അവര് അലും നീങ്ങിക്കിടന്നു. നീങ്ങിയപ്പോള് അവര് ഹാവൂ എന്നൊന്നു ഉച്ചരിച്ചു. വേദന
പോയില്ലെന്നു മനസ്സിലായി.
അവരുടെ കയ്ത്തണ്ടിലേയ്ക്ക് എന്റെ തല കേററിവെച്ച് ആ കയ്കൊണ്ട് എന്റെ കവിളിൽ
തലോടി.
ഞാന് മനസു കൊണ്ട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. എനിയ്ക്കു നിയന്ത്രണം വിടരുതേ എന്ന്. പിന്നെ എന്തിനു
ഞാന് അവരുടെ കൂടെക്കിടന്നു. അതിന്റെ ഉത്തരം എനിയ്ക്കിന്നും അറിഞ്ഞു കൂടാ.
‘ പോകാനൊരുങ്ങി നിന്നപ്പം… എന്നോടു… വലിയ ഇഷ്ടം… പിന്നെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു…” അവര്
തുടങ്ങി.
‘ എന്തു പറഞ്ഞു…
‘ നീ പോയേപ്പിന്നെ പഞ്ഞം കിടക്കുവല്ലാരുന്നോ… പുറപ്പെടുന്നേനു മുമ്പ്… ഒന്ന്… അന്നേരം
ഞാന് പറഞ്ഞു… പഴയതുപോലാണെങ്കി….. വെറുതേ സാരീം തുണീം ചുളിയ്ക്കാനെന്നെക്കൊണ്ടു
പററത്തില്ലാന്ന്…’
‘ ങൂം… ഞാന് മലര്ന്നു കിടന്നു മൂളി.
‘ ഹാ… കയ് വേദനിയ്ക്കുന്നു മോനേ… അവര് കയ് എന്റെ തലക്കടിയില് നിന്നും എടുത്തു.
പിന്നെ പണിപ്പെട്ട് എന്റെ നേരേ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അപ്പോള് ഞാന്
എഴുന്നേല്ക്കാനൊരുങ്ങി.
‘ നീ ടേടിക്കേണ്ടെടാ… നിന്നേ ഒന്നും ചെയ്യാന് പോണില്ല ഞാന്… എനിയ്കൊരു ബലത്തിനു
നിന്നെ തൊട്ടെന്നേയുള്ളൂു…..’
ചെരിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോള് ആ മുലകള് എന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്കു വിണു. തുളുമ്പിയ വയറിന്റെ
ചൂടെന്റെ വയറിന്റെ അരികിലടിച്ചു. ആ ചുടുനിശ്വാസം എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. അവരെന്റെ
നെഞ്ചില് കൈവെച്ചു കിടന്നു. എന്റെ അരക്കെട്ടില് ഒരു ചലനം. ഞാന് കാലിന്മേല് കാലു
കേററി വെച്ച് ഉണരാന് വെമ്പിയ ഗുലാനേ കവക്കിടയില് ലുങ്കി കൂട്ടി അമര്ത്തി വെച്ചു.
_ തുണിയെല്ലാം പറിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പം … അന്നു നീ കണ്ട പോലെ ഞാന് കുനിഞ്ഞു നിയ്ക്കണം…
അന്നേരം …എനിയ്ക്ക് ഉള്ളിലിരിപ്പ് പിടികിട്ടി….. ഞാന് പറഞ്ഞു പററില്ലാന്ന്… ഇത്രയും കാലം …
ഈ നാണം കെട്ട പണിയ്ക്കു ഞാന് സമ്മതിച്ചു…ഇനി…” അവര് ഏങ്ങിക്കരഞ്ഞു.
‘ ചിന്നേ എന്നേ കുനിച്ചു നിര്ത്തണം… പിടിവലിയായി… എന്തോ എനിയ്ക്കും വാശി കേറി…
ചത്താലും ഞാന് ഇനി സമ്മരിയ്ക്കത്തില്ലെന്നു പറഞ്ഞപ്പോ…
അവരുടെ കരച്ചിലിനു ശക്തി കൂടി. പക്ഷേ പുറത്ത് മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു. ചെറിയ
തോതില് ഇടിവെട്ടുന്ന മുഴക്കം.
