സ്വർണ്ണക്കൂട് 33അടിപൊളി 

തിരികെ ദുബായിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ഹൈവേയിൽ കാറുകൾ ചീറിപ്പായുന്നുണ്ട്. ദുബായിലെ ക്യാമറകൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് റൂബൻ വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചാണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്തത്. എങ്കിലും ഇടയ്ക്ക് സിനിയുടെ കൈപ്പത്തിയിൽ അവൻ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി…

ദിവസങ്ങൾ ഓരോന്നായി തൊട്ടും തലോടിയുമൊക്കെ കൊഴിഞ്ഞുപോയി. ഓരോ പുലരിയും ഓരോ അസ്തമയവും അവർക്കിടയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളൊന്നും വരുത്തിയില്ല സിനിയും റൂബനും തമ്മിൽ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു, സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പഴയ അടുപ്പത്തിലേക്കോ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു ഒന്നിക്കലിലേക്കോ എത്താൻ ഒരു പഴുതും സാഹചര്യവും അവർക്ക് നൽകിയിരുന്നില്ല. ഒരു അദൃശ്യമായ മതിൽക്കെട്ടിന് ഇരുപുറവും നിൽക്കുന്നതുപോലെ, ഉള്ളിൽ പ്രണയം ഇരമ്പുമ്പോഴും പുറമെ അവർ വെറും അപരിചിതരെപ്പോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ വെറും സുഹൃത്തുക്കളെപ്പോലെയോ അഭിനയിച്ചു…

അന്ന് രാത്രി വില്ലയിൽ ഡിന്നർ ടൈമിൽ ഫിലിപ്പ് വളരെ നല്ല മൂഡിലായിരുന്നു. അബുദാബിയിലെ പുതിയ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഗൈനക് വിങ്ങിന്റെ വർക്ക് പകുതിയിലേറെ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ആവേശം അയാളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു…

” സിനി, റൂബൻ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം എനിക്ക് ഓരോ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിന്റെയും ഫോട്ടോസ് അയച്ചു തന്നു. മോണിറ്ററിങ് ഒക്കെ പക്കാ ആണ്. നമുക്ക് നെക്സ്റ്റ് മന്ത് തന്നെ ഓപ്പണിംഗ് പ്ലാൻ ചെയ്യാമെന്ന് തോന്നുന്നു… ”

സിനി പതുക്കെ തലയാട്ടി, ” മ്മ്മ്… പ്രോഗ്രസ് അനുസരിച്ച് ഫിലിപ്പ് പ്ലാൻ ചെയ്തോളൂ… ഐ ആം വിത്ത് യൂ… ”

ഫിലിപ്പ് ചിക്കൻ പീസ് മുറിച്ചെടുക്കുന്നതിനിടെ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു. ” പിന്നെ സിനി, മറ്റൊരു കാര്യം കൂടി. പുതിയ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നമ്മൾ ലാപറോസ്കോപ്പിക് സർജറികൾക്ക് കൂടുതൽ ഫോക്കസ് കൊടുക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അതിന്റെ ലേറ്റസ്റ്റ് ടെക്ക്നോളജികളെ കുറിച്ച് ലണ്ടനിൽ ഒരു 21 ഡേയ്സ് ട്രെയിനിങ് പ്രോഗ്രാം വരുന്നുണ്ട്. റൂബനും നീയും കൂടി അത് അറ്റൻഡ് ചെയ്യണമെന്നാണ് എന്റെ സജഷൻ… വാട്ട് യൂ സേ… “

സിനി ഒന്ന് നിശബ്ദയായി. ലണ്ടൻ… 21 ദിവസങ്ങൾ… അവളും റൂബനും മാത്രം. ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയെങ്കിലും അവളത് പുറത്തുകാണിച്ചില്ല…

” റൂബനും നമ്മൾ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നുണ്ടോ…? ” അവൾ വെറുതെ ചോദിച്ചു.

” പിന്നല്ലാതെ…! ലാപറോസ്കോപ്പിക് സർജറികൾക്ക് അത് അത്യാവശ്യമാണ് സിനി… ” റൂബൻ അവിടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒന്നിനും ഒരു പേടിയുമില്ല. കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൻ ഭംഗിയായി മാനേജ് ചെയ്തോളും.”

ഫിലിപ്പ് തുടർന്നു… ” നമുക്ക് അബുദാബിയിൽ ഒരു ചെറിയ വീട് കൂടി നോക്കിയാലോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നു സിനി. അവിടുത്തെ വർക്ക് ഷെഡ്യൂൾ ബേസിൽ സ്റ്റേ ചെയ്യാൻ സൗകര്യമാകുമല്ലോ. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള യാത്രയും ഹോട്ടൽ സ്റ്റേയും ഒഴിവാക്കാമെല്ലോ… ”

ഫിലിപ്പ് പറയുന്നത് കേട്ട് സിനി തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് സംസാരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ റൂബനെപ്പറ്റിയും അവരുടെ ഭാവിയെപ്പറ്റിയുമാണ്. അയാൾക്ക് റൂബനിലുള്ള അന്ധമായ വിശ്വാസം, സ്നേഹം… അത് സിനിയിൽ ചെറിയൊരു നീറ്റലുണ്ടാക്കി…

” എന്താ സിനി ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? അബുദാബിയിൽ വീട് വേണ്ടെന്നാണോ…? ” ഫിലിപ്പ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

” ഏയ്… അങ്ങനെയല്ല. അത് നല്ലൊരു ഐഡിയ ആണ്. നോക്കാം… ” സിനി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ തടയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഫിലിപ്പിന്റെ ഈ കറകളില്ലാത്ത വിശ്വാസമാണ് തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മറ എന്ന സത്യം അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. സ്നേഹത്തിനും ചതിക്കും ഇടയിലുള്ള ആ നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം മനസ്സിനോട് പോലും അവൾക്ക് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സിനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു, കൈകൾ കഴുകുമ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ കണ്ട സ്വന്തം ബിംബത്തിലേക്ക് നോക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് ചെറിയ മടുപ്പ് തോന്നി…

അടുത്ത ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിൽ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും റൂബന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. ക്യാബിനിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സ് എവിടെയോ ആണെന്ന് സിനിക്ക് തോന്നി. റൗണ്ട്സ് കഴിഞ്ഞ് അവൾ റൂബന്റെ റൂമിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവൻ ലാപ്‌ടോപ്പിൽ എന്തോ നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *