“അവിടെ ഹാളില് പോയിട്ട് എല്ലാം പറയാം.” ജെസ്സി എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു.
ഞങ്ങൾ ഹാളില് പോയപ്പോ അവിടെ കസേരയിലും സോഫയിലും ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ജെസ്സിയുടെ രണ്ട് കൂട്ടുകാരികളും, അവരുടെ പേരന്റ്സും എഴുനേറ്റ് നിന്നു.
ജെസ്സിയുടെ ആ കൂട്ടുകാരികൾ – ഹസ്ന യും റിഥി യും എന്നെനോക്കി ഒരു കൈ കൊണ്ട് വായ പൊത്തി ശബ്ദമില്ലാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് വായിൽ നിന്നും കൈ മാറ്റി. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചമ്മലും നാണവും വിസ്മയവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹസ്നയും റിഥിയും ജെസ്സിയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്സാണ്. അവർ രണ്ടുപേരും എപ്പോഴും വീട്ടില് വരാറുള്ളത് കൊണ്ട് അവരെ എനിക്ക് നല്ല പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എന്നോടും നല്ല കമ്പനിയാണ്. ജെസ്സിയും അവരുടെ വീട്ടിലേക്കെ പോകാറുള്ളത് കൊണ്ട് അവരുടെ ഫാമിലിയുമായി അവള്ക്ക് നല്ല കമ്പനിയാണ്.
എനിക്ക് ഹസ്നയേയും റിഥിയേയും നല്ലപോലെ അറിയാമെങ്കിലും അവരുടെ അച്ഛനും അമ്മമാരേയും ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത്.
അവരുടെ അമ്മമാര് രണ്ടുപേരും എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഹസ്ന മുസ്ലിമായത് കൊണ്ട്, ആ പർദ്ദയണിഞ്ഞ, തട്ടമിട്ടിരുന്ന മുസ്ലിം സ്ത്രീയാണ് ഹസ്നയുടെ അമ്മയെന്ന് സ്വാഭാവികമായി മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. മുഖം മറച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നത് കൊണ്ട് അവരുടെ ഭംഗിയും ഐശ്വര്യവുമുള്ള മുഖം എനിക്ക് കാണാന് കഴിഞ്ഞു. അഞ്ചരയടി പൊക്കത്തിന് കറക്റ്റായ വണ്ണം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഹസ്നയുടെ അമ്മയയോട് ചേര്ന്ന് നില്ക്കുന്ന ആ ആൾ അവരുടെ ഭർത്താവാണെന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു. പുള്ളിക്ക് നല്ല പൊക്കമാണ്, എന്റെ അത്ര ഇല്ലെങ്കിലും ഏറക്കുറെ എന്റെ ചെവിയുടെ അത്ര വരെ പൊക്കം ഉണ്ടാവും. പക്ഷേ വണ്ണം തീരെ ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് പുള്ളിയെ കാണാന് ഒരു പോസ്റ്റ് പോലെ തോന്നിച്ചു. പുള്ളിക്കാരനും എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
നേരത്തേ എന്നെ അര്ത്ഥനഗ്നനായി കണ്ടത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു,
ഹസ്നയുടെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നാണം നിഴലിട്ട് നിന്നിരുന്നു. പക്ഷേ പുള്ളിക്കാരിയുടെ ശരീരത്തിൽ എവിടെയോ കഠിനമായ വേദനയുള്ളത് പോലെയാണ് മുഖഭാവവും ബോഡി ലാംഗ്വേജിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. ഞാൻ അവരെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി പരിശോധിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ എല്ലാവരും എന്നെ തെറ്റുദ്ധരിക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിന് മുതിർന്നില്ല.
റിഥിയുടെ അമ്മയും എന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവരുടെ മുഖത്തും വലിയ നാണം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ നോട്ടം എന്റെ താഴേക്ക് ഒന്ന് പാളി നീങ്ങിയ ശേഷം വേണ്ടും എന്റെ മുഖത്തേക്കായി. പുള്ളിക്കാരി അല്പ്പം തടിച്ച പ്രകൃതമാണ്, പക്ഷേ ഓവർ തടിയെന്ന് പറയാനാവില്ല. അവർ സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. സാരി അവര്ക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു, നല്ല ഭംഗിയുമാണ്. വലിയ മാറിടവും, അല്പ്പം ചാടിയ വയറുമാണെക്കിലും അതൊക്കെ കാണാന് ഭയങ്കര ലുക്കായിരുന്നു.
അവരുടെ ഭർത്താവ് ഒരു വലിയ മനുഷ്യനാണ്. അതായത്, ആറടിയിലധകം ഹൈറ്റുള്ള എന്നെക്കാളും രണ്ട് ഇഞ്ച് കൂടുതൽ പൊക്കം പുള്ളിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പൊണ്ണത്തടിയും. കണ്ടാൽ ഒരു പരുക്കൻ ലുക്കാണെങ്കിലും നല്ലപോലെ ചിരിക്കുന്ന ടൈപ്പാണെന്ന് മുഖം കണ്ടാലറിയാം. പുള്ളി വലുതായി തന്നെ പുഞ്ചിരിച്ച് നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
“ജിനു ഇക്കാ..,” ഹസ്ന നടന്ന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. “ഇവർ എന്റെ ഉമ്മയും വാപ്പയുമാണ്.”
“ഹലോ അങ്കിൾ, ആന്റി. കാണാന് കഴിഞ്ഞതില് സന്തോഷം.” ഞാൻ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
“പരിചയപ്പെടുത്തുമ്പോ പേര് ഉള്പ്പെടെ പറയണ്ടേ മോളെ..?” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹസ്നയുടെ അച്ഛൻ അവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് എന്നെ നോക്കി. “എന്റെ പേര് സല്മാന്, ഒരു പ്രശസ്തമായ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് കമ്പനിയിൽ സിവില് എഞ്ചിനീയറായി ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഇത് എന്റെ ബീവി ഷെഹിന. ഹൗസ് വൈഫാണ്. പിന്നെ ജിനു, ജെസ്സി മോള് വീട്ടില് വരുമ്പോഴൊക്കെ നിന്നെക്കുറിച്ചും നിന്റെ ബിസിനസ്സുകളെ കുറിച്ചുമൊക്കെ ഒരുപാട് ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്റെ മോളും ഒരുപാട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഞാനും എന്റെ ബീവിയും നിന്നെ മുമ്പ് കണ്ടില്ലെങ്കില് കൂടി നിന്നെ ഒരുപാട് പരിചയമുള്ളത് പോലെയാണ് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.” പുള്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.