ഞാന് തലയുയര്ത്തി അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കി. അവരുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും ആ കുസൃതി
നോട്ടം ഒളിമിന്നി. അവരെഴുന്നേററു. വാതിൽക്കൽ ചെന്നിട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നു പറഞ്ഞു.
‘ അപ്പം വാസൂട്ടൻ എനിയ്ക്കു വേണ്ടി വേണമെങ്കില് ചേട്ടനേപ്പോലും കൊല്ലും അല്ലേ…
നെനക്കെന്താടാ.. എന്നോടിങ്ങനെ ഒരിഷ്ടം…?…’
‘ ആ, എനിക്കറിയത്തില്ല… എനിയ്ക്ക്… ഏട്ടത്ത്യേ എപ്പഴും കണ്ടോണ്ടിരിയ്ക്കണം… എന്നാ എന്റെ
മനസ്സില്… . ഞാന് അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
അവര് തിരികെ വന്നു എന്നിട്ടെന്റെ കവിളില് ബലമായി നൂള്ളിപ്പിടിച്ചു. കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പോള്
ആ മുടിക്കെട്ടഴിഞ്ഞു വീണു. നിവര്ന്നു നിന്ന് അവരതു കെട്ടി വെച്ചു. കയ്കളുയര്ത്തിയപ്പോള്
ലേശം വിയര്ത്ത കക്ഷങ്ങളുടെ നനവിൽ എന്റെ കണ്ണുകള് ഉടക്കി. അതു കണ്ടുകൊണ്ടവര്
പറഞ്ഞു.
“ എങ്കിലേ… ആ ഇഷ്ടം മനസ്സിലിരിയ്ക്കത്തേ ഒള്ളു… കേട്ടോ മോനേ… ഈ ഗീത ആളു വേറെയാ…
മോനാ വെള്ളം അങ്ങു വാങ്ങി വെച്ചേര…. വാ, വന്നിട്ട് വല്ലോം ഞണ്ണാന് നോക്ക്… നെനക്കു
പുന്നാരിയ്ക്കാന് വേറേ ആളില്ലേ… അങ്ങോട്ടു ചെല്ല്…
അവര് കുണ്ടിയും വെട്ടിചചുകൊണ്ട് നടന്നു മറഞ്ഞു. ആ പോക്കു നോക്കി ഞാന് കട്ടിലിൽ
ഇരുന്നു മനസ്സിലോര്ത്തു, ഈ കുണ്ടികളും വിടര്ത്തിപ്പിടിച്ചു നാലുകാലില്
നിന്നുകൊടുക്കാനാണല്ലോ ഈ പാവത്തിന്റെ വിധി. ഗണേശന് പറഞ്ഞതു പോലെ
ഇക്കണക്കിനാണെങ്കില് അതിന്റെ തൊട്ടു മുമ്പിൽ കെടക്കുന്ന മദനപ്പറമ്പ് എന്നും
തരിശായിക്കിടക്കത്തേയുള്ളു. എന്റെ വിരലുകളുടെ തലോടലേററ ആ തശ്രികോണത്തേപ്പററി
ഓര്ത്തപ്പോള് ഒന്നുകൂടി ബലമായി നിന്ന കുണ്ണക്കുട്ടനേയും താലോലിച്ച ഞാന്
ഭിത്തിയിലേയ്ക്കു ചാരി.
ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം ഏടത്തിയ്ക്ക് എന്നോട് എന്തോ ഒരു അനുഭാവം
ഉണ്ടായതുപോലെ എനിയ്ക്കു തോന്നി. ആ കണ്ണുകളില് ഒരു കരുണ നിഴലിയ്ക്കുന്നതു
പോലെ. എനിയ്ക്കും ഒരു അഭിനിവേശം, അവരേ എപ്പോഴും നോക്കിയിരിയ്ക്കാന്.
എപ്പോഴും കണ്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കാന്. പലപ്പോഴും ഞാന് ചിന്തിച്ചു, മററുള്ള
കുടുംബങ്ങളിലും ചേട്ടത്തിയും അനുജന്മാരും ഇല്ലേ. എനിയ്ക്കു മാത്രം എന്തേ
ഇങ്ങനെ തോന്നാന്. ഇപ്പോഴെനിയ്ക്ക്, ഈ വയസ്സുകാലത്തു മനസ്സിലാകുന്നു
അതൊരു ആദ്യാനുരാഗമായിരുന്നെന്ന്. അവര് ഈ വീട്ടിൽ കാലെടുത്തു
കുത്തിയപ്പോള് തന്നേ, അവരേ ഞാനുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന്
ഞങ്ങളില് ഉടലെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന്.
