” ഇത് കുടിക്കൂ മാം. നല്ല ഇഞ്ചി ഇട്ട ചായയാണ്. തലവേദനയ്ക്ക് നല്ലതാണ്… ” അവൻ ചായ നീട്ടി.
സിനി ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
” റൂബൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണോ…? എല്ലാവരെയും ഇങ്ങനെ കൺസിടർ ചെയ്യുമോ…? ”
റൂബൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ” എല്ലാവരെയുമൊന്നുമല്ല മാം. ചിലരെ കാണുമ്പോൾ നമുക്ക് തോന്നും അവർക്ക് ഒരു ചെറിയ സപ്പോർട്ട് ആവശ്യമാണെന്ന്. മാം ഇന്ന് ആ തിയേറ്ററിൽ കാണിച്ച ആ ഒരു എനർജി… അത് നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ ഇടയ്ക്ക് ഇതുപോലെ ഒക്കെ ഒന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്യണമെന്നു എനിക്കു തോന്നി… “
സിനി ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു. ” റൂബന്റെ പേരന്റ്സ് ടീച്ചേഴ്സല്ലേ അന്നു പറഞ്ഞത്…? “
” അതെ മാം… അപ്പായും അമ്മയും കോളേജ് പ്രൊഫസേഴ്സാരുന്നു… രണ്ടുപേരും ഇപ്പോ റിട്ടയർ ആയി. ഞാൻ ഒറ്റ മോനാണെല്ലോ അവർക്ക്… അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിന്റെ ഒരു ലാളനയും പ്രഷറും എപ്പോഴും ഉണ്ട്… ” അവൻ ചായ ഊതിക്കുടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
” കോട്ടയത്തെ ആ പഴയ തറവാടും അവിടുത്തെ ആ സമാധാനവും ഒക്കെ എനിക്ക് വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ദുബായിലെ ഈ മെക്കാനിക്കൽ ലൈഫ് എനിക്ക് ചിലപ്പോൾ മടുപ്പ് തോന്നാറുണ്ട്… ”
സിനി അവന്റെ വാക്കുകളിൽ മുഴുകിപ്പോയി…
” ഏക മകൻ… അപ്പോൾ റൂബനെ അവർക്ക് ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷ കാണുമല്ലോ…? ”
” അതെ മാം. പക്ഷേ അവർ എന്നെ ഒരിക്കലും നിർബന്ധിക്കാറില്ല. അവർക്ക് ഞാൻ ഒരു ഡോക്ടർ ആയതിനേക്കാൾ സന്തോഷം ഞാൻ ഒരു നല്ല മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നതിലാണ്. മാഡത്തിന്റെ സ്വന്തം വീട് എവിടെയാ…? കോട്ടയത്ത് തന്നെ എവിടെയോ ആണെന്ന് ഫെലിക്സ് പറഞ്ഞിരുന്നു… “
സിനി ജനലിലൂടെ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി.
” എന്റേത് പള്ളം ആണ്. അവിടുത്തെ ആ പള്ളിപെരുന്നാളും മീനച്ചിലാറും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ട് റൂബൻ. പക്ഷേ ഇരുപത്തിനാലാം വയസ്സിൽ ഫിലിപ്പിന്റെ കൂടെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നതാണ്. പിന്നെ എല്ലാം ദുബായ് ആയി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് എല്ലാം ഒരു നൊസ്റ്റാൾജിയയാണ് മാൻ… ”
റൂബൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…
” നൊസ്റ്റാൾജിയയല്ല മാം. ആ ഓർമ്മകളാണ് നമ്മുടെ ശരിക്കുള്ള റൂട്ട്സ്… മാം അത് മറന്നു പോകുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഈ സ്ട്രെസ്സ് വരുന്നത്… ”
അവൻ പതുക്കെ ടേബിളിന് മുകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.
” മാം… ഈ ലൈഫ് മാമിന്നു വേണ്ടത് എല്ലാം നൽകുന്നുണ്ടാകാം. പക്ഷേ മാം ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ ഈ ഒരു ചായയുടെ രുചിയും കടുപ്പമായിരിക്കും…? ബട്ട് ഡോണ്ട് ഗെറ്റിറ്റ് നോ… ”
സിനി ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളച്ചു കയറുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി…
” റൂബൻ… ഡോണ്ട് ബി മോറിന്റു പേഴ്സണൽ… ഐ തിങ്ക് ഇറ്റ്സ് ടൈം ടു ഗോ… ”
റൂബൻ ഉടനെ തന്നെ തന്റെ ഗൗരവം മാറ്റി. ” ഐ ആം സോറി മാഡം. ഞാൻ വെറുതെ ഒരു ഫ്ലോയിൽ പറഞ്ഞു പോയതാണ്. നമുക്ക് പോകാം… ”
അവർ എഴുന്നേറ്റു.
പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ആ ലളിതമായ സംസാരവും ആ ചായയുടെ രുചിയും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉണർവ് അനുഭവപ്പെട്ടു…
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് വായനമുറിയിൽ ലാപ്ടോപ്പുമായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
” സിനി, നീ എന്താ ഇത്ര വൈകിയത്…? ഞാൻ എത്ര നേരം വെയിറ്റ് ചെയ്തു… ” ഫിലിപ്പ് ഒരല്പം ഈർഷ്യയോടെ ചോദിച്ചു.
” ഒരു എമർജൻസി സർജറി ഉണ്ടായിരുന്നു ഫിലിപ്പ്…
വല്ലാത്ത തലവേദന… ” സിനി തന്റെ ബാഗ് സോഫയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
” വൈ യൂ ഗോട്ട് സ്ട്രെസ്സ്ഡ്…? ” ഫിലിപ്പ് വളരെ ലാഘവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സിനി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… അവൾക്ക് പെട്ടന്നു തോന്നി, ഫിലിപ്പിന് ഒരിക്കലും തന്റെ ചായയുടെ കടുപ്പവും രുചിയും മനസ്സിലാകില്ലെന്ന്.
അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. റൂബൻ പറഞ്ഞ ആ ‘വേരുകളെക്കുറിച്ച്’ അവൾ അന്ന് രാത്രി ഒരുപാട് നേരം ആലോചിച്ചു. ആ സ്വർണ്ണക്കൂടിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് ആദ്യമായി ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി…
…………………………………………………………………………
ABUDHABI…
അബുദാബിയിലെ ഹോട്ടൽ എമിറേറ്റ്സ് പാലസിൽ വെച്ചാണ് ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റുകളുടെ മിഡിലീസ്റ്റ് റീജിയണൽ കോൺഫറൻസ് നടക്കുന്നത്.
ഫിലിപ്പ് ഒരു ഓർത്തോപീഡിക് സർജനായതുകൊണ്ട് അയാൾക്ക് ഈ മീറ്റിംഗിൽ പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നുമില്ല.