“ചായയല്ലേ മുന്നില് ” ?
“ഇതെന്ത് പലഹാരാ? ഭയങ്കര മധുരാണല്ലോ”
“ബാംഗ്ലൂരിൽ കിട്ടണതാ. അനക്കിഷ്ടാവൂന്ന് കരുതി”
ജുമൈലത്ത് ഉണ്ടാക്കിയത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി ഞാൻ എടുത്തു. ഒന്നിച്ച് വായിലേക്കിട്ടില്ല. പൊട്ടിച്ച് കഴിച്ചു.
“ൻ്റെ ഇത്താത്താ… ഓൻ പറഞ്ഞ പോലെന്നെ. തേനും ശർക്കരേം ഒക്കെണ്ടല്ലോ. തൊണ്ട വരള്ണ്ട്. അതില് വെള്ളണ്ടോ കണ്ണാ “?
“വെള്ളം കഴിഞ്ഞു. നീ രണ്ട് ഗ്ലാസ് ചായ കുടിച്ചോ. അത് തിന്നതോണ്ട് ചായക്ക് മധുരണ്ടാവില്ല”
“അനക്ക് മധുരം ഇഷ്ടല്ലേ കണ്ണാ” ?
“എനിക്ക് എല്ലാം ഇഷ്ടാ. പിന്നെ പറയാനാണെങ്കില് കയ്പാ കൂടുതലിഷ്ടം. തറവാട്ടിലെ പിന്നിലെ പറമ്പില് നറയെ കയ്പൻ പടവലണ്ടാവും. അച്ഛമ്മ അത് വറുത്ത് തരും. നല്ല കയ്പാ അതിന്. അത് പോലെ ആര്യവേപ്പിൻ്റെ ഇല അരച്ച് ഉരുള ഉരുട്ടി ചമ്മന്തിയുണ്ടാക്കും. അതൊക്കെ ഞാൻ കോരി തിന്ന് നടക്കും”
ഷഹാന എന്നെ മിഴിച്ച് നോക്കി. ഉമ്മക്ക് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഇല്ല. ജംഷി മധുരകട്ട നുണഞ്ഞിറക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം ഒരു കവിൾ ചായ കുടിക്കുന്നു. വീണ്ടും ചവച്ചിറക്കുന്നു. മാനുക്ക ഗുപ്തൻ്റെ കാര്യം പറഞ്ഞത് പോലെ ചൂട് ചായ ഊതി ഊതി കുടിക്കുന്നുണ്ട്.
“എന്തേ” ?
“ആദ്യായിട്ട് കാണാ കയ്പ് ഇഷ്ടള്ള ഒരാളെ”
“അതിലിപ്പോ ഇത്ര വലിയ കാര്യൊന്നൂല്ല. ഓൻ്റെ എല്ലാ കാര്യോം അങ്ങനെയാ. സാധാരണ ആൾക്കാര്ക്ക് ഇഷ്ടള്ളതൊന്നും അല്ല ഓന് ഇഷ്ടള്ളത്”
ഉമ്മ അതും പറഞ്ഞ് ചായ കുടിക്കുന്നത് തുടർന്നു. ജുമൈലത് എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു.
“ഞാൻ ഇഞ്ഞി ഉരുള ഉരുട്ടി തരണോ കണ്ണാ”?
“വേണ്ട. എനിക്ക് മധുരം പോലെ കയ്പ് ഇഷ്ടമല്ല”
ജുമൈലത് സ്നേഹത്തോടെ ഉണ്ടാക്കി തന്ന ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മധുര കട്ട നാലെണ്ണം കൂടി ഞാനൊരുവിധത്തിൽ കഴിച്ചു. ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും പലതും സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഉമ്മ രാത്രിയിലേക്കുള്ളത് നോക്കാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. സമയം നാലരയായി. ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് പോകുവാൻ എഴുന്നേറ്റു. ഉമ്മയോട് അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു. ഉമ്മ കൂടെ പൂമുഖത്തേക്ക് വന്നു.
“രേണു വന്നിട്ടുണ്ടാവും. ഞാനെന്നാ ഇറങ്ങിയാലോ? ഷാനാത്ത എപ്പഴാ പോണത്”?
“ആർക്കറിയാ? ഓൻ കൊണ്ടോയി ആക്കുമ്പോ പോവേരിക്കും”
അതും പറഞ്ഞ് ഉമ്മ പൂമുഖത്തെ മരപ്പടിയിൽ വന്നിരുന്നു. ഞാൻ ഷൂവിൻ്റെ ലേസ് കെട്ടി കഴിഞ്ഞ് കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ച് നിന്നു.
“എന്താടാ”?
“നിങ്ങളെ കൂട്ടത്തിലേ നിക്കാഹ് കഴിച്ച് പെണ്ണിനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നൂടേ? മാര്യേജ് വരെ കാത്ത് നിക്കണ്ടല്ലോ. ഞാനതോർത്തതാ”
“ഓൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടീല്ലേ? എന്തേലും പറയീ”
ഷഹാന മാനുക്കയെ തോണ്ടി.
“ഞങ്ങക്ക് അത്രക്ക് തെരക്കൊന്നൂല്ല കണ്ണാ”
മാനുക്കക്ക് അത് കത്തിയിട്ടില്ല എന്നും ഉടനെ ഒന്നും കത്താൻ സാധ്യത ഇല്ല എന്നും മനസ്സിലായ ഷഹാന അതും പറഞ്ഞ് എന്നെ യാത്രയാക്കി.
ഞാൻ എല്ലാവരോടും ഒന്നു കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ജംഷീർ ഒരു ബാഗും പുറത്തിട്ട് വന്ന് എൻ്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ കയറി.
“പുറത്തൂന്ന് കുറച്ച് വീഡിയോ എടുക്കാനാ. ചാനലില് പുതിയതിട്ടിട്ട് ഒന്നര മാസായി. കാണുന്നോരെ വിചാരം നമ്മക്കെന്തോ പറ്റീന്നാ. ബിസിയായോണ്ടാന്നോർക്കറിയില്ലല്ലോ. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇയ്യ് ഇന്നെ ആ റോട്ടിലെറക്കിയാ മതി”
ഞാൻ നെൽപ്പാടങ്ങൾക്ക് നടുവിൽ ബൈക്ക് നിർത്തി. ദേശീയപാതയുടെ പണി പുരോഗമിക്കുന്നു. വയലുകൾക്ക് നടുവിലൂടെ വയഡക്റ്റിനുള്ള തൂണുകൾ ഉണ്ടാക്കുകയാണ്. പൂർത്തിയായാൽ പാടത്തിന് മുകളിലൂടെ റോഡു വരും. താഴെ പച്ചച്ച വയലേലകൾ മനോഹരമായ കാഴ്ചയായിരിക്കും. വേനലിൽ വരണ്ടുണങ്ങി വിണ്ടു കീറിയ പാടത്തെ മൺകട്ടകൾ ചവിട്ടി നടക്കുമ്പോൾ കാലിനടിയിൽ നിന്ന് തെന്നി മാറുന്നു. ഞങ്ങൾ കണ്ടത്തിൻ്റെ ഒത്ത നടുവിലേക്ക് നടന്നു. പോക്കു വെയിലിൻ്റെ സ്വർണപ്രഭയിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന തെങ്ങിൻ തലപ്പുകൾ അതിരിടുന്ന ആകാശം ക്യാമറയുടെ ഫ്രെയിമിൽ തെളിഞ്ഞു. കൊട്ടനടിച്ചു കിടക്കുന്ന പാടത്ത് വെച്ച് ഞങ്ങൾ ഒരു ഡാൻസ് വീഡിയോ എടുത്തു. ഞാൻ ആ ഡാൻസ് ക്യാമറയുടെ ചെറിയ സ്ക്രീനിൽ പ്ലേ ചെയ്ത് നോക്കുകയായിരുന്നു.