ഞാനിപ്പോള് വെളിയില് അധികമൊന്നും പോകാറില്ല, അത്യാവശ്യം കലുങ്കേലും,
പിന്നെ വിട്ടിലേയ്ക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനും മാത്രം. ചില പ്രഭാതങ്ങളില്
അടുത്തുള്ള അമ്പലത്തില് ഏടത്തിയുടെ കൂടെ പോകാനും തുടങ്ങി. അമ്മയ്ക്കു
തോന്നി മകനു ഭക്തി ഉണ്ടായി എന്ന്. അതൊരിയ്കല് ഏടത്തി കാപ്പി
കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് നൂചിപ്പിച്ചു.
‘ ഗീതേ, വാസൂുക്കൂട്ടനിത്തിരി ഈശ്വര വിചാരൊക്കെ വന്നു തൊടങ്ങി. എന്റെ
തേവരേ, ഇതങ്ങു നീണ്ടു നിക്കണേ…
‘ എനിയ്ക്കിപ്പഴും സംശയാ അമ്മേ… ഉള്ളിലൊണ്ടോന്ന്…
“ അതെന്താടീ നിനക്കങ്ങനെ തോന്നിയത്….?.. *
‘ അവമെപ്പഴും എന്റെ പൊറകി നിന്നേ തൊഴത്തൊള്ളു… തേവരേ
പേടിയാണെന്നാ എനിക്കു തോന്നണേ…”
‘ ഹ.ഹ..” അമ്മ ചിരിച്ചു. ‘
‘ അതു പിന്നെ … അവന്റെ ഏടത്തിടെ മുന്നിൽ അവന് കേറി നിക്കുവോടി…
ഇല്ലേടാ മോനേ…
അമ്മ വാല്സല്യത്തോടെ എന്റെ കവിളില് തഴുകി. പാവം അമ്മ എന്റെ
മനസ്സിനേപ്പററി എന്തറിയുന്നു.
ഇപ്പോള് വിലാസിനിയുമായും ഏടത്തി നല്ല അടുപ്പത്തിലായി. മിക്കവാറും എല്ലാ
ദിവസങ്ങളിലും ഉച്ചയൂണു കഴിയുമ്പോള് വില്ലേച്ചി വീട്ടിൽ വരും.
ഏടത്തിയുമായി കുറേ സൊറ പറയും, പേന് നോക്കും, മുടി ചിീകും, പിന്നെ
തിരിയെ പോകും. വിലാസിനിയുടെ ചേച്ചിയേ പ്രസവത്തിനുകൊണ്ടു
വന്നതുകൊണ്ട് അവിടെ എപ്പോഴും ആളു കാണും. അതുകൊണ്ട് നേരം
പോക്കിനും വികാരശമനത്തിനുള്ള എന്റെ വഴി അടഞ്ഞു. പിന്നെ അടുത്ത വഴി
ഏടത്തിയുടെ മാദകമേനി തന്നേ. ആ മേനിയുടെ നിമ്നോന്നതങ്ങൾ എപ്പോള്
കണ്ടാലും എനിയ്ക്കു പുതിയൊരുത്തേജനം. കാണുന്തോറും അതു
കൂടിക്കൊണ്ടുമിരുന്നു. എല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി കണ്ടതാണെങ്കിലും വീണ്ടും
വിണ്ടും അവ കണ്ടിരിയ്ക്കാന് എപ്പോഴും മനസ്സിനു കൊതി. ചിലപ്പോള് അവരുടെ
മുഖത്തു കണ്ണും നട്ട് ഞാന് നോക്കിയിരിയ്ക്കും, അതു കാണുന്ന അവര്ക്കും
എന്തോ ഒരു അരുതാഴികയാണോ, ഈര്ഷ്യായാണോ, ഇക്കിളിയാണോ, ഒരു
വികാരം ഉണ്ടാകുന്ന പോലെ എനിയ്ക്കു തോന്നി. ഞാനവരേ അംഗപ്രത്യംഗം
മന:ക്കണ്ണുകൊണ്ട് തഴുകിത്തലോടുന്ന പോലെ സങ്കല്പ്പിച്ചു.
