“ചേട്ടാ, ഇലക്ഷനിൽ ആരാണ് ജയിക്കുക?” അടുത്ത മേശയിലെ യുവാവ് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
ആദിത്യൻ അവനെ നോക്കി.
“എനിക്കറിയില്ല.”
“എവിടുത്തുകാരനാണ്?”
“ദൂരെ.”
“ഭാഷ കേട്ടാൽ പഴയ സിനിമയിലെ കഥാപാത്രം പോലെയുണ്ട്.”
മറ്റുള്ളവർ ചിരിച്ചു.
ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“പഴയ സ്ഥലത്താണ് വളർന്നത്.”
ഭക്ഷണം എത്തി.
അവൻ വേഗത്തിൽ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യത്തെ പൊറോട്ട തീരുന്നതിനു മുൻപ് കടക്കാരൻ രണ്ടാമത്തെ പ്ലേറ്റ് വച്ചു. പത്തും കഴിച്ചശേഷവും ശരീരം കൂടുതൽ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
“നാലെണ്ണം കൂടി.”
കടക്കാരൻ വീണ്ടും നോക്കി.
“ഈ ശരീരത്തിൽ ഇതെല്ലാം എവിടെ പോകുന്നു?”
ആദിത്യൻ മറുപടി പറയാതെ ഭക്ഷണം തുടർന്നു.
വെളുത്ത വള ദഹനത്തെ വേഗത്തിലാക്കി. വയറിലെ ഭക്ഷണം ചൂടായി ശക്തിയായി മാറുന്നത് അനുഭവപ്പെട്ടു. പേശികളിലെ വിറയൽ പതുക്കെ കുറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണശേഷം പണം കൊടുത്തു.
കടക്കാരൻ രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ട് കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു:
“ഇത് ഇനി കിട്ടില്ലല്ലോ, ചേട്ടാ.”
ആദിത്യൻ നിശ്ചലനായി.
“എന്ത്?”
“പഴയ രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ടാണല്ലോ. ബാങ്കിൽ മാറ്റിയോ
അക്കൗണ്ടിൽ ഇട്ടോ നോക്കണം. ഇവിടെ വാങ്ങാൻ പറ്റില്ല.”
ആദിത്യന്റെ നെഞ്ചിൽ അസ്വസ്ഥത ഉയർന്നു.
അവൻ എടുത്ത പണം ഉപയോഗിക്കാനാകാത്തതാണോ?
വസ്ത്രക്കടയിൽ വാങ്ങിയിരുന്നു. അവർ സംശയമില്ലാതെ സ്വീകരിച്ചു. ഒരുപക്ഷേ അവിടെ നടന്നതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കിൽ കള്ളനോട്ടായിരിക്കാം.
“ആ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അഞ്ഞൂറ് തരൂ,” കടക്കാരൻ പറഞ്ഞു.
ആദിത്യൻ മറ്റൊരു നോട്ട് നൽകി. അത് സ്വീകരിച്ചു.
രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ടുകൾ ഇനി ഉപയോഗിക്കാനാകില്ലെന്ന് മനസ്സിലായി. പണം നൽകിയ സ്ത്രീ അവയെ വീട്ടിൽ പഴയതായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നിരിക്കണം. കറുത്ത വളയുടെ നിർദേശം കാരണം ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ ഉപയോഗശൂന്യമായ നോട്ടുകൾ നൽകിയതാകാം.
ഭാവിയിൽ പണത്തിനും കാലപരിധിയുണ്ട്.
അവൻ തട്ടുകടയിൽനിന്നു മാറി.
മട്ടുപ്പാവിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ സമയം പത്തര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ജലസംഭരണിക്കു പിന്നിലെ മറവിടത്തിൽ കിടന്നു. സിമന്റ് തണുത്തിരുന്നു. ഷർട്ടിന്റെ സഞ്ചി തലയണപോലെ വച്ചു.
കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ചുറ്റുമുള്ള മനസ്സുകളുടെ സാന്നിധ്യം പരിശോധിച്ചു. താഴെയുള്ള മുറികളിൽ ഉറക്കം. ചിലർ ഫോൺ നോക്കുന്നു. ചിലർ സംസാരിക്കുന്നു. ചിലർ രതിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. അനന്തുവിന്റെ ബോധം മങ്ങിയിരുന്നു. ബാലൻ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കണം.
ആദിത്യൻ വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി കുറച്ചു.
ശരീരം ഉടൻ ക്ഷീണത്തിനു കീഴടങ്ങി.
കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു.
അവൻ അത്ര ആഴത്തിൽ ഉറങ്ങിയതില്ല.
സ്വപ്നങ്ങളിൽ തീ.
പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം.
നീലക്കണ്ണുകളോടെ നിൽക്കുന്ന അപർണ.
അഞ്ജന വാതിലിനപ്പുറം വിളിക്കുന്നു.
താൻ ഓടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവർക്കിടയിലെ ദൂരം കുറയുന്നില്ല.
ഓരോ ചുവടിലും വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു.
ഒരു നിമിഷം അഞ്ജന യുവതിയാണ്.
അടുത്ത നിമിഷം മുടി നരച്ചു.
പിന്നീട് അസ്ഥികൂടം.
അവൾ കൈ നീട്ടുന്നു.
ആദിത്യൻ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
നീലപ്രകാശം വീണ്ടും ഇടയിൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു.
അവൻ ഞെട്ടിയുണർന്നപ്പോൾ സൂര്യൻ തലക്കുമുകളിൽ
എത്തിയിരുന്നു.
കുറച്ചുനേരം എവിടെയാണെന്നു മനസ്സിലായില്ല.
ജലസംഭരണി.
ചൂടുപിടിച്ച സിമന്റ്.
ദൂരെയുള്ള വാഹനശബ്ദം.
ഭാവി.
ആദിത്യൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.
ചുമരിലെ നിഴൽ നോക്കി സമയം ഉച്ച കഴിഞ്ഞിരിക്കുമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. ഇത്രനേരം തുടർച്ചയായി ഉറങ്ങിയതിൽ മനം അസ്വസ്ഥമായി. ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ?
കറുത്ത വള ഉപയോഗിച്ച് ചുറ്റുമുള്ള സാന്നിധ്യങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു. മട്ടുപ്പാവിൽ ആരുമില്ല.
ശരീരാവസ്ഥ പരിശോധിച്ചു.
പേശികളിലെ വേദന കൂടുതലും മാറിയിരുന്നു. ഹൃദയം സാധാരണതാളത്തിൽ. വിശപ്പ് വീണ്ടും ഉണ്ടെങ്കിലും ഇന്നലത്തെപ്പോലെ കഠിനമല്ല.
അവൻ വെള്ളക്കുഴലിൽനിന്നു വെള്ളം കുടിച്ചു. മുഖം കഴുകി. മുടി വിരലുകൊണ്ട് ഒതുക്കി.
അനന്തു ഇന്ന് മൂന്നരയ്ക്കാണ് വരിക.
അതിനുമുൻപ് ചെയ്യാനൊന്നുമില്ല.
കെട്ടിടത്തിൽനിന്നു പുറത്തുപോയാൽ തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാം. അതുകൊണ്ട് മറവിടത്തിൽ കാത്തിരുന്നു. താഴെയുള്ള നഗരത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു. ആളുകൾ വരുകയും പോകുകയും ചെയ്തു. സ്കൂൾവാഹനങ്ങൾ. സാധനങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നവർ. ഭക്ഷണപ്പൊതികളുമായി ഇരുചക്രവാഹനങ്ങൾ.