മകന്റെ സംസ്കാരത്തിന്.
അവന്റെ മരണത്തിന്റെ സത്യം കണ്ടെത്താൻ.
പ്രതികാരത്തിനായി.
ആ ചിന്ത പൂർത്തിയായ നിമിഷം ആദിത്യൻ സ്വന്തം ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
അവൻ വീണ്ടും നിശ്ചലമായി.
അപർണയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ അവളുടെ മകനെ കൊല്ലുക.
അവൾ ഒരിക്കൽ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന എന്റെ കള്ളപ്പേരുള്ള മകനെ.
അവളുടെ ദുഃഖത്തെ വലയാക്കുക.
“ഞാൻ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്?”
ആദിത്യന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
മനസ്സിനകത്ത് അഞ്ജനയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു.
നിന്റെ ശക്തി നിന്നെ മനുഷ്യനല്ലാതാക്കരുത്.
സുമലത അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?
ഇല്ല.
കൃത്യമായ ആ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതായി ഓർമയില്ല.
എന്നാൽ അവൾ സ്ഥിരം പറയുമായിരുന്ന വാക്കുകളാണെന്ന് തോന്നി.
നന്ദന എന്തു
പറയും?
സാവിത്രി?
അവർ ഈ പദ്ധതിയെ അംഗീകരിക്കുമോ?
അതോ സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ പ്രതികാരം തേടിയെത്തിയ ആദിത്യനിൽനിന്ന് അവർ തന്നെ മാറിനിൽക്കുമോ?
കറുത്ത വള വീണ്ടും മനസ്സിനെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തി.
ഇപ്പോൾ അന്തിമവിധി പറയേണ്ടതില്ല.
മാധവൻ നിരപരാധിയാണെങ്കിൽ കൊല്ലേണ്ടതില്ല. പക്ഷെ നീലവള അവന്റെ പക്ഷമെങ്കിൽ അവൻ അപരാധി ആണ്.
താൻ തയ്യാറായിരിക്കണം.
കരുണ ആദ്യവഴിയാകാം.
വിഡ്ഢിത്തമാകരുത്.
അവൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
മുന്നോട്ടു നീങ്ങാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ മറ്റൊരു ചിന്ത ഉയർന്നു.
കാലം.
നീലവള പിടിച്ചെടുത്ത് സ്വന്തം കാലത്തേക്കു മടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞാൽ 2026-ലെ ഈ ലോകം മാറാം.
പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ ആക്രമണം തടഞ്ഞാൽ തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ ഭാവിയും മാറും.
മാധവൻ ജനിക്കാതെ പോകാം.
അവന്റെ മക്കളും.
അപ്പോൾ ഇപ്പോൾ അവരോട് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് എന്ത് അർഥം?
ചരിത്രം മാറിയാൽ അവരുടെ വേദന സംഭവിക്കാത്തതാകുമോ?
മാധവന്റെ മരണം പഴയ യാഥാർഥ്യത്തിൽ മാത്രം ശേഷിക്കുമോ?
അതോ കാലം പുതിയൊരു ശാഖ സൃഷ്ടിച്ച് ഈ ലോകം തുടരുമോ?
ഹരിഹരൻ സമയത്തെക്കുറിച്ച് പൂർണമായി പഠിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല.
നീലവളയുടെ നിയമങ്ങൾ അറിയില്ല.
ഒരു മനുഷ്യൻ ഭൂതകാലം മാറ്റുമ്പോൾ ഭാവി മായുമോ?
അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു ഭാവികൾ ഒരേസമയം നിലനിൽക്കുമോ?
ആ ചോദ്യത്തോടെ അനന്തുവിന്റെ മുഖം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
പന്തുമായി മട്ടുപ്പാവിലേക്കുവന്ന കുട്ടി.
തന്നെ കള്ളനെന്നു വിളിച്ച കുട്ടി.
വലിയ മാന്ത്രികന് ഇന്റർനെറ്റ് അറിയില്ലെന്ന് പരിഹസിച്ച കുട്ടി.
അവന്റെ ഫോൺ.
ചോക്ലേറ്റ്.
ചാടാൻ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന വാക്ക്.
പുതുശ്ശേരി രക്ഷപ്പെട്ടാൽ അനന്തുവിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ കണ്ടുമുട്ടിയ സാഹചര്യം മാറുമോ?
അവർ വേറെ സ്ഥലത്തേക്കു പോകുമോ ?
അനന്തു ജനിക്കാതെ പോകുമോ ?
അവന്റെ ഓർമ പോലും ലോകത്തിൽനിന്ന് മായുമോ?
അല്ലെങ്കിൽ ആദിത്യന്റെ മനസ്സിൽ മാത്രം ശേഷിക്കുമോ?
അറിയില്ല.
ആദിത്യൻ കൈത്തണ്ടയിലെ കറുത്ത വളയെ നോക്കി.
സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി എത്ര ജീവിതങ്ങളെയാണ് അവൻ അറിയാതെ മാറ്റാൻ പോകുന്നത്?
പുതുശ്ശേരിയിലെ മരിച്ചവരെ രക്ഷിക്കാൻ അനന്തുപോലുള്ള എത്ര കുട്ടികളുടെ ഭാവിയാണ് ഇല്ലാതാക്കുന്നത്?
കാലയാത്ര വെറും തിരികെപോകൽ അല്ല.
അതൊരു തെരഞ്ഞെടുപ്പാണ്.
ആരാണ് ജീവിക്കേണ്ടത് എന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പ്.
ആരാണ് ജനിക്കേണ്ടത് എന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പ്.
ആരും ഒരു മനുഷ്യന് നൽകാൻ പാടില്ലാത്ത അധികാരം.
എന്നിട്ടും ആ അധികാരം ലഭിക്കാൻ ആദിത്യൻ തെക്കേടത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ആ ചിന്ത അവന്റെ വേഗം കുറച്ചു.
കുറച്ചുനേരം സാധാരണ മനുഷ്യനെപ്പോലെ നടന്നു.
പിന്നീട് പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ കരിഞ്ഞ രൂപം വീണ്ടും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
അവൻ തീരുമാനം മാറ്റിയില്ല.
കാലത്തിന്റെ വിധി പിന്നീട്.
ഇപ്പോൾ നീലവള കണ്ടെത്തണം.
ഭൂപടത്തിലെ നീലരേഖ ആദിത്യനെ തെക്കോട്ടു നയിച്ചു. ഇടയ്ക്കിടെ ആളുകൾ ഇല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ വേഗം കൂട്ടി. പാലങ്ങൾക്കു സമാന്തരമായി നദികൾ കടന്നു. ജനവാസമുള്ള ഇടങ്ങളിൽ സാധാരണനടപ്പിലേക്കു മടങ്ങി.
ശരീരം മുമ്പത്തെ യാത്രയിൽനിന്നു പൂർണമായി സുഖപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തിയെ നിയന്ത്രിച്ചു. വേഗത്തേക്കാൾ ദൈർഘ്യം. ഓരോ പേശിക്കും ആവശ്യമായത്ര മാത്രം.