ആദ്യമായിട്ടാണ് സിനി ഒരു ജൂനിയറിനെ ഇത്രയും തുറന്ന് അഭിനന്ദിക്കുന്നത്. റൂബന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു…
” താങ്ക്സ് മാഡം. മാഡത്തിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഒരു തുടക്കക്കാരൻ മാത്രമാണ്. മാഡത്തിന്റെ ഈ എനർജി… അത് ശരിക്കും ഇൻസ്പിറേഷൻ ആണ്… ”
സിനി മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സർജറിക്കിടയിലെ റൂബന്റെ ആ സ്പർശനവും അവന്റെ ശാന്തമായ ശബ്ദവും വീണ്ടും മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
രാത്രി വില്ലയിലെത്തിയപ്പോൾ ഫിലിപ്പ് വായനമുറിയിൽ ഇരുന്നു ഒരു പഴയ മെഡിക്കൽ ജേണൽ വായിക്കുകയായിരുന്നു.
” സിനി, ഇന്ന് എമർജൻസി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലേ…? ലേബർ വാർഡിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു… ” ഫിലിപ്പ് കണ്ണട ഊരി വെച്ച് ചോദിച്ചു.
” ഉം… വല്ലാതെ റിസ്കി ആയിരുന്നു ഫിലിപ്പ്. പക്ഷേ ഭാഗ്യത്തിന് ആൾ വെന്റ് വെൽ… ബോത്ത് ആർ ഫൈൻ…” സിനി ക്ഷീണത്തോടെ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
” നന്നായി. ഈ പ്രായത്തിൽ ഇത്തരം ടെൻഷനുകൾ അത്ര നല്ലതല്ല… നമുക്ക് പതുക്കെ ലോഡ് കുറയ്ക്കണം. അടുത്ത പത്തു വർഷം കൂടി ഇതേ സ്ട്രെസ് എടുക്കാൻ വയ്യ… ” ഫിലിപ്പ് തന്റെ പഴയ പല്ലവി ആവർത്തിച്ചു.
സിനി ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി. അയാൾക്ക് ഇപ്പോ വിശ്രമത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമേ പറയാനുള്ളൂ..! പക്ഷേ ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ താൻ അനുഭവിച്ച ആ ആവേശം, റൂബന്റെ ആ യുവത്വമാർന്ന ഊർജ്ജം… അത് തന്റെ ഉള്ളിലെ ‘ഡോക്ടറെ’ വീണ്ടും ഉണർത്തിയിരിക്കുകയാണ്…
ഫിലിപ്പിന്റെ വിശ്രമ ചിന്തകളും റൂബന്റെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം സിനിയുടെ ചിന്തകളിൽ ഒരു വലിയ വിള്ളൽ വീഴ്ത്താൻ തുടങ്ങി. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. തിയേറ്ററിലെ ആ നീല വെളിച്ചവും റൂബന്റെ ആ ധൈര്യമുള്ള കണ്ണുകളും അവളുടെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് പതുക്കെ കടന്നു വന്നു…
അടുത്ത ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് കഫറ്റീരിയയിൽ പതിവിലും തിരക്കായിരുന്നു. സിനി തന്റെ സാലഡ് പ്ലേറ്റുമായി ഒരു വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഫിലിപ്പ് പതിവ് പോലെ ഓർത്തോ കോൺഫറൻസിനായി പുറത്തു പോയിരിക്കുന്നു. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വെളുത്ത ഇടനാഴികളിൽ നിന്ന് മാറി, പുറത്തെ കടൽക്കാഴ്ചകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് റൂബൻ അവിടേക്ക് വന്നത്.
അവൻ ഒരു നിമിഷം മടിച്ചു നിന്നു. സിനിയുടെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള സാന്നിധ്യം ഇപ്പോഴും അവനിൽ ചെറിയൊരു ബഹുമാനം കലർന്ന ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.
” മാഡം… സീറ്റൊന്നും ഒഴിവില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ…? ” അവൻ വളരെ വിനയത്തോടെ ചോദിച്ചു.
സിനി തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ഇന്നലത്തെ ആ സർജറിക്ക് ശേഷം അവളിൽ ഒരു ചെറിയ മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
” ഇരിക്കൂ റൂബൻ. നിനക്ക് ഇന്നലത്തെ സർജറിക്ക് ശേഷം ആകെ തളർച്ചയുള്ളത് പോലെ ഉണ്ടല്ലോ…? ”
റൂബൻ ആശ്വാസത്തോടെ അവിടെ ഇരുന്നു.
” തളർച്ചയല്ല മാഡം, ഒരുതരം അമ്പരപ്പാണ്. സർജറി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു റൂമിലെത്തിയപ്പോളും ഞാൻ അതിനെക്കുറിച്ച് തന്നെ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. എങ്ങനെയാണ് മാഡം ഇത്രയും കൃത്യമായി ആ ബ്ലീഡിങ് പോയിന്റ് കണ്ടെത്തിയത്…? ഐ മീൻ, ഇറ്റ് വാസ് ലൈക് മാജിക്… ”
സിനി തന്റെ കോഫി കപ്പിൽ പതുക്കെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. ” അത് മാജിക്കല്ല റൂബൻ. വർഷങ്ങളായുള്ള എക്സ്പീരിയൻസ് ആണ്. പിന്നെ, ആ സമയത്ത് കൈകൾ വിറയ്ക്കാൻ പാടില്ല. മനസ്സ് ശാന്തമായാൽ കൈകൾ തനിയെ പ്രവർത്തിച്ചോളും. നീയും ഇന്നലെ നന്നായി സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. യു ഹാവ് എ ഗുഡ് ഐ ഫോർ ഡിറ്റൈൽസ്… ”
ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ സംസാരം പതുക്കെ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തുള്ള കാര്യങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി. റൂബൻ തന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. കോട്ടയത്തെ തന്റെ പഴയ തറവാടിനെക്കുറിച്ചും, അവിടെ മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരത്ത് ചെലവഴിച്ച കുട്ടിക്കാലത്തെക്കുറിച്ചും അവൻ വാചാലനായി…
” ഫെലിക്സ് പറയാറുണ്ട് മാഡം നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ വല്ലാതെ മാറും എന്ന്. ഇവിടെ കാണുന്ന ഈ ഐയൺ ലേഡി (Iron Lady) അല്ല അവിടെ എന്ന്… ” റൂബൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.