” റൂബൻ… ബിഹേവ് യുവർ സെല്ഫ്… യൂ നോ മി റൈറ്റ്… യൂ ആർ മൈ സൺസ് ഫ്രണ്ട്… ഐ ആമ് യുവർ സീനിയർ… ഐ ആമ് എ വൈഫ് ആന്റ് മദർ ടൂ… യൂ നോ മൈ ഏജ് ആന്റ് യുവർ ഏജ് ടൂ… ” സിനി സ്വയം ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം പറഞ്ഞു.
” ഏജ് ഈസ് ജസ്റ്റ് എ നമ്പർ എന്നല്ലേ മാം…? മനസ്സ് കൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും മാം ഇപ്പോഴും ഏതൊരു പെൺകുട്ടിയേക്കാളും ആവേശമുള്ളവളാണ്. എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ സ്വർണ്ണക്കൂടിനുള്ളിലെ കിളിയെ മാത്രമാണ്… ” റൂബൻ അവളുടെ കാതുകൾക്കടുത്ത് വന്ന് മന്ത്രിച്ചു.
സിനി കിടുങ്ങി വിറച്ചു പോയി…
മറീനയിലെ ആ ഡിന്നറിന് ശേഷം വില്ലയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സിനിക്ക് അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. റൂബൻ തന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ച ആ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഒബ്സഷൻ ഒക്കെ അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി.
അതേസമയം, ആ അസ്വസ്ഥതയ്ക്കുള്ളിൽ എവിടെയോ അവൾ പോലും അറിയാതെ ഒരു സുഖം ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തുമ്പോൾ സിനി മനഃപൂർവ്വം ഒന്ന് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിരുന്നു. ഇളം മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഒരു സെമി സ്ലീവ് ടോപ്പും ഡാർക്ക് ക്യാഷ്വൽ പാന്റ്സുമായിരുന്നു വേഷം. അവളുടെ വെളുത്ത കൈത്തണ്ടയിലെ ആപ്പിൾ വാച്ച് ഓരോ ചലനത്തിലും തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.
ലേബർ വാർഡിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ റൂബൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
” മാം, ബെഡ് നമ്പർ 405… പേഷ്യന്റിന് ചെറിയൊരു കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ട്. മാം ഒന്ന് വന്ന് നോക്കാമോ..? ” റൂബൻ വളരെ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
സിനി അവന്റെ കൂടെ നടന്നു. വാർഡിലെ ഒരു പ്രത്യേക കോർണറിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി റൂബൻ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
” മാം… യൂ ലുക്ക് സോ സ്റ്റണ്ണിങ്ങ് ടുഡേ… ഈ ഡ്രസ്സ് മാമിന് ഒരു പ്രത്യേക എനർജി നൽകുന്നുണ്ട്… ” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
സിനി ഒന്ന് ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് ചുറ്റും നോക്കി. ” റൂബൻ, ഇത് ഹോസ്പിറ്റലാണ്. മര്യാദയ്ക്ക് സംസാരിക്കൂ… ”
” ഞാൻ മര്യാദയ്ക്ക് തന്നെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത് മാം. ഒരു ഡോക്ടർക്ക് തന്റെ സീനിയറുടെ ഭംഗിയെ അഭിനന്ദിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് ഏതെങ്കിലും മെഡിക്കൽ ജേണലിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ടോ…? ” അവൻ ഒരു വികൃതി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
സിനി മറുപടി പറയാതെ പേഷ്യന്റിന്റെ ചാർട്ട് നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ റൂബൻ അവളുടെ തൊട്ടുപിന്നിൽ തന്നെ നിന്നു. അവന്റെ ശ്വാസം തന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുന്നത് സിനി അറിഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു…
അന്നത്തെ തിരിക്കുകൾക്കു ശേഷം വൈകുന്നേരം സിനി തന്റെ കാബിനിൽ ഫൈലുകൾ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… ഹോസ്പിറ്റൽ കുറച്ചു തിരക്ക് കുറഞ്ഞ സമയം.
റൂബൻ രണ്ടു കൈയ്യിലും ഓരോ ചായക്കപ്പുമായി സിനിയുടെ കാബിനിലേക്കു വന്നു ഒരു കപ്പ് അവൾക്കു നേരേ നീട്ടി…
സിനി കപ്പു മേടിക്കുവാനായി തന്റെ കൈ നീട്ടിയതും റൂബൻ അവളുടെ വിരലുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
ചായക്കപ്പുകൾ ടേബിളിലേക്ക് വച്ചു…
” മാം… അന്ന് കോളേജിൽ കണ്ട ആ മെറൂൺ നെയിൽ പോളിഷ് ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. മാമിന് ഈ കളറിനോട് ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമുണ്ടല്ലേ..? ” റൂബൻ തന്റെ കൈ കൊണ്ട് സിനിയുടെ വിരലുകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.
സിനി കൈ മാറ്റാൻ നോക്കിയെങ്കിലും റൂബൻ അവളുടെ വിരലുകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ” മാം… എന്തിനാണ് ഈ പേടി…? നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ…? ”
” റൂബൻ… ഇത് ശരിയല്ല… നീ എന്റെ ജൂനിയറാണ്. എന്റെ മകന്റെ ഫ്രണ്ടാണ്… ” സിനി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
” മാം… നിങ്ങൾ ആ സ്വർണ്ണക്കൂടിൽ നിന്ന് ഒന്നു പുറത്തേക്ക് വരൂ… നോക്ക് ഈ ആയുസ്സ് മുഴുവൻ നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചു. ഇനി നിങ്ങൾക്കായി ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും മാറ്റി വെക്കൂ… ”
അവൻ അവളുടെ കൈ ഉയർത്തി തന്റെ ചുണ്ടുകളോട് അടുപ്പിച്ചു. സിനി ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ തണുത്ത മുറിയിൽ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ തട്ടിയപ്പോൾ സിനിക്ക് ലോകം തന്നെ നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.