മണ്ണാങ്കട്ടയും കരിയിലയും 1

മാളിയേക്കൽ തറവാട്ടിലെ മൊഞ്ചത്തി

Mannakkattayum Kariyilayum Part 1

Maliyekkal Tharavattile Monchathy | JM&AR | Previous Part

---

 

ഇന്നൊരു ശനിയാഴ്ചയാണ്. സമ്മർ സെമസ്റ്റർ വൈൻഡ് അപ് ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞിട്ട് നാല് ദിവസമായി. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല. പതിവായി ഉണരുന്നത് കൊണ്ട് രണ്ടേ നാൽപ്പതായപ്പോൾ തന്നെ ഞാനുണർന്നു. ചൊട്ടയിലെ ശീലം ചുടല വരെ എന്നാണല്ലോ. തറവാട്ടിൽ ആയിരുന്നപ്പോഴുള്ള ശീലമാണ്. അച്ഛച്ഛനും അച്ഛമ്മയും നേരത്തേ ഉറങ്ങുന്നവരായിരുന്നു.

ബത്തേരിയിലെ വിരസമായ രാത്രികളും സംഭവബഹുലമായ പകലുകളും അവർക്കതിനൊരു കാരണമായി തീർന്നതിൽ ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. ആ നാടും നാട്ടുകാരും അങ്ങനെയാണ്. സൂര്യനസ്തമിച്ചാൽ ഉടനെ ഉറങ്ങുകയും പുലർച്ചക്ക് മുന്നേ ഉണരുകയും ചെയ്യുന്ന നാട്ടിൽ നിന്നും കുറ്റിക്കാട്ടൂരിലെത്തിയിട്ടും ചിട്ടകളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളൊന്നും ഇപ്പോഴും വന്നിട്ടില്ല. എന്തൊക്കെയായാലും കോഴിക്കോട് ന്യൂയോർക്ക് അല്ലല്ലോ.

 

ഞാൻ അടുക്കളയിലെത്തി. അഞ്ചാറ് മുട്ടയും കുറച്ച് ഏത്തപ്പഴവും പുഴുങ്ങാൻ വെച്ചു.

 

പടികൾ കയറി ഞാൻ മുകളിലെത്തി. രേണു ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. കുറേ ഫയലുകളും എന്തൊക്കെയോ ഫോമുകളുമായി മേൽക്കൂരയിലെ കൊളുത്തിൽ പിടിപ്പിച്ച ചൂരൽ കസേരയിലിരുന്ന് ഗഹനമായ എന്തോ ചിന്തയിലാണ് എൻ്റെ രേണു.

 

“ആവശ്യല്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാലോചിക്കാണോ”?

 

രേണു തലയുയർത്തി. എൻ്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി തല കുലുക്കി.

 

“പിന്നെന്താ ? ആവശ്യള്ള കാര്യങ്ങളാ”?

 

രേണു വീണ്ടും തല കുലുക്കി. മുടി വിടർത്തിയിട്ട് നൈറ്റ് ഡ്രസ്സിൽ ചൂരൽ കസേരയിലിലേക്ക് ഒരു കാൽ കയറ്റി മടക്കി വെച്ച് തലയും താങ്ങിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുന്ന രേണുവിനെ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു പോയി. ഉണർന്നെഴുന്നേറ്റ കോലത്തിലായിട്ട് പോലും രേണു അതിസുന്ദരിയാണ് എന്നെനിക്ക് തോന്നി.

 

“യു ആർ ആൻ എഥീറിയൽ ബ്യൂട്ടി”

 

ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. പറഞ്ഞത് പക്ഷേ കുറച്ച് ഉറക്കെ ആയിപ്പോയി.

 

“എന്താ കണ്ണാ”?

 

“നത്തിങ്. നത്തിങ്. രേണു ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാനേ വെറുതേ ഫോർ ഫാദേർസിനെ ഓർത്തതാ”

 

രേണു മുടി വാരിക്കെട്ടി പുഞ്ചിരിയോടെ എൻ്റെ നേർക്ക് നോക്കി. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്ന് താടിക്ക് പിടിച്ച് കൊഞ്ചിച്ച് കയ്യിലിരുന്ന കടലാസ് കെട്ട് വാങ്ങി അടുത്തുള്ള സ്റ്റാൻഡിങ് ഡെസ്കിലേക്കിട്ടു.

 

“രേണു ഒരു സുന്ദരിയാന്ന്…. യൂ നോ.. കല്യാണം കഴിക്കാൻ രേണുവിനെ പോലത്തെ ഒരു സുന്ദരികുട്ടിയെ കിട്ടിയാലുണ്ടല്ലോ… ഓ മാൻ… ഞാൻ പോയി തൂങ്ങി ചാകും”

 

“വീണ്ടും”?

 

ചെറു ചിരിയോടെയായിരുന്നു രേണുവിൻ്റെ ചോദ്യം. ഞാൻ പണ്ട് കൊല്ലിയിൽ ചാടി ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ പോയത് ഓർത്തായിരിക്കും.

 

“ഇറ്റ്സ് ജസ്റ്റ് ആൻ എക്സ്പ്രഷൻ”

 

“യെട്ട് ഐ ഫെൽറ്റ് ദ നീഡ് റ്റു ചെക്ക്. നിനക്കൊരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണുണ്ടല്ലോ. അവൾക്ക് എന്നേക്കാളും ഭംഗിയില്ലേ? പ്രായോം കുറവാ”

 

“അതാരാ ