അവളുടെ ഓർമയിൽ അവൻ വ്യക്തമായികണ്ടു, കാമകേളികളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന അവന്റെ അച്ഛനെയും അത്തമാരെയും. അവൻ കണ്ടതനുസ്സരിച്ചു അവന്റെ അച്ഛന് അത്തമാരുമായുള്ള ബന്ധം തന്റെ അമ്മയെ മംഗലം ചെയ്യുന്നതിനു മുൻപേ ഉണ്ട്. അവർ മൂവരും സഹോദരിസാഹോദരർ മാത്രമല്ല പ്രേമഭാജനങ്ങളും ആയിരുന്നു. അത്തമാരുടെ കുട്ടികൾ ഇനി തന്റെ സ്വന്തം സഹോദരിമാരാണോ? അതായിരിക്കുമോ അവരുടെ ജനനങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ
ഒരു അസ്വസ്‌ഥത തോന്നിയത്? ഇനി അച്ഛനെ ഇവർ ഒരു കമിതാവ് ആയി കണ്ടതുകൊണ്ടാണോ അഞ്ജനയോടു ഇവർക്ക് ഇത്ര ദേഷ്യം? എല്ലാത്തിനും ഉത്തരം ആ ഒറ്റ നിമിഷത്തിൽ കിട്ടിയില്ല. ഇപ്പോൾ അത് കിട്ടിയാൽ എല്ലാം തകരും എന്നവന് തോന്നി.
പക്ഷേ ചില കാര്യങ്ങളിൽ അവനു നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്തതായിരിക്കും ഇതെല്ലാം എന്നൊരു തോന്നൽ അവനു വന്നു. പക്ഷേ ഇവർക്കു രണ്ടിനും വളകളേ കുറിച്ച് ബോധ്യമുണ്ടെന്നു ഓർമകളിൽ വ്യക്തം. അത്തയും അച്ഛനുമായുള്ള ഒരു സംഭാഷണത്തിൽ ആറു വളകളേ ചേർക്കാൻ അച്ഛൻ മുതിരരുതെന്നും, മുൻകാല പിതാമഹർ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ലോഗോസിനെ അറിയാനയും സ്വായത്വമാക്കാനും ശ്രമിക്കു എന്നും അത്ത അച്ഛനെ ഉപദേശിക്കുന്നത് അവൻ മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചു.
ഇപ്പോൾ രണ്ടാമതായാണ് അവൻ ആ പേര് കേട്ടത്. ലോഗോസ്. വാക്കുകളുടെ ശക്തി. സൃഷ്ടാവിന്റെ ആയുധം. അത് ലഭിക്കുവാനാണോ ഓരോ വളധാരിയും ശ്രമിക്കേണ്ടത്? അത്ത എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും ആറു വളകൾ ചേർക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞത്?
മുന്നിൽ ലളിത ഇപ്പോഴും മയക്കത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. അവളുടെ മേനി കണ്ടതും, അവളുടെ ഓർമയിലെ, തന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ രതിയിൽ ആറാടി കളിക്കുന്ന അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം അവന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു. മുണ്ടിനടിയിൽ അവന്റെ കുട്ടൻ ബലം പ്രാപിച്ച് വന്നു.
അവൻ വിളക്കുകൾ വീണ്ടും കൊളുത്തി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു.
എന്നാൽ അവൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല.
കൈയിൽ പിടിച്ചിരുന്ന പൂക്കളിൽ ചിലത് നിലത്തുവീണിരുന്നു. ശ്വാസം വളരെ പതുക്കെ. മുഖത്തുകൂടി കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയിരുന്നെങ്കിലും അതിനെക്കുറിച്ച് അവൾക്കു ബോധമില്ല.
ആദിത്യൻ സ്വയം ശാന്തനാകാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ കറുത്ത വളയുണർത്തി തന്റെ സ്വന്തം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കി.
ഈ രഹസ്യം ഇപ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ മാത്രം ഇരുന്നാൽ മതിയെന്നവൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഇപ്പോൾ കണ്ട സത്യത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ സമയമില്ല. ആദ്യം ലളിതയെ സാധാരണ നിലയിലേക്കു തിരികെ കൊണ്ടുവരണം. അവൾ ഉണർന്നപ്പോൾ താൻ അവളുടെ മനസ്സിൽ കടന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ എല്ലാം കൈവിട്ടുപോകും.
കറുത്ത വളയുടെ ശക്തി വീണ്ടും അവളുടെ മനസ്സിലേക്കു നീട്ടി.
ഇത്തവണ ആഴത്തിലേക്കല്ല.
പുറംതലത്തിലേക്ക് മാത്രം.
ലളിതയുടെ ബോധം ഉറക്കത്തിന്റെയും ഉണർവിന്റെയും ഇടയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആദിത്യൻ അതിനു ചുറ്റും മൃദുവായൊരു നിർദേശം രൂപപ്പെടുത്തി.
ഇവിടെ അസാധാരണമായി ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല.
ചടങ്ങ് അവസാനിച്ചു.
നീ പൂജാസാധനങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തി.
ക്ഷീണം കാരണം ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ വിളക്കിലേക്കു നോക്കിനിന്നു.
അത്രമാത്രം.
ഇതിനിനോടകാം അവന്റെ കാമവും ചെറുതായി ഉണർന്നിരുന്നു. അന്ന് പുലർച്ചെ ചെറിയമ്മ അഴിച്ചുമാറ്റിയ അവന്റെ നിയന്ത്രണം കാമത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്താതെ വഴിമാറിക്കൊടുത്തു. അവൻ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ തന്നെ ഒരു വരി കൂടി അവളുടെ മനസ്സിൽ എഴുതി. നീ ആദിത്യനെ വെറും അനന്തരാവനായി മാത്രമല്ല കാണുന്നത്, അവൻ നിന്റെ കാരണവൻ ആണ്, നിനക്ക് നിന്റെ ഭർത്താവിൽ നിന്നു ലഭിക്കാത്ത ലൈകീകസംതൃപ്തിയുടെ ഉറവിടം കൂടിയാണ്. അവനെ കാണുമ്പോൾ, അവന്റെ സാന്നിധ്യം ഉള്ളപ്പോൾ നിന്നിൽ കാമം ഉണരും. നീ അവനെ അനുസ്സരിക്കും.
ആദിത്യൻ ചിന്ത കൂടുതൽ സൂക്ഷ്മമായി അവളുടെ ഓർമയിൽ പതിപ്പിച്ചു. താൻ മനസ്സിൽ കടന്ന നിമിഷം മുതൽ ഇപ്പോൾവരെയുള്ള സംഭവങ്ങൾ നേരിട്ട് മായ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഓർമ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നത് ബോധത്തിൽ മുറിവുണ്ടാക്കാം. പകരം ശൂന്യമായ ഭാഗം സാധാരണമായൊരു നിമിഷംകൊണ്ട് നിറച്ചു.