‘ പൊക്ക്…” ഞാനാവശ്യപ്പെട്ടു.
“ ഇത് പോരേ..?..”
അതെങ്ങനെയാ… മുറിവിവിടെയല്ലല്ലോ… ‘
എന്നാ നീ പൊക്ക്… എനിയ്ക്കു വയ്യ… നാണാകുന്നു…’
‘ അയ്യേ, ഈ ഏച്ചി…
ഞാന് പാത്രം കട്ടിലിനരികില് വെച്ചിട്ട് പാവാട മേലോട്ടു വലിച്ചു പൊക്കി അരയ്കൊപ്പം വെച്ചു.
ഏച്ചി കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് കവക്കെടയില് പാവാട കൂട്ടി അമര്ത്തിപ്പിടിച്ചു. എനിയ്ക്കു തുടകള്
മാത്രമേ കാണത്തുള്ളൂ. മുറിവും ചുററിക്കെട്ടിയ തുണിയുമൊക്കെ കാണാം. പക്ഷേ എനിയ്ക്കതു
പോരല്ലോ. ഞാന് ബലമായി പൊത്തിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കയ്മാററി. ഏച്ചി അനുസരിച്ചു. കയ് എടുത്ത്
വയററത്തു വെച്ചു കിടന്നു. മറേറ കയ് തലയ്ക്കു കീഴേ വെച്ചു. അപ്പോള് ഏച്ചിയുടെ കക്ഷം
വിയര്ത്ത് നനഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന പാട് കണ്ടു.
‘ ഏച്ചീടെ കക്ഷം വെയര്ത്തല്ലോ…’
ഞാനൊന്നു മണത്തു നോക്കി, ചുമ്മാതെ, അങ്ങനെ തോന്നി. എനിയ്ക്കാ മണം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്റെ
മേലാസകലം പെരുത്തു കേറുന്ന പോലെ. മുണ്ടിനടിയിൽ ഒരിളക്കം.
‘ ഇപ്പം കുളിച്ചേയുള്ളൂ. എന്നിട്ടും… വെയര്ത്തു…. എന്തൊരു ചൂടാ…”
“ നീരു പോയോന്നു നോക്കട്ടെ. ഇന്നലത്തേ പോലെ കടെടന്നേ … ഒരു കാലു പൊക്കി വച്ച…
അവള് ഒരു കാൽ മടക്കിവെച്ചു കിടന്നു. ഞാന് പാവാട പൊക്കി വയററത്തേയ്ക്ക് കേററി വെച്ചു.
എന്നിട്ട ഒരു വീക്ഷണം നടത്തി. എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. എന്റെ വായിൽ
വെള്ളം വററി. എന്റെ മുമ്പിൽ വില്ലേച്ചിയുടെ രോമപ്പൂറിതാ വിടര്ന്ന് കറുത്ത് വികസിച്ച
കിടക്കുന്നു. എല്ലാം നല്ല ഭംഗിയായി കാണാം. മുകളിലേ മൈതാനത്തിനു തുടിപ്പില്ലെങ്കിലും നല്ല
ഗോതമ്പിന്റെ നിറം. താഴേയ്ക്കു വീതികുറഞ്ഞു ചേരുന്ന ഭാഗം തടിച്ച തള്ളി നിൽക്കുന്നു. ആ
ഭാഗത്തിനു നല്ല ഇരുളിമ. കറുത്തകുന്ന പുറംചുണ്ടുകൾക്കിടയില് കോഴിപ്പുവന്റെ വിശറിപ്പൂ
പോലെ, അരികുകൾ കറുത്ത രണ്ടിതളുകൾ ടട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു. അതിനു മുകളില് ഒന്നും
വ്യക്തമല്ല, ചെറിയ ഒരു ചുളിവു മാത്രം. അലും മുകളില് ഏച്ചിയുടെ റോസ്നിറത്തിലുള്ള
കന്തായിരിയ്ക്കും, വരമ്പു പോലെ നിണ്ടു കിടക്കുന്നു, ചെറുതാണെങ്കിലും ഒരു കുളയട്ടപോലെ.
അവിടുന്നുമിവിടുന്നും രോമങ്ങളുടെ അററങ്ങൾ ചുരുണ്ട് ആ നനഞ്ഞ പൂര്ച്ചാലിൽ
തലയൊട്ടിക്കിടക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ കൂരിപ്പൊട്ടും നല്ല വ്യക്തം, ചുററിലും ചിതറിയ കൊച്ചു
രോമങ്ങള്. ഞാനതു നോക്കി ഇരുന്നുപോയി. എന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിൽ നല്ല ചലനം.
_ നീരൊണ്ടോടാ ഇപ്പം…?…
‘ ങേ…” ഞാൻ ഞെട്ടി.
‘ നീയെന്തു നോക്കിരിക്കുവാ… എന്റെ കുറിച്ചി കണ്ടപ്പം ബോധോം പോയോ..?..” ഏച്ചിയുടെ
സ്വരത്തില് ഒരു പരിഹാസം പോലെ. അപ്പോള് ഏച്ചി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കെടന്നു തന്നതാ,
അല്ലേ.
‘ അഴിച്ചു നോക്കട്ടെ…
ഞാന് മെല്ലെ തുണിയുടെ കെട്ടഴിച്ചു. നിരു നിശ്ശേഷം വലിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. അപ്പോഴാണു ഞാന്
(ശദ്ധിച്ചത്. ഒരിടത്തും ഞാന് ഇന്നലെ പുരട്ടിയ മരുന്നില്ല.
‘ ആരോടു ചോദിച്ചേച്ചാ മരുന്നു കഴുകിക്കളഞ്ഞത്…. ചോദിയ്ക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണി
ഏച്ചിയുടെ വിടര്ന്നുകിടക്കുന്ന പൂററിലായിരുന്നു. അതിന്റെ അരികില് ഞാന് ഇന്നലെ മരുന്നു
തേച്ചതായിരുന്നു. ഇപ്പോള് നല്ല മഞ്ഞനിറം കാണേണ്ടതായിരുന്നു. പകരം അവിടെ നനവിന്റെ
ഒരു തിളക്കം പകൽ വെളിച്ചത്തില് കാണാം.
ശെടാ… എന്റെ ദേഹം കഴുകാന് എനിയ്ക്കു വല്ലവനോടും ചോദിയ്ക്കണോ….
അപ്പം കഴുകി ഇല്ലേ…
‘ ഇന്നലെ നീ പറഞ്ഞില്ലേ മണമൊണ്ടെന്നും കഴുകണന്നും ഒക്കെ… അതോണ്ടാ… ”
‘ അപ്പം….. എനിയ്ക്കു വേണ്ടിയാണോ… ഏച്ചി ഇതു കഴുകിയത്… ?..’ വിറയാര്ന്ന ശബ്ദത്തില്
ഞാന് ചോദിച്ചു പോയി.
അതേടാ… വാസൂുക്കുട്ടാ….. അതേ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടിയും വന്നു.
‘ ഞാനൊന്നു തൊട്ടു നോയ്കോട്ടേ ഏച്ചി… ” വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ വീണ്ടും ഞാന് ചോദിച്ചു.
‘ തൊട്ടോ മണത്തോ നോക്കിയ്ക്കോ, എന്റെ വാസൂട്ടനല്ലേ…. ഏച്ചിയുടെ ശബ്ദവും വീണ്ടും
വിറയ്ക്കുന്നു.
