിക്കറിയാം പിള്ളേരു ലിംഗത്തേ പിടിച്ചു
രസിയ്ക്കുമെന്ന്…
‘ അല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ…
‘ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ മറന്നു….എനിയ്ക്കിട്ട് കടി കിട്ടിയ കാര്യം നീ അവൾടെ ചെവീലോട്ട
ഓതിക്കൊടുത്തില്ലല്ലോ അല്ലേ…
‘ ഏയ്… ഞാനത്ര മണ്ടനാണോ.. ഏടത്തിയമ്മേ…. ഞാന് ഒരുകാലത്തും പറയത്തില്ല…
‘ ങാ… ഒരിയ്ക്കലും പറയല്ലേ. മോനേ… നമുക്കു രണ്ടു പേര്ക്കും നാണക്കേടാണേ..
ഓര്ത്തോണേ…..”
‘ അതെനിക്കറിയാം…”
‘ പിന്നെ… എനിക്കിത്തിരി മരുന്നിടിച്ചു തരാവോ… എനിയ്ക്കും അവിടെ നീരും കടീമൊണ്ട്….
‘ അതിനെന്താ… ഏടത്തിയ്ക്ക്. ഞാന് തേച്ചു തരാല്ലോ…”
‘ അതു വേണ്ട… ആ പൂതി മനസ്സി വെച്ചാമതി… നിന്നോടിനി ഒളിക്കാനൊന്നും ഇല്ലാത്തതു
കൊണ്ട് ഇത്ം തൊറന്നു ചോദിച്ചെന്നേ ഉള്ളു…”
‘ എങ്കില് വേണ്ട… ഇന്നും നാളേം തരാം… വില്ലേച്ചിയ്ക്ക് നാളേം പെരട്ടണം… നല്ല നീരാരുന്നു…
ഏടത്തിയേ ഒളിച്ച് മരുന്ന് എങ്ങനെ ഉണ്ടാക്കും എന്നോര്ത്ത് വിഷമിക്കയാധ്രുന്നു ഞാന്.
ഇപ്പോള് സര്വമംഗളം.
‘ ആഹാ.. നീയാണോ.. അരിയാട്ടുന്നേ.. എന്തു പററിയെടാ…ഇന്നു കാക്ക മലന്നു പറക്കുമല്ലോ…”
വാതില്പ്പടിയില് വന്നു നിന്ന അമ്മ പറഞ്ഞു.
‘ ഒന്നുമില്ലമ്മേ… ഞാനരയ്ക്കാന് തൊടങ്ങീപ്പം വാസൂക്കുട്ടന് പറഞ്ഞു… അരച്ചു തരാന്ന്… അവന്
നല്ലവനാ…
ങൂംങൂം.. പള്ളിക്കൂടം അടച്ചാപ്പിന്നെ തിന്നാനല്ലാതെ വിീട്ടിക്കാണത്തില്ലിവനേ…
നീയെന്തറിഞ്ഞു…. കളി തന്നെ കളി…പിന്നെ ഉരു തെണ്ടലും…. അമ്മ അകത്തേയ്ക്കു പോയി.
എനിയ്കൊരു സന്തോഷം. എന്നേപ്പററി ഏടത്തി ഒരു നല്ല വാക്കു പറഞ്ഞല്ലോ.
‘ അല്ലമ്മേ, വാസൂട്ടൻ നല്ലവനാ… എല്ലാരും കൂടെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് അവനേ ചീത്ത്യാക്കുവാ…
അല്ലേ വാസൂട്ടാ… ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു. ഏടത്തി എന്നെ ഒന്നു കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.
‘ എന്നാ ഉഴുന്നു ഞാനരച്ചോളാം… വാസൂട്ടൻ എഴുന്നേറേറാ…”
ഞാനെഴുന്നേററു. അപ്പോള് എന്റെ മുണ്ടിന്റെ മുമ്പില് അണ്ടര്വെയറിനകത്തേ മുഴ
ഏടത്തിയുടെ കണ്ണില്പെട്ടു. ഞാന് അതു പൊത്തിപ്പിടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങിയപ്പോള് അവര്
വാപൊത്തി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു.
‘ ഇത് ആറിൽക്കൂടുതലൊണ്ടല്ലോടാ… മററുള്ളോരുടെ ദേഹത്തു തട്ടാതെ കൊണ്ടു നടക്കണേ…”
എന്റെ തൊലിയുരിയുന്നതു പോലെ.
‘ സാരമില്ലെടാ…നാണിക്കണ്ട… എനിക്കറിയാം ആമ്പിള്ളാരേ…
എന്നാ ഞാന് പോയി മരുന്നു പറിയ്ക്കട്ടെ… ഞാനവിടെ നിന്നും രക്ഷപെട്ടു.
വൈകുന്നേരം ഏടത്തി കുളിമുറിയില് കേറിയപ്പോള് മുതൽ ഞാൻ ഏടത്തിയുടെ മുറിയില്
കേറി കാവലിരിപ്പായി. ഒരു ചെറിയ അലുമിനിയം പാത്രത്തിൽ കലക്കിയ മരുന്നുമായി ഞാന്
അവരേ കാത്തിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ് അവര് വന്നപ്പോള് ഞാൻ അവരുടെ കട്ടിലിൽ കാലാട്ടി
രസിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു
എന്താ വാസൂട്ടാ പതിവില്ലാതെ ഇവിടെ… ഇന്നു കലുങ്കേലൊന്നും തെണ്ടാന് പോയില്ലേ…
‘ ഹ.. ഇതെന്തു കൂത്ത്…മരുന്നു വേണന്ന് ഏടത്തിയമ്മയല്ലേ പറഞ്ഞത്… ദേ മരുന്നു റെഡി…
‘ ഓ, അതു ശെരി….ഒരു മിനിട്ട, ഞാൻ ഈ വേഷം ഒന്നു മാറട്ടേ … എല്ലാം ഈറനാ… ‘
ഞാന് അവരേ തന്നേ നോക്കിയിരുന്നു. ഏടത്തി അയയില് നിന്നും മുണ്ടെടുത്തു. പിന്നെ
അലമാര തുറന്ന് ബ്ലയസെടുത്തു, പിന്നെ ബ്രായുമെടുത്തു. എനിയ്ക്കു പുറംതിരിഞ്ഞുനിന്ന്,
ബ്ലഈസിന്റെ ഹുക്കുകളെടുക്കാന് തുടങ്ങി. പെട്ടെന്നു നിര്ത്തി ചോദിച്ചു.
‘ അല്ല… വാസൂട്ടാ… നീയെന്തിനാ ഞാന് തുണി മാറുന്നെടത്തു നോക്കി നില്ക്കുന്നേ…
പൊറത്തേയ്കൊന്നിറങ്ങിയ്യകേ…’
