ഞാൻ രേണുവിൻ്റെ അടുത്തേക്കിരുന്നു. നിരർത്ഥകമായ ജീവിതത്തിന് എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമുണ്ടാവാൻ ഒരു ലക്ഷ്യം വേണമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. മരിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നതിൽ അത്രക്ക് സുഖം തോന്നുന്നില്ല. മരിക്കാൻ കാരണങ്ങളില്ല എന്നത് ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു ഒഴിവുകഴിവല്ല. ജീവിച്ചിരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒന്നുണ്ടെങ്കിൽ ജീവിതം കൂടുതൽ ആസ്വാദ്യകരമായിരിക്കും എന്നതാണ് പരമാർത്ഥം. ചിന്തകളിലാണ്ട് പോയ എന്നെ സാകൂതം നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് രേണു.
“അതൊക്കെ എന്തേലും ഒക്കെയാവട്ടെ. എന്തേ രേണൂ നേരത്തെ വിഷമിച്ചിരുന്നേ? എനിതിങ് ബോതറിങ് യു”?
കളി തമാശയൊക്കെ മാറ്റിവെച്ച് ഞാൻ ഗൗരവത്തിലായി.
“ഇൻകം ടാക്സ് ഫയൽ ചെയ്യാനായില്ലേ? അതിൻ്റെ ഓരോ കാര്യങ്ങള്…”
“ആലോചിച്ച് വയനാടൻ കാട് കേറീട്ടുണ്ടാവും. ബത്തേരിയിലെ ഫാമിൻ്റെ കാര്യാവും. ആ വഴിയേ കുറച്ചു ദൂരം കൂടി പോയാ അച്ഛച്ഛൻ്റെ നെഞ്ചത്തോട്ടെത്തും”
അടുപ്പത്തിരുന്നത് തിളച്ചു മറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതെടുത്ത് ഒരു പാത്രത്തിലാക്കി കൊണ്ട് വന്ന് ടീ പോയിയിൽ വെച്ചു. അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.
“ഞാൻ കാര്യായിട്ട് ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ രേണൂ? രേണുവിന് കല്യാണം കഴിച്ചാലെന്താ? ഇങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ടാ ആവശ്യല്ലാത്ത ചിന്തകളൊക്കെ”
“എനിക്ക് പ്രായം ഇല്ലേ? പിന്നെ പറ്റിയ ആള് വേണ്ടേ? ഇനീപ്പോ… ”
“മുപ്പത്തി ഒന്ന് വയസ്സല്ലേ? അതൊക്കെയാ ഇത്ര വലിയ പ്രായം? നോക്ക് രേണൂ… ഞാൻ പണ്ട് ഒന്നിലായന്നേ നാലാം ക്ലാസ്സിലെ കുറേ ഉണ്ണാക്കന്മാര് ഗ്രൗണ്ടില് ഫുട്ബോള് കളിക്കുന്നതും സ്കൂളിൻ്റെ പിന്നിലെ പുഴയില് ചൂണ്ട ഇടുന്നതും ഒക്കെ കണ്ട് അവര് വല്യ ആൾക്കാരാന്ന് വിചാരിച്ചിരുന്നു. നാലില് എത്തിയപ്പോ ഒരു കോപ്പും അല്ലാന്ന് മനസ്സിലായി. അത് പോലെ തന്നേന്നു എട്ടിലെത്തിയപ്പഴും. പ്ലസ്ടുക്കാര് വല്യ പുളളികളായി നടന്നേന്നത് കണ്ട് നോക്കി നിന്നത് ഒക്കെ ഓർക്കുമ്പോ ഇപ്പോ എന്തോ പോലെ ഒക്കെ തോന്നും. അതാ പറഞ്ഞത്. പുറത്ത് നിന്ന് നോക്കുന്നോർക്ക് പലതും തോന്നും. അവർക്കും അതേ പ്രായാവുമ്പോ മനസ്സിലാവും ഒരു തേങ്ങാ കൊലയും ഇല്ലാന്ന്”
“അത് നിനക്ക് നിൻ്റെ അമ്മയുടെ പഞ്ചാബി പാരമ്പര്യം കിട്ടിയതാ. നല്ല ഉയരോം വണ്ണോം ഒക്കെ ആവുമ്പോ പ്രായം ഇല്ലേലും വല്യ ആളാന്ന് കാണുന്നോർക്ക് തോന്നും. നിൻ്റെ മുഖം കണ്ടാൽ നല്ല ചെറുപ്പവും. ഇവിടെ വരുന്ന നിൻ്റെ അമ്മയുടെ ഏട്ടനെ കണ്ടില്ലേ. അമ്പത് കഴിഞ്ഞിട്ടും മുപ്പത്താറ് നാൽപ്പത് വയസ്സായീന്നേ തോന്നൂ.”
“കാര്യം പറയുമ്പോ എന്തിനാ പഞ്ചാബിലോട്ട് പോവുന്നത്? രേണുവിനും ഹയ്റ്റും വെയ്റ്റും ഒക്കെ ഉണ്ടല്ലോ. പിന്നെന്താ”?
“എന്നാലും അത് ശരിയാവില്ല കണ്ണാ …”
രേണു മുട്ട എടുത്ത് ചുവരിൽ ഇട്ട് തട്ടി ചതച്ച പോലെയാക്കി തോട് ഊരിയെടുത്തു. ഞാനത് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. രേണു ഒരു കൈയിൽ മീൻ പിടിച്ച് മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് ഇറച്ചി നുള്ളിയെടുത്ത് കഴിക്കുന്നതാണ് പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് ഓർമ്മ വർന്നത്. കൊച്ചു കുട്ടികളേപ്പോലെ രേണു രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതാലോചിച്ച് ചെറുചിരിയോടെ ഞാൻ ആ മുട്ട വാങ്ങി രണ്ടായി പകുത്ത് രേണുവിൻ്റെ വായിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുത്തു.
“രേണൂ…. ആർ യു എ ലെസ്ബിയൻ ? ഒന്നും ഉണ്ടായിട്ടല്ല. എന്നാലും… നീഹയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞുള്ള ആ ചാട്ടം ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ എനിക്കങ്ങനെ തോന്നി. ഇനീപ്പോ ആണെങ്കിലെന്താ? വർഗ്ഗീസ് ചേട്ടൻ്റെ മോള് എലിസബത്ത് ലെസ് അല്ലേ? എന്നിട്ടിപ്പോ ഒന്നൂല്ലല്ലോ”
“ഞാൻ അതൊന്നും അല്ല” രേണുവിൻ്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം. ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നു. കവിളിൽ നുണക്കുഴികൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു. “പിന്നണ്ടല്ലോ കണ്ണാ… അവളെന്നെ ഒന്ന് പ്രപ്പോസ് ചെയ്തതാ…. പണ്ട്… ഞാനിങ്ങനെ കെട്ടാതെ നടന്നത് കണ്ടിട്ടാ. കോമൺ മിസണ്ടർസ്റ്റാൻഡിങ്. എന്നോട് ഓസ്ട്രേലിയയിലോട്ട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞതാ. അവിടേം ഉണ്ടല്ലോ റിസേർച്ച് ഓപ്പർച്യൂണിറ്റീസൊക്കെ”