” എവിടെ പോകാൻ…? ഫിലിപ്പ് സംശയിക്കില്ലേ…? ”
” മാം ഒരു നുണ പറയൂ… ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഒരു കോൺഫറൻസ് എന്ന്. ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… ”
സിനി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ഒരു വലിയ നുണ പറയാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. റൂബൻ അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പടർന്നുകയറുന്ന ആ വിഷം അവൾ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങി…
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഹോസ്പിറ്റൽ വിടുമ്പോൾ സിനി ഫിലിപ്പിനെ വിളിച്ചു…
” ഫിലിപ്പ്… എനിക്ക് ഇന്ന് രാത്രി ഒരു സ്പെഷ്യൽ കേസ് ഡിസ്കഷൻ ഉണ്ട്. ലേറ്റ് ആകും. ഡിന്നർ കുട്ടികളോടൊപ്പം കഴിച്ചോളൂ… ”
” ഓക്കേ സിനി… നോ പ്രോബ്ലം. ടേക്ക് കെയർ… ” ഫിലിപ്പിന്റെ മറുപടി തികച്ചും സ്വാഭാവികമായിരുന്നു…
ഫിലിപ്പിന്റെ ആ വിശ്വസ്തത സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, പാർക്കിംഗിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന റൂബന്റെ ആ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ എല്ലാം മറന്നു…
അവർ ദുബായ് ഔട്ട്സ്കർട്ടിലെ ഒരു വിജനമായ ബീച്ചിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്തു. രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ കടൽ തിരമാലകൾ കരയിലേക്ക് അടിച്ചു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
കാർ നിർത്തിയതും റൂബൻ സിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഇരുന്നു…
” സിനി… നാല് വർഷം… ഈ നിമിഷത്തിന് വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നത് നാല് വർഷമാണ്…
കാറിനുള്ളിലെ തണുപ്പും പുറത്തെ കടൽക്കാറ്റും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധം നടക്കുന്നത് പോലെ സിനിക്ക് തോന്നി. റൂബന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കാലിലെ സ്വർണ്ണക്കൊലുസ്സിൽ പതുക്കെ താളം പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു…
” റൂബൻ… നമുക്ക് തിരിച്ചു പോകാം. എനിക്ക് വല്ലാത്ത പേടി തോന്നുന്നു… ” സിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആ പേടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം കീഴടങ്ങലായിരുന്നു…
റൂബൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കി. ഇരുട്ടിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ” എന്തിനാ സിനീ പേടിക്കുന്നത്…? ഈ ലോകത്ത് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേർ മാത്രമേയുള്ളൂ. ഫിലിപ്പ് സർ ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ ആയിരിക്കും. ഫെലിക്സ് ഉറങ്ങിക്കാണും. പിന്നെ ആരെയാ പേടിക്കുന്നത്…? ”
അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ സീറ്റിലേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. സിനിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി…
” നാല് വർഷം മുൻപ് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ വെച്ച് നിങ്ങളെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ, ഈ വിരലുകൾ ഇങ്ങനെ തൊടണമെന്ന് ഞാൻ എത്ര വട്ടം ആഗ്രഹിച്ചെന്നറിയാമോ…? ” അവൻ അവളുടെ കൈപ്പത്തി എടുത്ത് തന്റെ കവിളോട് ചേർത്തു…
” ആരും കാണാതെ, ആരും അറിയാതെ നിങ്ങളെ മാത്രം നോക്കി നിന്ന ഒരു ഭ്രാന്തൻ ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ… ”
സിനി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
അവളുടെ മനസ്സ് മെഡിക്കൽ കോളേജിലെ ആ പഴയ വരാന്തയിലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി. അവിടെ എവിടെയോ ഈ യുവാവ് തന്നെ നോക്കി നിന്നിരുന്നു എന്ന അറിവ് അവളിൽ ഒരു വലിയ വശ്യതയുണ്ടാക്കി…
റൂബൻ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ കഴുത്തിന് താഴെ, ആ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിനിടയിലൂടെ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. സിനി അറിയാതെ അവന്റെ തോളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു…
” റൂബൻ… മ്മ്… വേണ്ട… ”
പക്ഷേ റൂബൻ നിർത്തിയില്ല. അവൻ അവളുടെ കൈകൾ തന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും പിടിച്ചു വെച്ചു…
” നിങ്ങൾ നുണ പറയുകയാണ് സിനീ. നിങ്ങൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ… വർഷങ്ങളായി ആ സ്വർണ്ണക്കൂടിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടി കിടന്ന ഈ ജീവൻ… അതൊന്ന് പറന്നുയരാൻ കൊതിക്കുകയാണ്… ”
അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് പതുക്കെ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ഇത്തവണ സിനി തടഞ്ഞില്ല…
വർഷങ്ങളായി ഫിലിപ്പിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാത്ത ആ ഒരു ആവേശം, ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ അവളിൽ പടർന്നു…
പെട്ടെന്ന് ദൂരെ ഒരു കാറിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ടതും സിനി പെട്ടെന്ന് അവനെ തള്ളി മാറ്റി. അവൾ വേഗത്തിൽ തന്റെ മുടി ഒതുക്കി ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടൺസ് ശരിയാക്കി…
” റൂബൻ… മതി! നമുക്ക് പോകാം. പ്ലീസ്… ” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
റൂബൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. ” പേടിക്കണ്ട സിനീ… നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെടില്ല. ഞാൻ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം നിങ്ങളെ ആരും ഒന്നും ചെയ്യില്ല… ”