‘ അതിനു ഞാന്…”
‘ വേണ്ട, നീ ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട… പഠിച്ച് പാസ്പായി കുടുംബത്തിനൊരു
തൊണയാകാന് നോക്ക്…”
അവര് നടന്നു. ഞാനവിടെ നിന്നു. ഇനിയെന്തു ചെയ്യും. പറഞ്ഞപ്പോഴുള്ള ആ
ഗയരവം ഞാന് ശ്രദിച്ചു. വേണ്ടാരുന്നു, കിണ്ണാണം ഇത്തിരി കൂടിപ്പോയി,
വതുക്കെ വളച്ചാ മതിയായിരുന്നു. ശല. പോയ ബുദ്ധി പോയതു തന്നെ. ഓ,
ചെലപ്പം ചുമ്മാതെ പറഞ്ഞതായിരിയ്ക്കും, ഞാന് സമാധാനിച്ചു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞാന് വീട്ടിലേയ്ക്കു കയറിച്ചെന്നു. ചിന്തിച്ച മനസ്സിലുറച്ചു. എന്റെ
ഗിതക്കുട്ടി, ഇപ്പോൾ ഞാന് നേരേ നോക്കി, ഇനി ഞാന് ഒളിച്ചു കാണും, കണ്ടു
വാണമടിയ്ക്കും, നീയെന്തു ചെയ്യും, കൊള്ളാം, വാസൂനോടാ കളി ? പക്ഷേ
എങ്ങിനേ ?. ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അപ്പോള് മുതൽ ഞാനൊരു ഒളിഞ്ഞു
നോക്കല് താവളം തപ്പി നടന്നു.
കാപ്പികുടിയ്ക്കാന് അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോള് ഏടത്തിയുടെ വേഷം കണ്ട് ഞാൻ
അതിശയിച്ചു പോയി. എത്ര മറച്ചാലും മറയാത്ത ആ വന്മാറുകൾള് സാരിത്തുമ്പു
കൊണ്ട് മറച്ച പിൻ കുത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു. അനങ്ങുമ്പോള് ധീംതരികിട
താളമടിയ്ക്കുന്ന ആ കുണ്ടികളേ മറയ്ക്കാന് അടിയിൽ കാര്യമായെന്തോ ഉടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഇപ്പോള് കണ്ടാൽ കഥകളിയ്ക്കു വേഷമണിഞ്ഞ പോലെ. എനിയ്ക്കു ചിരി പൊട്ടി.
ഞാന് അമ്മയേ വിളിച്ചു.
‘ അമ്മേ, ഏടത്തി കഥകളിയ്ക്കു പോകുകാണെന്നു തോന്നുന്നു… അമ്മ തിരിഞ്ഞു
നോക്കി.
അല്ലേ… ഇതെന്തു വേഷാടീ മോളേ… പുതിയ ഒററയുടുപ്പില്ലേടീ നിന്റെ കയ്യില്…
എന്തിനാ ഇതൊക്കെ വാരി വലിച്ചോണ്ടു നടക്കുന്നേ… * അമ്മയും മൂക്കത്തു
വിരല് വെച്ചു.
‘ എന്റമ്മേ… അവനതല്ല.. അതിലപ്പുറം തോന്നും… (പ്രായം അതല്ലേ…
‘ ആ…എന്താന്നാ നിന്റെ പാട്…” അമ്മ ജോലിയിലേയ്ക്കു കടന്നു.
മുളകരയ്ക്കുമ്പോള് ഞാന് അവരുടെ അടുത്തു കൂടി ഒന്നു പാളി നടന്നു നോക്കി.
അപ്പോള് അവര് അമ്മയേ വിളിച്ചു.
‘ അമ്മേ, ഇങ്ങോട്ടൊന്നു വന്നേ…” അമ്മ ഇറങ്ങി അരകല്ലിന്റെ അടുത്തു വന്നു.
‘ ദേ ഇതരഞ്ഞത് മതിയായോന്നൊന്നു നോക്കിയേ…”
_ മതിയെന്നു തോന്നുനു….. അമ്മ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണെന്നെ അമ്മ
കണ്ടത്.
