സിം കാർഡിനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട തിരിച്ചറിയൽ കണ്ടെത്തണം.
എന്നാൽ ആ നിയമം നിശ്ചയിച്ച നിമിഷംതന്നെ ഇതിനകം ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അതിനു പുറത്താണെന്ന് അവന് അറിയാം.
മനസ്സാക്ഷി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
മൃദുവായി.
ക്ഷീണത്തോടെ.
ആദിത്യൻ അത് അടച്ചില്ല.
കുറ്റബോധം നിലനിൽക്കണം.
ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരുദിവസം ഹരിഹരനെപ്പോലെയോ വിക്രമനെപ്പോലെയോ മാറും. സ്വന്തം ലക്ഷ്യത്തിനു മുന്നിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനും സ്വാതന്ത്ര്യവും വിലയില്ലാത്തതായി.
അവൻ ഫോൺ തുറന്നു.
അപർണയുടെ ചിത്രം വീണ്ടും കണ്ടെത്തി.
പ്രായമായ മുഖം.
പച്ചക്കണ്ണുകൾ.
ചിത്രത്തിന്റെ താഴെ അമേരിക്കയിലെ സ്ഥലനാമം.
സ്ക്രീനിലൂടെ അവളുടെ കവിളിൽ വിരൽ തൊടാൻ കൈ ഉയർന്നു. പിന്നെ നിർത്തി.
താൻ സ്നേഹിച്ചത് ഈ സ്ത്രീയെയാണോ?
അതോ 1989-ൽ കാറിന്റെ മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്ന
പെൺകുട്ടിയെയോ?
ഇരുവരും ഒരേ വ്യക്തിയാണ്.
പക്ഷേ അവൾ ജീവിച്ച മുപ്പത്തിയേഴു വർഷങ്ങൾ തനിക്കറിയില്ല.
അവളുടെ ഓരോ സന്തോഷവും ദുഃഖവും തീരുമാനവും തനിക്കു പുറത്താണ്.
അവളാണോ തന്റെ കുടുംബത്തെ കൊന്നൊടുക്കിയത്?
അവൾ വിവാഹം കഴിച്ചോ?
മാധവന്റെ പിതാവ് ആരാണ്?
അവൾ മകന്നു ആ പേര് നൽകിയത് എന്തുകൊണ്ട്?
വിക്രമനും ഭൈരവനും എന്തായി?
മിഥുൻ?
ദേവകി?
അവരിൽ ആരെങ്കിലും ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ടോ?
ഉത്തരങ്ങൾ മാധവൻ തെക്കേടത്തിന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടാകാം.
നീലവളയും.
ആദിത്യൻ ഭൂപടത്തിലെ അടയാളത്തിലേക്കു നോക്കി.
തിരുവനന്തപുരം.
തെക്കേടത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ കേന്ദ്രം.
അവിടെ പോകണം.
പക്ഷേ അനന്തുവിനോട് നൽകിയ മറ്റൊരു വാക്കും ബാക്കിയുണ്ട്.
തിരികെവന്ന് ചാടാൻ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന്.
അത് പിന്നീട്…ജീവിച്ചിരുന്നാൽ.
അവൻ ഫോണിലെ കുറിപ്പുകളിൽ അനന്തുവിന്റെ വിലാസം രേഖപ്പെടുത്തി. കുട്ടിയുടെ വീടിലേക്കുള്ള സ്ഥലം ഭൂപടത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ഫോൺ ഉപയോഗം കുറച്ചുസമയംകൊണ്ട് സ്വാഭാവികമാകാൻ തുടങ്ങി.
ഭാവിയിലെ അറിവ് കൈവശമാക്കുന്നതിൽ കറുത്ത വള അതിശക്തമായ സഹായമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ കണ്ടതെല്ലാം ക്രമീകരിച്ചു. ചിഹ്നങ്ങൾക്കും പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും ബന്ധം കണ്ടെത്തി. ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ ഈ കാലത്തെ സാധാരണ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നവനായി.
എന്നാൽ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിച്ചതുകൊണ്ട് ഈ കാലത്തെ മനുഷ്യനാകില്ല.
ഭാഷ മാറിയിരിക്കുന്നു.
വിലകൾ മാറിയിരിക്കുന്നു.
നിയമങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു.
ബന്ധങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഇവിടെ ജീവിക്കാൻ ഒരു പുതിയ മുഖം വേണം.
മാധവൻ എന്ന പഴയ മുഖം തകർന്നു.
ആദിത്യൻ പുതുശ്ശേരി എന്ന പേര് ചരിത്രത്തിലെ കാണാതായ യുവാവിന്റേതാണ്.
അത് ഉപയോഗിച്ചാൽ വാർത്തയാകും.
മറ്റൊരു കള്ളപ്പേര് വേണമോ?
വീണ്ടും ഒരു ജീവിതം നിർമ്മിക്കണോ?
അപർണയോട് ചെയ്ത വഞ്ചനയുടെ ആവർത്തനം?
ഇല്ല.
ക്ഷണികമായി ആരോടും പേര് പറയേണ്ടിവന്നാൽ
ആദിത്യൻ എന്നു തന്നെ പറയും. കുടുംബപ്പേര് മറയ്ക്കാം. പൂർണമായി വ്യാജമല്ല.
സന്ധ്യയാകുന്നതിനു മുൻപ് നഗരത്തിന്റെ പുറമ്പോക്കിലെത്തി. ആളുകളും നിരീക്ഷണക്യാമറകളും കുറവുള്ള സ്ഥലം കണ്ടെത്തി.
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
വെള്ളം കുടിച്ചു.
പുതിയ ഫോൺ ശരീരത്തോടു ചേർത്തുകെട്ടി.
വെളുത്ത വളയെ സാവധാനമായി ഉണർത്തി. പൂർണശക്തിയല്ല. ദീർഘയാത്രയ്ക്കു നിലനിർത്താവുന്നത്ര.
സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറൻ ആകാശത്തിലേക്കു താഴ്ന്നു.
തിരുവനന്തപുരം തെക്കോട്ടാണ്.
തെക്കേടത്ത് ഇല്ലം അതിന്റെ സമീപം.
അവിടെ ഒരു മുപ്പതുകാരനായ മാധവൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നില്ല.
ആദിത്യൻ വരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അയാൾക്ക് അറിവുണ്ടാകാനും സാധ്യതയില്ല.
പക്ഷേ നീലവള അവന്റെ കൈവശമുണ്ടെങ്കിൽ?
സമയത്തിന്റെ ധാരകൻ ഭൂതവും ഭാവിയും കാണുമെങ്കിൽ തന്റെ വരവ് ഇതിനകം അറിഞ്ഞിരിക്കാം.
മാധവൻ ശത്രുവായിരിക്കാം.
ബന്ധുവായിരിക്കാം.
അപർണയുടെ മകൻ.
ഒരുപക്ഷേ തന്റെ പേരിന്റെ ഓർമ ചുമന്ന ഒരാൾ.
ആദിത്യൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകളടച്ചു.
അനന്തുവിന്റെ ചോദ്യം വീണ്ടും കേട്ടു.
മാധവൻ അങ്കിൾ വാംപയറോ വേർവുൾഫോ ആണെങ്കിൽ നീ കൊല്ലുമോ ?
അതിനുശേഷമുള്ള ചോദ്യം.