കുട്ടിയുടെ പിന്നിൽ നിന്നു.
“ഇതുപോലെ മതിയോ?”
ബാലൻ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.
“ഇത് എങ്ങനെ ചെയ്തു?”
“മാന്ത്രികവിദ്യ.”
“നീ എവിടെപ്പോയി?”
“അപ്രത്യക്ഷനായി.”
“ശരിക്കും?”
“നീ കണ്ടില്ലേ?”
ബാലൻ ആദിത്യന്റെ ചുറ്റും
നടന്നു. കയ്യിൽ തൊട്ടുനോക്കി. ഷർട്ടിന്റെ കൈ പിടിച്ചു. യഥാർഥ മനുഷ്യനാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നതുപോലെ.
“എന്റെ ഫ്രണ്ട് ബാലുവും അമ്മുവും വിശ്വസിക്കില്ല.”
“അവരോടു പറയേണ്ട.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“മാന്ത്രികരുടെ രഹസ്യം എല്ലാവരോടും പറയാൻ പാടില്ല.”
“ഞാൻ വീഡിയോ എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും കാണിക്കാമായിരുന്നു.”
“വീഡിയോ?”
“മൊബൈലിൽ.”
അവൻ കൈയിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു വസ്തുവിനെ കാണിക്കുന്നതുപോലെ ചതുരരൂപം വരച്ചു.
ആദിത്യന് റോഡിലെ ആളുകളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചതുരവസ്തു ഓർമവന്നു.
“നിന്റെ പേരെന്താണ്?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“അനന്തു.”
“എത്ര വയസ്സുണ്ട്?”
“എട്ട്.”
“അനന്തൂ, ഇത് ഏതു സ്ഥലമാണ്?”
ബാലന്റെ മുഖത്ത് വീണ്ടും സംശയം തെളിഞ്ഞു.
“നിനക്കറിയില്ലേ?”
“ഇല്ല.”
“നീ എങ്ങനെയാണ് ഇവിടെ വന്നത്?”
“മാന്ത്രികവിദ്യ തെറ്റിപ്പോയി.”
ആ മറുപടി ബാലന് ഇഷ്ടമായി. മുഖത്ത് ചിരി തെളിഞ്ഞു.
“ഇത് കൊച്ചിയാണ്.”
കൊച്ചി.
ആദിത്യൻ കടലിലേക്കു നോക്കി.
അതുകൊണ്ടാണ് നഗരം ഇത്ര വലുതായത്. തന്റെ കാലത്തുതന്നെ കേരളത്തിലെ പ്രധാന തുറമുഖവും വ്യാപാരകേന്ദ്രവുമായിരുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽ ഈ രൂപത്തിലേക്കു വളർന്നതിൽ അതിശയമില്ല.
പക്ഷേ മറ്റൊരു പ്രശ്നം.
പുതുശ്ശേരി ഇല്ലം ഇവിടെനിന്ന് ഏകദേശം ഇരുനൂറു കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്.
അപർണ തന്നെ സമയത്തിൽ മാത്രമല്ല, സ്ഥലത്തും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.
എന്തുകൊണ്ട്?
നീലവളയുടെ ശക്തിക്ക് സമയം മാറ്റുമ്പോൾ സ്ഥലത്തെ കൃത്യമായി നിലനിർത്താനാവില്ലേ?
അതോ കോപത്തിൽ അവൾ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ തന്നെയാണോ അയച്ചത്?
ചുവന്ന വളയെക്കുറിച്ചുള്ള ഹരിഹരന്റെ പാഠം ഓർമയിലെത്തി.
സ്ഥലം.
ദൂരം.
സ്ഥാനങ്ങൾക്കിടയിലെ ബന്ധം.
നീലവള സമയത്തെ നിയന്ത്രിക്കും. ചുവന്ന വള സ്ഥലത്തെ. രണ്ടും ചേർന്നാൽ മാത്രമേ ഒരാളെ അതേ സ്ഥലത്ത് മറ്റൊരു സമയത്തിലേക്കു കൃത്യമായി മാറ്റാനാവൂ.
നീലവള ഒറ്റയ്ക്കുപയോഗിച്ചപ്പോൾ സമയത്തിലെ യാത്ര സ്ഥലത്തെ ഉറപ്പിക്കാതെ പോയിരിക്കാം. അതുകൊണ്ട് തെക്കേടത്ത്
ഇല്ലത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട തന്റെ ശരീരം ഭാവിയിലെ കൊച്ചിയിൽ പതിച്ചു.
അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു നിയമമുണ്ട്.
കാലത്തിനുള്ളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഓരോ ശരീരവും ഭൂമിയുടെ ചലനത്തെ പരിഗണിക്കണം. ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നു. സൂര്യൻ ആകാശഗംഗയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കുശേഷം അതേ ബിന്ദു ബഹിരാകാശത്തിൽ മറ്റിടത്തായിരിക്കും. എന്നിട്ടും താൻ ഭൂമിയിലാണ് പതിച്ചത്. അതിനർഥം നീലവളക്ക് സ്ഥലത്തെ കുറച്ചെങ്കിലും പിടിച്ചുനിർത്താനാവും.
പക്ഷേ പൂർണമായി അല്ല.
ചുവന്ന വള ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടായിരിക്കാം.
“മാന്ത്രികാ.”
അനന്തുവിന്റെ വിളി ചിന്തകളെ മുറിച്ചു.
“നിന്റെ പേരെന്താണ്?”
“ആദിത്യൻ.”
“ആദിത്യൻ മാന്ത്രികനോ?”
“അങ്ങനെ വിളിക്കാം.”
“നീ ശരിക്കും എവിടെയാണു താമസിക്കുന്നത്?”
ആദിത്യൻ പ്രദേശത്തിന്റെ പഴയ പേര് പറഞ്ഞു.
അനന്തു ശൂന്യമായി നോക്കി.
“അത് എവിടെയാണ്?”
“നിനക്കറിയില്ലേ?”
“പൊട്ടനാണോ? എനിക്ക് എട്ടുവയസ്സല്ലേ. എല്ലായിടവും ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും?”
“അങ്ങോട്ടേക്കു പോകുന്ന വഴി അറിയുമോ?”
“അറിയില്ല.”
ആദിത്യന്റെ പ്രതീക്ഷ മങ്ങി.
കൊച്ചിയിൽനിന്ന് ദിശ ഏകദേശമായി കണക്കാക്കി ഓടാം. പക്ഷേ ഭാവിയിലെ വഴികളും സ്ഥലനാമങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു. കടൽത്തീരത്തിന് സമാന്തരമായി തെക്കോട്ടു പോയശേഷം കിഴക്കോട്ടു തിരിയാം. എന്നാൽ പുതുശ്ശേരി ഇല്ലത്തിന്റെ സ്ഥാനം കൃത്യമായി കണ്ടെത്താൻ പഴയ അടയാളങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകുമോ?
വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പുഴകൾക്കു പാലങ്ങൾ വന്നിരിക്കാം.
കാടുകൾ ഇല്ലാതായിരിക്കാം.
ഗ്രാമങ്ങൾ നഗരങ്ങളായിരിക്കാം.
അവൻ മട്ടുപ്പാവിന്റെ അരികിലേക്കു നടന്നു.
“നീ പോകുകയാണോ ?” അനന്തു ചോദിച്ചു.