‘ എടാ… നീ ഇവിടെ എന്തു ചൊറിഞ്ഞോണ്ടു നിക്കുവാ… ചെന്ന് ആ
വെറകൊന്നു പെറുക്കി വെച്ചേ… ചെലപ്പം മഴ ചാറുന്ന ലക്ഷണമൊണ്ട്…’
‘ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കമ്മേ… ഒരു ജോലീം ചെയ്യാതെ വെറുതേ തിന്നാന്
തന്നേ നടക്കുകാ ഇവന്… പോയി വെറകു പെറുക്കെടാ… ”
ഏടത്തിയുടെ വക. പിന്നെ ഞാനവിടെ നിന്നില്ല. അത്ര ഗമയാണെങ്കില് നിന്റെ
സാമാനം കാണാൻ ഞാന് വേറെ വഴി നോക്കും എന്റെ ഗിതക്കുട്ടേ, ഞാൻ
മനസ്സില് പറഞ്ഞു. പിന്നെ വിറകെടുക്കാന് പോയി. മുററത്തിനു പുറത
ഉണങ്ങിക്കിടന്ന വിറക് കുറേശ്ലെ പെറുക്കി വീടിന്റെ പുറകില് കൊണ്ടു വെച്ചു.
അപ്പോള് പെട്ടെന്നെന്റെ ബുദ്ധി തെളിഞ്ഞു.
വീടിന്റെ പുറകുവശത്ത് അകത്തോട്ടൊതുങ്ങിയ ഒരു ഭാഗമുണ്ട്, അല്പം
നീളത്തില്. ആ ഭാഗത്താണു കുളിമുറിയും സ്റ്റോറും. കുളിമുറിയ്ക്കുള്ള
വെന്ദിലേററര് വലുതാണ്. ആ വരാന്തയുടെ ഒരു സൈഡിലാണത് ചേട്ടന്റെ
കിടപ്പുമുറി. ചെറിയ ഒരു ഭിത്തി, അതിൽ ചെറിയ ഒരു ജനലും വെന്ദിലേറററും.
പക്ഷേ ആ മൂലയ്ക്ക് എല്ലാ കലപില സാധനങ്ങളും വാരിവലിച്ച്
കൂട്ടിയിരിയ്ക്കുകയാണ്. നടാനുള്ള വപൂളത്തണ്ട്, കമുകിന്റെ പാളികള്,
തടിക്കഷണങ്ങള്, ഉണങ്ങിയ ചൂട്ടുമടല്, കീറിയ വിറക, എല്ലാം നിരത്തിയും
കുത്തിച്ചാരിയും വെച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ട് വെളിച്ചം കിട്ടാത്തതിനാല് ആ ജനല്
സ്ഥിരമായി അടച്ചിട്ടിരി്ക്കുകയാണ്. മറേറ വശത്തേ ജനലും വെന്റിലേറററും
വലുതായതുകൊണ്ട് ഈ ജനല് അടച്ചിട്ടാലും മുറിയ്ക്കുള്ളില് പകല് നല്ല വെളിച്ചം
കിട്ടും. അങ്ങനെയാണല്ലോ ഞാന് ഏടത്തിയുടെ ഡാന്സും മററും കണ്ടത്. ഈ
ചെറിയ ജനലിനു താഴെ ഒരു പഴയ ആട്ടുകല്ലും കിടപ്പുണ്ട, കുറേക്കാലമായി
അതവിടെ ഇരിയ്ക്കുന്നു. ഇളയ പെങ്ങള് കൊണ്ടു പൊയ്യോളാമെന്നു
പറഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. സയകര്യമായിട്ടൊരു വാഹനം കിട്ടാന് കാത്തിരിയ്ക്കുകയാണ്.
വിറകു പെറുക്കിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുമ്പോള് ഏടത്തി മുള്ളാന് വേണ്ടി പുതിയ
മറപ്പുരയില് ചെന്നു കേറി. കേറുന്നതിനു മുമ്പു എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
