“സാധാരണയായി നിലവിലെ കാരണവനും അവകാശിയും.”
“അത്രമാത്രം?”
“പൂർണരഹസ്യം അവർക്കാണ്. പക്ഷേ കുടുംബത്തിലെ പുരുഷന്മാരിൽ ചിലർക്ക് ആവശ്യമായ പരിശീലനം നൽകും.”
“എന്തിന്? വള ഒരാൾക്കല്ലേ?”
“അവകാശിക്ക് അകാലമരണം സംഭവിച്ചാൽ? രോഗം വന്നാൽ? മനസ്സിന്റെ നില തെറ്റിയാൽ? വള സ്വീകരിക്കാൻ യോഗ്യനല്ലെന്ന് തെളിഞ്ഞാൽ? അടുത്ത അവകാശിയെ തയ്യാറാക്കേണ്ടിവരും. അതുകൊണ്ട് ഒരു തലമുറയിലെ ആൺകുട്ടികളെ ചെറുപ്പത്തിൽ ഒരുമിച്ചു പരിശീലിപ്പിക്കും.
പിന്നീട് പ്രധാന അവകാശിയെ തീരുമാനിക്കും. മറ്റുള്ളവർ കാരണവനെ സഹായിക്കും.”
“അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും ഒരുമിച്ചുപോയതും അതുകൊണ്ടാണോ?”
ഹരിഹരൻ ഒരു നിമിഷം മൗനം പാലിച്ചു.
“അതെ. മഹാദേവൻ കറുത്ത വളയുടെ ധാരകനായിരുന്നു. ഹരിദേവൻ അവന്റെ സഹായി. വളയുപയോഗിക്കുന്ന നിന്റെ അച്ഛനെ സംരക്ഷിക്കാൻ കളരിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള അവന്റെ അനുജൻ. രോഗബാധിതരെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണങ്ങളിൽ ഇരുവരും ഒരുമിച്ചുപോകുമായിരുന്നു.”
“നിങ്ങളോ?”
“അവരുടെ മുൻതലമുറയിലെ പരിശീലനം നേടിയ സഹായി. മഹാദേവൻ വള സ്വീകരിച്ചതിനുശേഷം ഞാൻ നേരിട്ടുള്ള വേട്ടയിൽനിന്ന് മാറി. ഉപദേശം നൽകുകയും രേഖകൾ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.”
“മുത്തശ്ശിക്ക് അറിയാമോ?”
“ഇല്ല.”
ആദിത്യൻ അതിശയിച്ചു.
“ഈ ഇല്ലത്തിന്റെ കർത്താവിന്റെ അമ്മയായിട്ടും?”
“സാവിത്രിച്ചേച്ചിക്ക് പുതുശ്ശേരി വംശത്തിന് പുരാതനമായ താന്ത്രികകടമയുണ്ടെന്ന് അറിയാം. കാരണവർ ചിലപ്പോൾ അപകടകരമായ പ്രയോഗങ്ങൾ നടത്തുമെന്നും യക്ഷികളെയും മറ്റു ദുഷ്ടശക്തികളെയും പിടിച്ചുകെട്ടുമെന്നും കരുതുന്നു.
പക്ഷേ യക്ഷി മരിച്ച സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവല്ലെന്നും, അതൊരു രോഗബാധിത മനുഷ്യനാണെന്നും അവൾക്കറിയില്ല. വളകളെക്കുറിച്ചും അറിയില്ല.”
“അത്തമാർക്ക്?”
“അവർക്കും ഇല്ല.”
“അഞ്ജനയ്ക്ക്?”
ഹരിഹരന്റെ മുഖത്ത് വായിക്കാനാവാത്തൊരു ഭാവം തെളിഞ്ഞു.
“മഹാദേവൻ അവളോട് എത്രത്തോളം പറഞ്ഞുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല. വളയെക്കുറിച്ചുള്ള പൂർണരഹസ്യം പറഞ്ഞിരിക്കാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്. പക്ഷേ അവൻ സാധാരണ പൂജകളും ജ്യോതിഷവും മാത്രമല്ല ചെയ്തിരുന്നതെന്ന് അവൾക്കു സംശയമുണ്ടായിരിക്കാം.
ഇടയ്ക്കു നിന്റെ അച്ഛൻ ദുർമന്ത്രവാദങ്ങളിലേക്ക് തിരഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ കുറേ അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.“
“‘മിക്ക സ്ത്രീകൾക്കും അറിയില്ല’ എന്നാണ് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്. അതായത് ചിലർക്കറിയാം.”
“അതെ.”
“ആർക്ക്?”
“സുമലതയ്ക്ക്.”
“ചെറിയച്ഛന്റെ ഭാര്യ?”
“അതെ.”
ആദിത്യന് ഇന്നലെ കണ്ട സ്ത്രീയുടെ മുഖം ഓർമ്മവന്നു. ഭർത്താവിന്റെ മൃതദേഹത്തിനരികിൽ നിശ്ശബ്ദയായി ഇരുന്നവൾ. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ഉച്ചത്തിൽ കരയാതെ, സ്വന്തം ദുഃഖം ഉള്ളിലടക്കിയ മുഖം.
“അവൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?”
“സുമലത സാധാരണ കുടുംബത്തിൽനിന്നല്ല വരുന്നത്. അവളുടെ വംശം പല നൂറ്റാണ്ടുകളായി കളരിയഭ്യാസത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. പുറത്ത് അവർ യോദ്ധാക്കളെയും ആയുധപരിശീലകരെയും സൃഷ്ടിച്ച കുടുംബമായി മാത്രം അറിയപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ആറു സംരക്ഷക ഇല്ലങ്ങൾക്കിടയിൽ വിവരങ്ങൾ കൈമാറിയിരുന്നവരും അവരാണ്.”
“വിവരദാതാക്കളോ?”
“അതിലും കൂടുതൽ. വിവരശേഖരകർ. കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും അസാധാരണമായ മരണം സംഭവിച്ചാൽ, മൃഗാക്രമണമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന കൊലപാതകങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചാൽ, രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ട മൃതദേഹങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയാൽ, കുഴിച്ചിട്ട ശവങ്ങൾ കാണാതായാൽ—അവരുടെ ആളുകൾ അന്വേഷിക്കും.
ഏതു സംരക്ഷകകുടുംബത്തിന്റെ പരിധിയിലാണോ സംഭവം, അവരെ രഹസ്യമായി അറിയിക്കും.”
“അപ്പോൾ സുമലതയും പരിശീലനം നേടിയിട്ടുണ്ടോ?”
“നന്നായി. കളരിയിൽ ഈ ഇല്ലത്തിലെ എല്ലാ പുരുഷന്മാരേക്കാളും മികവുള്ളവളാണ്. ഔഷധങ്ങളും വിഷങ്ങളും അറിയാം. ഭാഷകൾ അറിയാം. മനുഷ്യരുടെ സംസാരത്തിൽനിന്ന് കള്ളം തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവുണ്ട്.”
“അവർക്ക് വളകളെക്കുറിച്ചും അറിയുമോ?”
“അറിയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അവളുടെ കുടുംബത്തിലെ പ്രധാന അംഗങ്ങൾക്ക് ആറു വളകളുടെ പൊതുചരിത്രം അറിയാം. ഓരോ വളയുടെയും