പൂർണരഹസ്യം അതിന്റെ സംരക്ഷകകുടുംബം മാത്രം സൂക്ഷിക്കും. പക്ഷേ ഹരിദേവൻ ഭാര്യയോട് കൂടുതൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം.”
“അവൾ മറ്റാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ?”
“അപ്പോൾ ഈ ഇല്ലത്തിലെ വേറെ ചില സ്ത്രീകൾക്കും അറിയാം. ആരൊക്കെയെന്ന് എനിക്കുറപ്പില്ല.”
“നിങ്ങൾ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ?”
“ഇല്ല. സാവിത്രിച്ചേച്ചിയോടുപോലും.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“ഒരു രഹസ്യം അറിയുന്നവർ കുറയുന്നതനുസരിച്ച് അത് സുരക്ഷിതമാകും. അറിവില്ലാത്തവരെ ശത്രുവിന് ചോദ്യംചെയ്താലും അവർക്ക് പറയാനൊന്നുമുണ്ടാകില്ല.”
“പക്ഷേ അറിവില്ലായ്മ അവരെ അപകടത്തിലാക്കില്ലേ?”
“അതാണ് ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ വലിയ പോരായ്മ.”
ഹരിഹരൻ ക്ഷീണത്തോടെ ശ്വാസം വിട്ടു.
“പഴയവർ രഹസ്യത്തെ സുരക്ഷയായി കണ്ടു. ചിലപ്പോൾ അതു ശരിയാണ്. ചിലപ്പോൾ സത്യം അറിയാത്തവർക്ക് മുന്നിലുള്ള അപകടം തിരിച്ചറിയാനാവില്ല. ഏതു വഴിയാണ് ശരിയെന്ന് എല്ലാ സമയത്തും പറയാനാകില്ല.”
ആദിത്യൻ കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ചു.
“സുമലത ഇന്നലെ സ്വന്തം ഇല്ലത്തേക്ക് തിരിച്ചു പോയപ്പോൾ അവളുടെ അമ്മേടെ കൂടെ കുറച്ച് നാൾ നിന്നിട്ടു വരാം എന്നാണ് പുറത്തുപറഞ്ഞ കാരണം.”
ഹരിഹരന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും ഭാരം നിറഞ്ഞു.
“യഥാർത്ഥ കാരണം വേറെയാണ്.”
“എന്ത്?”
“ഹരിദേവനും മഹാദേവനും എങ്ങനെയാണ് മരിച്ചതെന്ന് കണ്ടെത്താൻ.”
ആദിത്യൻ നിശ്ചലമായി.
“അപകടത്തിലല്ലേ മരിച്ചത്?”
ഹരിഹരൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
“കാർ അപകടം സംഭവിച്ചുവെന്നല്ലേ എല്ലാവരും പറഞ്ഞത്?”
“കാർ അപകടം സംഭവിച്ചു.”
“പിന്നെ?”
“അപകടം സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ചതല്ല.”
മുറിക്കുള്ളിലെ വായു പെട്ടെന്ന് കട്ടിയുള്ളതായതുപോലെ ആദിത്യന് തോന്നി. പുറത്തുനിന്ന് ഒരു വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അവൻ അറിയാതെ അങ്ങോട്ടു നോക്കി. ഹരിഹരൻ അനങ്ങിയില്ല.
“അവരെ കൊന്നതാണോ ?” ആദിത്യൻ ചോദിച്ചു.
“അതാണു ഞങ്ങളുടെ സംശയം.”
“ആര്?”
“അറിയില്ല.”
“മനുഷ്യരോ?”
“അതും അറിയില്ല.”
“ശരിക്കും എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?”
ഹരിഹരൻ കസേരയിൽ പതുക്കെ
ഇരുന്നു. മുഖത്ത് ക്ഷീണം തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
“മൂന്നാഴ്ച മുൻപ് ഒരു വാർത്ത ലഭിച്ചു. ആദ്യം കേട്ടപ്പോൾ വെറും ഗ്രാമക്കഥയാണെന്ന് കരുതി. മദ്യപിച്ച ഒരാളുടെ സങ്കൽപ്പമോ ആരെയെങ്കിലും അപകീർത്തിപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമമോ ആയിരിക്കാം.
പക്ഷേ വാർത്ത കൊണ്ടുവന്നത് സുമലതയുടെ കുടുംബത്തിലെ വിശ്വസനീയനായ ഒരാളായിരുന്നു.”
“എവിടെനിന്ന്?”
“പ്ലാനാശ്ശേരിയിൽനിന്ന്.”
ആ പേര് ആദിത്യന് പരിചിതമല്ലായിരുന്നു.
“ഇവിടെനിന്ന് എത്ര ദൂരം?”
“വടക്കുകിഴക്കായി. മലഞ്ചരിവിനടുത്തുള്ള പ്രദേശം. കാടും കൃഷിഭൂമിയും ചേർന്നുകിടക്കുന്ന ഗ്രാമം. പഴയകാലത്ത് അവിടെ ചെന്നായകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് രേഖകളുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഇല്ലെന്നാണ് പൊതുവായ വിശ്വാസം.
അത് തെക്കേടത്തു ഇല്ലം സംരക്ഷിച്ചു വരുന്ന ഭൂമിയിൽ പെട്ടതാണ്. അവരാണ് നീലവളയുടെ സംരക്ഷകർ.“
“വാർത്ത എന്തായിരുന്നു?”
ഹരിഹരൻ ഉടൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. വാക്കുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ ഒരു നിമിഷം മൗനം പാലിച്ചു.
“ഒരു മനുഷ്യയുവതിയും ഒരു ലൂപിനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിച്ചുവെന്നായിരുന്നു വാർത്ത.”
ആദിത്യൻ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി.
“അത് സാധ്യമല്ലെന്ന് ഇപ്പോൾ നിങ്ങളല്ലേ പറഞ്ഞത്?”
“അറിയപ്പെടുന്ന നിയമപ്രകാരം അസാധ്യമാണ്.”
“മനുഷ്യനും ലൂപിനും തമ്മിൽ ഗർഭം നിലനിൽക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.”
“അതെ.”
“അപ്പോൾ വാർത്ത കള്ളമാണ്.”
“അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ആദ്യം കരുതിയത്.”
“പിന്നെ എന്തിനാണ് അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും അന്വേഷിക്കാൻ പോയത്?”
“കള്ളമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ.”
“ഒരു ഗ്രാമവാർത്തയ്ക്കായി?”
“അത് വെറും കുഞ്ഞ് ജനിച്ചുവെന്ന വാർത്ത മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ സ്വയം പോകുമായിരുന്നില്ല. അതിനൊപ്പം മറ്റു കാര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.”
“എന്തൊക്കെ?”
“കുഞ്ഞ് ജനിച്ച രാത്രിയിൽ ഗ്രാമത്തിലെ എല്ലാ നായകളും ഒരേസമയം കുരച്ചുവെന്ന് പറയുന്നു. ചിലത് ചങ്ങല പൊട്ടിച്ച് കാട്ടിലേക്ക് ഓടി. പിറ്റേന്ന് അവയിൽ മൂന്നെണ്ണത്തെ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തി.