അത് കറുത്ത വളയെക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
കറുത്ത വള മനസ്സിന്റെ ആഴത്തിൽനിന്ന് ഉയരുന്നതുപോലെ തോന്നി. വെളുത്ത വള ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തുനിന്നും ഒരേസമയം ഉണരുന്നതുപോലെ. എല്ലുകളിലൂടെയും പേശികളിലൂടെയും ചൂട് സഞ്ചരിച്ചു. ഹൃദയമിടിപ്പ് മന്ദമായെങ്കിലും ഓരോ മിടിപ്പും ശക്തമായി.
ആദ്യരാത്രിയിൽ വെളുത്ത അടയാളം മാത്രം തെളിഞ്ഞു.
മൂന്നാം രാത്രിയിൽ കൈത്തണ്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും പാൽനിറമുള്ള മങ്ങിയ വൃത്തം രൂപപ്പെട്ടു.
ആറാം രാത്രിയിൽ അത് ഏതാനും നിമിഷം ദൃഢമായി നിലനിന്നു.
ആ സമയത്ത് അവൻ മേശയുടെ അരികിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ പഴയ കട്ടിയുള്ള മരത്തിൽ വിരലുകളുടെ അടയാളം പതിഞ്ഞു. ഞെട്ടിപ്പോയ ആദിത്യൻ ഉടൻ വള പിൻവലിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയുമെന്ന് ഭയപ്പെട്ടു. അതിനാൽ മേശയുടെ സ്ഥാനം മാറ്റി അടയാളം ചുമരിനരികിലാക്കി.
രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ രണ്ടു വളകളെയും ഒരു പരിധിവരെ പ്രകടമാക്കാൻ അവന് കഴിഞ്ഞു. ഹരിഹരന്റെ
മുന്നിൽ കറുത്തത് മാത്രം. രാത്രിയിലെ രഹസ്യപരിശീലനത്തിൽ വെളുത്തതും.
അപ്പോഴാണ് വളകളുടെ ശക്തിക്ക് രണ്ടു സ്വഭാവങ്ങളുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയത്.
ഒന്ന്, സജീവശക്തി.
വളയെ വ്യക്തമായി പ്രകടമാക്കിയശേഷം മാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന കഴിവുകൾ. കറുത്ത വളയുടെ സഹായത്തോടെ മറ്റൊരാളുടെ വികാരത്തിന്റെ പുറംതലം തിരിച്ചറിയുക, സ്വന്തം ചിന്തയെ അസാധാരണമായി കേന്ദ്രീകരിക്കുക, ചെറുനിർദേശം മറ്റൊരാളുടെ ശ്രദ്ധയിലേക്ക് തള്ളിവിടുക എന്നിവ.
ഹരിഹരൻ ആദ്യം അവനെ മൃഗങ്ങളിൽ പരിശീലിപ്പിച്ചു. മുറ്റത്തിരുന്ന ഒരു കാക്കയുടെ ശ്രദ്ധ വലത്തോട്ടേക്ക് തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. പല ശ്രമങ്ങൾക്കുശേഷം ആദിത്യന്റെ മനസ്സിലെ നിർദേശം കാക്ക സ്വീകരിച്ചതുപോലെ തലതിരിച്ചു.
പിന്നീട് ഒരു വിളക്കിന്റെ നാളം മാത്രം നോക്കാൻ ഹരിഹരനോട് നിർദേശം നൽകാൻ ശ്രമിച്ചു. ഹരിഹരൻ മനഃപൂർവം പ്രതിരോധിച്ചതിനാൽ കഴിഞ്ഞില്ല.
“ശക്തമായ മനസ്സിനെ നിർബന്ധിക്കാൻ കൂടുതൽ ശക്തി വേണം,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ കൂടുതൽ ശക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നത് നിന്റെ ശരീരത്തെ തളർത്തും.”
വെളുത്ത വളയുടെ സജീവശക്തി കൂടുതൽ വ്യക്തമായിരുന്നു.
അസാധാരണമായ ബലം.
വേഗം.
സഹനശക്തി.
ഒരിക്കൽ രാത്രിയിൽ അവൻ തന്റെ സപ്രമഞ്ചകട്ടിലിന്റെ ഒരു വശം ഒറ്റക്കൈകൊണ്ട് ഉയർത്തി. മറ്റൊരു ദിവസം സാധാരണയായി രണ്ടു തൊഴിലാളികൾ ചേർന്ന് മാറ്റുന്ന കല്ല് മുറ്റത്തിന്റെ ഒരറ്റത്തുനിന്ന് മറ്റേ അറ്റത്തേക്ക് നീക്കി.
ആരും കാണാതിരിക്കാൻ അതിനെ തിരികെ പഴയസ്ഥാനത്ത് വെക്കാൻ അതിലും കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ വേണ്ടിവന്നു.
രണ്ടാമത്തെ സ്വഭാവം നിഷ്ക്രിയശക്തിയായിരുന്നു.
വളകൾ പ്രകടമാകാതിരുന്നാലും അവയുടെ ചില സംരക്ഷണങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചു.
കറുത്ത വള മനസ്സിന് ചുറ്റും ഒരു മറ സൃഷ്ടിക്കുന്നതായി ആദിത്യന് തോന്നി. ഹരിഹരൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി മാനസികനിർദേശം നൽകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് ഉയർന്നു.
മറ്റൊരാളുടെ ചിന്ത തന്നെ
തള്ളാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ബോധം. അവൻ സ്വാഭാവികമായി അതിനെ തടഞ്ഞു.
ഹരിഹരന്റെ മുഖത്ത് അന്ന് അതിശയം തെളിഞ്ഞിരുന്നു.
“വളയുടെ പ്രതിരോധം വേഗത്തിൽ ഉണരുന്നു,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അത് കറുത്ത വള മാത്രം കൊണ്ടല്ലെന്ന് ആദിത്യന് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. വെളുത്ത വളയും അതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടാകാം.
ശാരീരികസംരക്ഷണം അതിലും വ്യക്തമായിരുന്നു. പരിശീലനത്തിനിടെ കല്ലിൽ തട്ടി കാലിൽ മുറിവുണ്ടായപ്പോൾ ഏതാനും മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അത് മാഞ്ഞു. ഒരിക്കൽ ചൂടുള്ള പാത്രത്തിൽ കൈ തട്ടിയിട്ടും പൊള്ളലുണ്ടായില്ല.
സാധാരണയായി പനി പിടിക്കേണ്ട സാഹചര്യത്തിൽ മഴയിൽ നനഞ്ഞിട്ടും ശരീരത്തിന് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
മാനസികാക്രമണത്തെ കറുപ്പ് തടയുന്നു.
ശാരീരികാക്രമണത്തെ വെളുപ്പ് തടയുന്നു.
ഇവയുടെ നിഷ്ക്രിയശക്തി വളകൾ പ്രകടമല്ലാത്തപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു.
എന്നാൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനോ അസാധാരണമായ ബലം ഉപയോഗിക്കാനോ വളകൾ സജീവമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോൾ അവയുടെ നിറമുള്ള രൂപം കൈത്തണ്ടയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും.