റൂബൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ” അത് നല്ലതല്ലേ സിനീ… വിശ്വാസമല്ലേ എല്ലാം… ഇന്ന് ഞാൻ അബുദാബിയിലെ എൻജിനീയർമാരോട് സംസാരിച്ചു. ഗൈനക് ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും കംഫർട്ടബിൾ ആയ ലൈറ്റിംഗും സ്പേസും വേണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… ”
ഇടയ്ക്ക് അവൻ തനിച്ചും അബുദാബിയിലേക്ക് പോകും. മടങ്ങി വരുമ്പോൾ സിനിക്കായി അവിടുത്തെ സ്പെഷ്യൽ ഈത്തപ്പഴമോ അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട എന്തെങ്കിലും ചോക്ലേറ്റോ അവൻ കൊണ്ടുവരും. ആരും കാണാതെ ഹോസ്പിറ്റൽ ക്യാബിനിൽ വെച്ച് അവൻ അത് നൽകുമ്പോൾ സിനിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ ആവേശം നിറയും…
റൂബൻ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഇത്ര കൃത്യമായി ചെയ്യുമ്പോഴും ഓരോ നിമിഷവും തന്നെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു..
ഫിലിപ്പ് പലപ്പോഴും റൂബനെപ്പറ്റി പുകഴ്ത്തി സംസാരിക്കും. ” സിനി, റൂബനെപ്പോലൊരു പയ്യനെ കിട്ടിയത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യമാ. അവൻ ആ അബുദാബി പ്രോജക്റ്റ് നോക്കുന്നത് കണ്ടാൽ തോന്നും അവന്റെ സ്വന്തം ബിസിനസ്സ് ആണെന്ന്… “
സിനി ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തലയാട്ടും. റൂബൻ ആ പ്രോജക്റ്റ് നോക്കുന്നത് അവന്റെ സ്വന്തം സാമ്രാജ്യം പണിയാനാണെന്ന് സിനിക്ക് മാത്രമേ അറിയാമായിരുന്നുള്ളൂ…
ഒരു വൈകുന്നേരം ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ നേരം റൂബൻ സിനിയോട് പറഞ്ഞു, ” സിനീ, നാളെ നമുക്ക് അബുദാബി വരെ ഒന്ന് പോകണം. ഒരു പുതിയ ലേസർ മെഷീന്റെ ഡെമോ കാണാനാണ്. നമുക്ക് ഒന്നിച്ച് പോയി വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു വരാം… ”
സിനി സമ്മതിച്ചു. ഫിലിപ്പിന്റെ അഭാവത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമുള്ള ആ നീണ്ട യാത്രകൾ… സ്വർണ്ണക്കൂടിന്റെ ഓരോ അഴികളും പതുക്കെ പ്രണയം കൊണ്ട് ഉരുകിത്തീരുകയായിരുന്നു.
അബുദാബിയിലേക്കുള്ള ആ നീണ്ട പാതയിൽ റൂബൻ വണ്ടി അല്പം വേഗത്തിൽ തന്നെ വിട്ടു. ഇടയ്ക്കിടെ അവൻ വലതുകൈ കൊണ്ട് ഗിയർ മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ സിനിയുടെ തുടകളിൽ പതുക്കെ വിരലുകൾ ഓടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
” റൂബൻ… റോഡിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ… ” സിനി ചുറ്റും നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സ്പർശനം ഒരു പ്രത്യേക തരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
സൈറ്റിലെ ലേബർ വാർഡിന്റെ സെറ്റപ്പുകൾ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു മുറിയിലേക്ക് റൂബൻ സിനിയെ വിളിച്ചു. അവിടെ ഫർണിച്ചറുകൾ ഒന്നും എത്തിയിട്ടില്ല. ജനലിലൂടെ ഉച്ചവെയിൽ അടിച്ചുകയറുന്നുണ്ട്…
” സിനീ… ഈ റൂം ശരിക്കും ലേബർ വാർഡ് ആയി തന്നെ വേണോ…? അതോ നമ്മുടെ പ്രൈവറ്റ് ലോഞ്ച് ആക്കണോ…? ” റൂബൻ വാതിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് ചാരിക്കൊണ്ട് സിനിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു…
സിനിയും ചിരിച്ചു. ” റൂബൻ… ഇത് ഹോസ്പിറ്റലാണ് അല്ലാതെ പ്രൈവറ്റ് വില്ല അല്ല… “
റൂബൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.
അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ കോളറിൽ പതുക്കെ കൈ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. ” എനിക്ക് സ്ഥലകാല ബോധമൊക്കെയുണ്ട് സിനീ… പക്ഷേ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ… നിന്റെ മണം എന്നെ വല്ലാതെ മാറ്റും മൈ ഡിയർ… ”
അവൻ സിനിയെ ചുമരിനോട് ചേർത്തു നിർത്തി.
അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി. ലെഗ്ഗിഗ്സിന്റെ ആ നേർത്ത തുണിത്തരത്തിലൂടെ റൂബന്റെ കൈകളുടെ ചൂട് സിനി അറിഞ്ഞു…
റൂബൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ചെറിയ മറുകുള്ള ഭാഗത്ത് പതുക്കെ ചുംബിച്ചു. സിനി വിറച്ചു പോയി. അവളുടെ കൈകൾ റൂബന്റെ തോളിൽ മുറുകി.
” റൂബൻ… ആരെങ്കിലും വരും… ” സിനി മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു നിന്നു.
റൂബൻ പതുക്കെ സിനിയുടെ കയ്യിലെടുത്ത് തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഓടിച്ചു… സിനിയും തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവനെ പതുക്കെ തലോടി…
പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് ആരുടെയോ സംസാരം കേട്ടു. എൻജിനീയർമാർ അങ്ങോട്ട് വരികയാണ്. റൂബൻ പെട്ടെന്ന് മാറി നിന്നു. സിനി തന്റെ മുടിയും ഡ്രസ്സും ശരിയാക്കി.
” യെസ്… മിസ്റ്റർ അഹമ്മദ്, ഈ ഫ്ലോറിംഗ് കുറച്ചുകൂടി ലൈറ്റ് കളർ ആയിരിക്കണം… ” റൂബൻ വളരെ ഗൗരവത്തിൽ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി സംസാരിച്ചു. ഒരു നിമിഷം കെണ്ട് റൂബന്റെ ആ ഒരു ‘സ്വിച്ചിംഗ്’ കണ്ട് സിനി അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി. എത്ര സമർത്ഥമായാണ് അവൻ കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്!