വെളുത്ത വളയുടെ സഹായത്തോടെ വൈദ്യുതി ബന്ധങ്ങൾ വേർപെടുത്തി.
സ്ക്രീനുകൾ ഒന്നൊന്നായി അണഞ്ഞു.
രേഖപ്പെടുത്തൽപ്പെട്ടി കണ്ടെത്തി. അതിന്റെ വയറുകൾ നീക്കി. അകത്തെ ഓർമസംഭരണി തകർത്തില്ല. ഭാവിയിൽ തെളിവ് ആവശ്യമാകാം. പകരം അത് അവിടെനിന്നു എടുത്ത് കുറ്റിച്ചെടികൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചു.
മേൽക്കൂരയിലെ കാവൽക്കാരൻ സ്ക്രീനുകളും ബന്ധവും നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ ജാഗ്രതയിലായി.
അവൻ താഴെയുള്ളവരുമായി സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
മറുപടിയില്ല.
ആദിത്യൻ കെട്ടിടത്തിന്റെ പുറംചുമരിലൂടെ കയറി.
മേൽക്കൂരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കാവൽക്കാരൻ തിരിഞ്ഞിരുന്നു.
കയ്യിലെ ആയുധം ആദിത്യന്റെ നേരെ ഉയർന്നു.
വെടിശബ്ദം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
ആദിത്യൻ
വശത്തേക്കു മാറിയെങ്കിലും ലോഹക്കഷണം തോളിലൂടെ കടന്നു.
രക്തം പുറത്തുവന്നു.
വെളുത്ത വള മുറിവിന്റെ ചുറ്റും തെളിഞ്ഞു.
കാവൽക്കാരൻ രണ്ടാമതും ആയുധം ഉയർത്തി.
ആദിത്യൻ മുന്നോട്ടുപാഞ്ഞു. തോക്കിന്റെ വായ് മുകളിലേക്കു തിരിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ വെടി ആകാശത്തിലേക്കുപോയി.
ശബ്ദം വീട്ടിനകത്തേക്കു കേൾക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
അതിനുശേഷം സമയം കുറയും.
ലൂപിൻ രൂപാന്തരപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
മുഖത്തിന്റെ അസ്ഥികൾ മാറി.
പല്ലുകൾ നീണ്ടു.
ആദിത്യൻ നേരിട്ടു ശക്തിപ്രയോഗിച്ചില്ല. അയാളുടെ കൈപ്പിടി തിരിച്ച് ആയുധം താഴെയിട്ടു. ശരീരത്തിന്റെ ചലനം സ്വന്തം വേഗത്തോടൊപ്പം തിരിച്ചു. ലൂപിൻ നിലത്തു പതിച്ചു.
വെളുത്ത വളയുടെ നിർദേശം നട്ടെല്ലിനോട് ചേർന്ന പേശികളിലേക്കു കടന്നു.
കൈകൾ തളർന്നു.
കാലുകൾ നിശ്ചലമായി.
കറുത്ത വള ഉറക്കം തള്ളി.
നാലാമൻ.
വെടിശബ്ദം കേട്ട് പ്രധാനവാതിലിലെ രണ്ടുപേരിൽ ഒരാൾ മേൽക്കൂരയിലേക്കു നോക്കി. മറ്റെയാൾ ഉപകരണത്തിലൂടെ സഹായം വിളിച്ചു.
ആദിത്യൻ മേൽക്കൂരയിൽനിന്നു മറുവശത്തേക്കു ചാടി.
പ്രധാനവാതിലിലേക്കു നേരെ പോകരുത്.
അവരെ വേർതിരിക്കണം.
മതിലിനു പുറത്തു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.
ഒരാൾ പരിശോധിക്കാൻ വന്നു.
അതിർത്തി കടന്ന നിമിഷം ഗന്ധം തിരിച്ചെത്തി. ആദിത്യന്റെ രക്തത്തിന്റെ മണം അയാൾ പിടിച്ചു.
മുഖം മാറി.
“ആരാണ്?”
മറുപടി ലഭിച്ചില്ല.
അയാൾ പെട്ടെന്ന് രൂപാന്തരത്തിലേക്കു കടന്നു.
ആദിത്യൻ മറവിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നു.
ലൂപിൻ ചാടി.
നഖങ്ങൾ മുന്നിലേക്ക്.
ആദിത്യൻ ആക്രമണത്തിന്റെ ദിശയിൽനിന്നു മാറി കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. ലൂപിന്റെ സ്വന്തം വേഗം ഉപയോഗിച്ച് അവനെ നിലത്തേക്കു വഴിതിരിച്ചു.
ശരീരം മണ്ണിൽ പതിച്ചു.
അവൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു.
ഇത്തവണ മൃഗീയരൂപം കൂടുതൽ വ്യക്തം.
ആദിത്യൻ നേരിട്ടുള്ള പോരാട്ടം സ്വീകരിച്ചു.
ആദ്യപ്രഹരം തടഞ്ഞു.
രണ്ടാമത്തേത് ഒഴിവാക്കി.
മൂന്നാമത്തെ ആക്രമണത്തിനിടയിൽ ലൂപിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു.
വെളുത്ത വളയുടെ ശക്തി ശരീരത്തിനകത്തേക്കു ഒഴുകി.
ഹൃദയത്തിന്റെ താളം മന്ദമായി.
പേശികളിലേക്കുള്ള രക്തപ്രവാഹം കുറഞ്ഞു.
ലൂപിന്റെ വേഗം താഴ്ന്നു.
ആദിത്യൻ കഴുത്തിന്റെ വശത്ത് അമർത്തി ബോധം തളർത്തി.
അഞ്ചാമൻ.
പ്രധാനവാതിലിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന കാവൽക്കാരന് ഇപ്പോൾ സംശയം ഉറപ്പായി.
അവൻ ഗേറ്റ് അകത്തുനിന്നു പൂട്ടി. വീട്ടിലേക്കു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ തിരിഞ്ഞു.
ആദിത്യൻ മതിലിനു മുകളിലൂടെ കടന്നു.
അവന്റെ മുന്നിൽ ഇറങ്ങി.
കാവൽക്കാരൻ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി.
പിന്നീട് ആക്രമിച്ചു.
ഇയാൾ മറ്റുള്ളവരെക്കാൾ പരിശീലനം നേടിയവനായിരുന്നു.
ആദിത്യന്റെ ആദ്യപ്രഹരം തടഞ്ഞു. മുട്ടുകൊണ്ട് വയറ്റിൽ അടിച്ചു. കൈത്തണ്ട പിടിച്ച് സന്ധി തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
വെളുത്ത വള ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കൈ ഒടിഞ്ഞേനെ.
ആദിത്യൻ ശരീരത്തെ അയച്ചു. കാവൽക്കാരന്റെ ശക്തിക്കെതിരെ നേരിട്ട് തള്ളിയില്ല. അവൻ വലിച്ച ദിശയിലേക്കുതന്നെ നീങ്ങി. അര തിരിച്ച് പിന്നിലെത്തി.
തോളിനു പിന്നിലെ നാഡിയിൽ വിരലുകൾ അമർന്നു.
ലൂപിൻ മുരണ്ടു.
തല പിന്നോട്ടെറിഞ്ഞ് ആദിത്യന്റെ മുഖത്ത് ഇടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആദിത്യൻ ഒഴിഞ്ഞു.
കറുത്ത വളയുടെ ശക്തി ബോധത്തിന്റെ പുറംപാളി സ്പർശിച്ചു.
അവിടെ ഒരേയൊരു നിർദേശം.