എന്റെ കുണ്ണയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു. ഞാനും അല്പം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.
‘ കരയാതെന്റെ ഏട്ടത്തി… എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ… എന്നിട്ട്…?..’
‘ എന്നിട്ട… എന്റെ കരണ ആഞ്ഞടിച്ചു… തെറീം പറഞ്ഞോണ്ട്… * ഞാന് എന്റെ
കയ്യുയര്ത്തി അവരുടെ കണ്ണുനിര് തുടയ്ക്കാന് ശ്രമിച്ചു. അപ്പോള് കരച്ചിലിന്റെ വീണ്ടും ശക്തി
കൂടി. എന്റെയും കണ്ണു നിറഞ്ഞു. എനിയ്ക്കും മനസ്സില് നിന്നും എന്തോ തികട്ടി വരുന്ന പോലെ.
എനിയ്ക്കും കരച്ചില് വന്നു. അതിനിടയില് കരഞ്ഞുകൊണ്ടവര് തുടര്ന്നു.
‘ ഞാനും വിളിച്ചുകൂവി… തല്ലിക്കൊന്നോ… എങ്കിൽ പിന്നെ ….എനിയ്ക്കീ ….നാറിത്തരം…
സഹിയ്കയകേണ്ടല്ലോ…എന്ന്… അന്നേരം അരേ കെടന്ന …ബെല്ററൂരി…എന്നേ തലങ്ങും…
വെലങ്ങും… അടിച്ചു… കരഞ്ഞെങ്കിലും ഞാന്… എല്ലാം സഹിച്ചു… അന്നേരം എന്താ
പറഞ്ഞതെന്നോ… എനിയ്ക്കു നിന്റെ …മറേറതു ഒട്ടും …വേണ്ടെടി… എന്റെ തന്തയ്ക്കും തള്ളയ്ക്കും
വിളിച്ചു… നിന്നേ … തെറി പറഞ്ഞു… ഞാനന്ന് ഒരിയ്കകല് .. നിന്റെ പേരു
പറഞ്ഞതിനാരുന്നു……
‘ ങാ… ഞാനന്നു കട്ടിലിന്റെ കീഴേ കടന്നു കേട്ടതല്ലേ… ‘ ഞാനും മൂക്കു പിഴിഞ്ഞു കൊണ്ടു
പറഞ്ഞു.
‘ എനിയ്ക്ക് അടിയേക്കാളും വേദന തോന്നിയത്… എന്നേം നിന്നേം ചേര്ത്ത് … അവരാതം …
ഞാന് മനസ്സറിയാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാ…”
‘ അതു പറഞ്ഞോട്ടെ… സംശയം കൊണ്ടാ… സാരല്യാ … ‘
‘ അതു കേട്ടപ്പം ഞാന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു… മനസ്സറിയാതെ അവരാതം പറയരുതെന്നു കയ്
ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു… അന്നേരം….എന്നേ പിന്നേം തല്ലി. എവിടെയോ ഒരു ചവിട്ടും തന്നു.
അന്നേരാ… നീ മൂട്ടിയത്…ഇല്ലേല് അതിയാന്….എന്നേ കൊന്നേനേ… ” അവര് വിങ്ങിക്കരഞ്ഞു.
എന്റെ ഉള്ളില് രോഷം തിളച്ചു പൊങ്ങി. ആ പച്ചബെല്ററില് കുറേ ഇരുമ്പു കഷണങ്ങളുണ്ട്,
അതിന്റെ ഒരടി കൊണ്ടാൽ മാംസം നുറുങ്ങും, കണ്ണിച്ചോരയില്ലാത്ത ദൂഷ്യന്. വെറുതേയല്ല
സാമാനത്തിലും തൊടേലും കയ്യേലുമൊക്കേ അടി കൊണ്ടത്, ബെൽല്ററു പുളഞ്ഞു കൊണ്ടു
കാണും. പാവം എന്തു വേദന സഹിച്ചു.
