” ഗുഡ് മോർണിംഗ് റൂബൻ… ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നു… വെൽക്കം ടു ദി ടീം… ” സിനി തന്റെ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അടുത്ത അരമണിക്കൂർ സിനി അവന് തന്റെ യൂണിറ്റിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു. റൂബൻ ഓരോ വാക്കും ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു. അവന്റെ നോട്ടം സിനിയുടെ മുഖത്ത് തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. മറ്റ് ജൂനിയർമാരെപ്പോലെ അവൻ പേടിച്ചിരുന്നില്ല, പകരം ഒരു വലിയ ബഹുമാനത്തോടെയും കൗതുകത്തോടെയുമാണ് അവൻ അവളെ നോക്കിയത്…
ലേബർ വാർഡിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ സിനി നടക്കുമ്പോൾ റൂബൻ കൃത്യമായ അകലം പാലിച്ച് അവൾക്ക് പിന്നാലെ നടന്നു. അവൻ കയ്യിലൊരു ടാബ്ലെറ്റിൽ ഓരോ പേഷ്യന്റിന്റെയും ഹിസ്റ്ററി കുറിക്കുന്നുണ്ട്. സിനി ഓരോ ബെഡിനരികിലും എത്തുമ്പോൾ റൂബൻ വളരെ കൃത്യമായി, ലളിതമായി, പരിശോധിച്ചതിനു ശേഷം കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു കൊടുത്തു…
” മാഡം, ബെഡ് നമ്പർ 12… പ്രീ-എക്ലാംപ്സിയ (Pre-eclampsia) ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ബി.പി. അല്പം കൂടുതലാണ്. ഞാൻ പ്രോട്ടോക്കോൾ പ്രകാരം മെഡിക്കേഷൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യട്ടെ… ” റൂബൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു…
സിനി ചാർട്ട് പരിശോധിച്ചു. അവൾ അവനെ നോക്കിയില്ല. ” യെസ്സ്… ബട്ട് അടുത്ത രണ്ട് മണിക്കൂർ കൂടി ഒബ്സർവേഷൻ വേണം… എന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ഉടനെ അറിയിക്കണം… ”
” യാ ഷുവർ മാഡം… ” അവൻ തലയാട്ടി…
സിനി ശ്രദ്ധിച്ചു, മറ്റ് ജൂനിയർമാരെപ്പോലെ അവൻ അനാവശ്യമായി പരിഭ്രമിക്കുന്നില്ല. അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും ഒരുതരം ശാന്തതയുണ്ട്…
ഇതിനു മുന്നേ എത്രയോ ജൂനിയർമാർ വന്നിരിക്കുന്നു… എല്ലാവരും തന്നെ കാണുമ്പോൾ സോപ്പിടാറുണ്ട്… വിയർക്കാറുമുണ്ട്….
എന്നാൽ ഈ 24-കാരൻ തന്റെ അധികാരത്തിന് മുന്നിൽ തളരുന്നില്ല, പകരം തികഞ്ഞ അച്ചടക്കത്തോടെ പുഞ്ചിരിയോടെയും കൂടെ നിൽക്കുന്നു… ഇവൻ ആളു വളരെ കൂളാണെല്ലോ… സിനി ചിന്തിച്ചു…
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് രണ്ട് മണിയോടെയാണ് ആ എമർജൻസി കേസ് വരുന്നത്. ഒരു പ്ലാസന്റ പ്രീവിയ (Placenta Previa) കേസ്… പേഷ്യന്റിന് അമിതമായ രക്തസ്രാവം. സിനി ഉടനെ തന്നെ തിയേറ്ററിലേക്ക് ഓടി…
” റൂബൻ, കം വിത്ത് മി… സ്ക്രബ് അപ്പ്..! ” സിനി ആജ്ഞാപിച്ചു…
ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിലെ നീല വെളിച്ചത്തിന് കീഴിൽ സിനിയുടെ കൈകൾ വേഗത്തിൽ ചലിച്ചു. സാഹചര്യം വഷളായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കൂടെയുള്ള സീനിയർ നേഴ്സുമാർ പോലും പരിഭ്രമിച്ചു. പക്ഷേ സിനിയുടെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന റൂബൻ അവളുടെ ഓരോ നീക്കവും മുൻകൂട്ടി കണ്ടു ഉപകരണങ്ങൾ കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
ഒരു ഘട്ടത്തിൽ രക്തസ്രാവം നിയന്ത്രിക്കാൻ സിനി ബുദ്ധിമുട്ടി. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു…
” മാഡം… നമുക്ക് ആ വസ്കുലർ ക്ലാമ്പ് (Vascular clamp) ഒന്ന് കൂടി ചെക്ക് ചെയ്യാം… ഐ വിൽ ഹോൾഡ് ഇറ്റ് ഫോർ യൂ… ” റൂബൻ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, എന്നാൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു…
അവൻ അവളുടെ കൈകൾക്ക് സപ്പോർട്ട് നൽകി. ആ നിമിഷം സിനി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ മാസ്ക്കിന് മുകളിലൂടെയുള്ള അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വലിയ ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അവരുടെ വിരലുകൾ തമ്മിൽ ഉരസി…
ഗ്ലൗസിനുള്ളിലാണെങ്കിലും ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം സിനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു…
അടുത്ത മുപ്പത് മിനിറ്റ് ആ തിയേറ്ററിൽ ആശങ്കയും പ്രതീക്ഷയും കലർന്ന നിമിഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിന്നു… ഒടുവിൽ, അമ്മയും കുഞ്ഞും സുരക്ഷിതരാണെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ സിനി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു…
സർജറി കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങി മാസ്ക് അഴിച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ സിനി വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. റൂബൻ അടുത്ത് വന്ന് ഒരു കുപ്പി വെള്ളം അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി…
” ഗ്രേറ്റ് വർക്ക് മാഡം. ആ ക്രിട്ടിക്കൽ മോമെന്റിൽ മാഡം കാണിച്ച ആ ഒരു പ്രസൻസ് ഓഫ് മൈൻഡ്… അത്ഭുതകരമാണ്. മാഡത്തിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്… ”
സിനി വെള്ളം വാങ്ങി ഒരു സിപ്പ് കുടിച്ചു. അവൾ അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ” നീയും നന്നായി സഹായിച്ചു റൂബൻ. നിന്റെ ആ ഹാൻഡ്-ഐ കോർഡിനേഷൻ (Hand-eye coordination) വളരെ മികച്ചതാണ്… നിനക്ക് നല്ലൊരു ഫ്യൂച്ചർ ഉണ്ട്… കീപ്പ് ഇറ്റ് അപ്പ്… ”