“പിന്നല്ലാതെ..!!”
“അതെന്താ…?” മിസ്സ് സന്തോഷം മറച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ ഒന്പതിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ചേച്ചിയെ ആദ്യമായി കണ്ടത്. ആദ്യമായി കണ്ട നിമിഷം തൊട്ടേ എനിക്കൊരു ഇഷ്ട്ടം തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ വളരുന്നത് പോലെ എന്റെ ഇഷ്ട്ടവും ദിവസവും വളര്ന്നു വന്നു.”
“പക്ഷേ ഒരു മനുഷ്യന് എന്നും വളര്ന്നു കൊണ്ടിരിക്കില്ല, 18, 20 വയസ്സില് ആ വളർച്ച അവസാനിക്കില്ല…?” മിസ്സ് കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“മനുഷ്യന്റെ വളർച്ച അവസാനിക്കും എന്നത് സത്യമ ചേച്ചി. പക്ഷേ സ്നേഹം, ഇഷ്ട്ടം, പ്രണയം എന്നതൊക്കെ വീഞ്ഞ് പോലെയാണ്. വളർച്ച നിന്നാലും അതിന്റെ വീര്യം കൂടി കൊണ്ടിരിക്കും. അതുപോലെയാണ് ചേച്ചിയോടുള്ള എന്റെ ഇഷ്ട്ടവും. എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വളർച്ച അവസാനിച്ചെങ്കിലും ചേച്ചിയോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിന്റെ വീര്യം ഓരോ ദിവസത്തിലും ഭയങ്കരമായി കൂടി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ മരിക്കുന്നത് വരെ ആ വീര്യം കൂടി കൊണ്ടിരിക്കും.” മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.
അപ്പോ ആദ്യമായി മിസ്സ് സ്വന്തം മനസ്സിനെ എനിക്ക് തുറന്നു കാണിച്ചത് പോലെ ആദ്യമായി ഞാൻ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിൽ എന്നോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ ആ തീവ്രത എത്രയാണെന്ന് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു. പക്ഷേ പെട്ടന്നു തന്നെ മിസ്സ് വശ്യമായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മുഖം തിരിച്ച് മുന്നോട്ട് നോക്കി. മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വന്യ തിളക്കവും സന്തോഷവും ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നു.
“അപ്പോ നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്റെ തീവ്രത അവളെക്കാളും കൂടുതൽ എന്നോടല്ലേ ഉണ്ടാവുക…?” മിസ്സ് പുറകിലേക്ക് മുഖം കൊണ്ട് കാണിച്ചു.
“രണ്ട് പേരോടും ഒരുപോലെ തന്നെയാണ് എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന്റെ തീവ്രത.” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“അതെങ്ങനെ… അവളെ നിനക്ക് വെറും നാല് വര്ഷമായിട്ടല്ലേ അറിയൂ, പക്ഷേ എന്നെ നിനക്ക് നിന്റെ പതിനാല് വയസ്സ് തൊട്ടേ അറിയില്ലേ…?” മിസ്സ് പെട്ടന്ന് മുഖം വീര്പ്പിച്ചു.
“അതുപിന്നെ ചേച്ചി….. ഒരാളെ നമുക്ക് പൂര്ണമായി കിട്ടി കഴിഞ്ഞാൽ അവരോടുള്ള തീവ്രത പെട്ടന്ന് നൂറിരട്ടി വര്ധിച്ചു പോകും…. അതുകൊണ്ട് നിത്യേച്ചിയേ എനിക്ക് പൂര്ണമായി കിട്ടിയപ്പോ നിത്യേച്ചിയോടും എനിക്കുള്ള തീവ്രത പെട്ടന്ന് വര്ധിച്ച് ഗോള്ഡേച്ചിയോടുള്ള തീവ്രയ്ക്ക് ഈക്വലായി മാറിയിരിക്കുന്നു.” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അപ്പോ മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് ഭയങ്കര അസൂയ നിറഞ്ഞു.
അതേ സമയം പുറകില് നിന്നും ഒരു പൊട്ടിച്ചിരി ഉയർന്നു.
“എടി, ഒന്നുകില് നീ ഇറങ്ങ്, ഇല്ലെങ്കിൽ ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ അഭിനയിത്തെ എഴുനേറ്റിക്ക്.” മിസ്സ് പുറകോട്ട് നോക്കി ദേഷ്യപ്പെട്ടു. പക്ഷേ പെട്ടന്നു തന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.
“നി ശെരിക്കും കള്ളന് തന്നെയാണ്. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടേ മനസ്സും വേദനിപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേര്ക്കും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യം നീ തരുന്നുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും എന്നെയും നിത്യയേയും തമ്മില് നിന്നോട് താരതമ്യം പെടുത്തി ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കില്ല.” മിസ്സ് ചിരി നിര്ത്തി സ്നേഹത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“അത് തന്നെയാണ് നല്ലത്, ചേച്ചി.” നിത്യ ടീച്ചർ പുറകില് നിന്നും പറഞ്ഞിട്ട് എഴുനേറ്റിരുന്നു. “വെറുതെ നമ്മൾ തമ്മില് എന്തിനാ ചേച്ചി മത്സരിക്കുന്നത്…! അവന് നമ്മളോട് ഒരേ പോലത്തെ സ്നേഹം തന്നെയ ഉള്ളത്. പിന്നെ, നമ്മളെ ഒരിക്കലും അവന് തരം താഴ്ത്തി കാണുകയില്ല. ഒരു വ്യക്തിത്വ മര്യാദ എപ്പോഴും അവന് നമ്മളോട് കാണിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടുമ്പോ എന്നെ ഉയർത്തി കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ചേച്ചിയെ ഒരിക്കലും എന്നോട് താഴ്ത്തി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല, അതുപോലെ ചേച്ചിയെ ഉയർത്തി കാണിക്കാന് എന്നെയും ചേച്ചിയോട് അവന് താഴ്ത്തി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അതൊന്നും കൂടാതെ ഇന്ന് വൈകിട്ട് ഞാനായിട്ട് അവനെ കളിക്കാൻ പോകുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ, വേറെ ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെ കളിയാക്കുന്നത് പോകുമെങ്കിലും എന്നെ ചിലപ്പോ കഴപ്പിയായി പറയുമായിരുന്നു… പക്ഷേ ഇവന്റെ ഓരോ ബോഡി ലാംഗ്വേജും, ഭാവവും, കണ്ണുകളുടെ മാറ്റങ്ങളും സൂക്ഷ്മമായി പഠിച്ച് ഇവന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ ശെരിക്കും വായിച്ചായിരുന്നു: ശെരിക്കും അവന് ഒരു നുള്ള് അഹങ്കാരം പോലും എന്നോട് കാണിച്ചില്ല, ഒരു പുച്ഛവും അവനിൽ നിന്നും ഉണ്ടായില്ല, അക്കാര്യത്തെ ചൊല്ലി തമാശക്ക് പോലും ഇവൻ എന്നെ കളിയാക്കി എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല.