ഡിന്നർ കഴിഞ്ഞ് വില്ലയിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ ദുബായ് നഗരത്തിലെ വെളിച്ചങ്ങൾ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിയ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു… സിനി അവളുടെ മുറിയിൽ ചെന്ന് നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. തന്റെ മകൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്തത് എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് പതുക്കെ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു… അതൊരു ആത്മബന്ധമാണ്…
ബെഡ്റൂമിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് തന്റെ ഐപ്പാടിൽ അടുത്ത ദിവസത്തെ അപ്പോയിന്റ്മെന്റുകൾ നോക്കുകയാണ്…
” സിനി, നാളെ രാവിലെ എനിക്ക് ഒരു കോൺഫറൻസ് കാൾ ഉണ്ട്… നീ ഫിയയെ സ്കൂളിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണം. പിന്നെ, നിന്റെ യൂണിറ്റിൽ നാളെ ഒരു പുതിയ ജൂനിയർ ജോയിൻ ചെയ്യുന്നുണ്ട്… ഫെലിക്സിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു… അവന്റെ റെസ്യൂമെ എന്റെ മെയിലിൽ വന്നിരുന്നു… ” ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു.
സിനി ഒന്ന് മൂളി… ” ശരി ഫിലിപ്പ്. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… ”
സിനി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. എല്ലാം ഉണ്ട്, പക്ഷേ എവിടെയോ എന്തോ ഒരു നിശബ്ദത… അവൾക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ചെറിയ ശൂന്യത. പക്ഷേ അവൾ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ജീവിതം ഇതുപോലെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകുമെന്ന് അവൾ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു….
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഫിലിപ്പ് ബ്രെഡും ഓമ്ലേറ്റും എടുത്തു കൊണ്ട് സിനിയെ നോക്കി “ ഐ ആമ് പ്ലാനിങ്ങ് ഫോർ റിട്ടയർമെന്റ് ആഫ്റ്റർ സം ഇയേഴ്സ്.. ഐ ടോൾഡ് നോ… മാക്സിമം സിക്സ്റ്റി ഫൈവ്… ”
“ ഇനി ഒരു ഏഴെട്ട് വർഷം കൂടി ഇതേപോലെ സർജറി തിയേറ്ററിൽ നിൽക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു… ” ഫിലിപ്പ് കാപ്പി കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.
സിനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ” ഫിലിപ്പ് ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ഓർത്തോ സർജനാണ്… യൂ ഡോണ്ട് ഹാവ് എ റീപ്ലെയ്സ്മെന്റ്… ”
ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ” പക്ഷേ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് സമാധാനമാണ്… ഈ കോൺഫറൻസുകളും മീറ്റിംഗുകളും ഒക്കെ നിനക്ക് വിട്ടു തരാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്… ഫെലിക്സ് വരുമ്പോഴേക്കും എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും ഒന്ന് വിശ്രമിക്കണം… “
സിനി ഫിലിപ്പിനെ ശ്രദ്ധിച്ചു… വെള്ള ഷർട്ടിന്റെ കോളറിന് മുകളിലൂടെ അയാളുടെ നരച്ച മുടിയിഴകൾ തെളിഞ്ഞു കാണാം…
അമ്പത്തിയേഴാം വയസ്സിലും അയാൾ ആരോഗ്യവാനാണ്, പക്ഷേ പഴയ ആ ആവേശം ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ചലനങ്ങളിൽ ഇല്ല…
ഫിലിപ്പ് തന്റെ റിട്ടയർമെന്റ് പ്ലാനുകളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ സിനിയുടെ മനസ്സിൽ മറ്റൊരു ചിന്തയായിരുന്നു… തനിക്ക് ഇപ്പോൾ നാൽപ്പത്തിയാറു വയസ്സേ ആയിട്ടുള്ളൂ… തന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഒട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഫിലിപ്പ് വിശ്രമത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ, താൻ പുതിയ വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ചാണ് സ്വപ്നം കാണുന്നത്. പതിനൊന്ന് വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസം അവരുടെ ജീവിതവീക്ഷണത്തിൽ ഒരു വലിയ വിടവ് ഉണ്ടാക്കുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു….
ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയ ഉടനെ സിനി റൗണ്ട്സിന് ഇറങ്ങി. നഴ്സിംഗ് സ്റ്റേഷനിൽ വലിയ തിരക്കുണ്ടായിരുന്നു…
” മാഡം, ഒരു പുതിയ ഡോക്ടർ വന്നിട്ടുണ്ട്… മാഡത്തിന്റെ ക്യാബിനിൽ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്… ” നേഴ്സ് മേരി ഓടി വന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് ഫിലിപ്പ് ഇന്നലെ പറഞ്ഞ ആ പുതിയ ജൂനിയർ ഡോക്ടറെക്കുറിച്ച് അവൾ ഓർത്തത്.
സിനി തന്റെ കോട്ട് ശരിയാക്കി ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അവൾ കണ്ടത് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കടൽ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഒരു യുവാവിനെയാണ്. ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ഷർട്ടും നേവി ബ്ലൂ കളറിലുള്ള ഫോർമ്മൽ പാന്റും, ടക്ക് ഇൻ ചെയ്തു ഫുൾ സ്ലീവിൽ നിൽക്കുന്ന അവന് ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ലുക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു…
” ഗുഡ് മോർണിംഗ് മാഡം…!
ഐ ആമ് റൂബൻ ഐസക്… ” അവൻ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു… മറ്റുള്ളവരുടെ കൃത്രിമമായ പുഞ്ചിരികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, തികച്ചും ഹൃദ്യമായ ഒന്ന്…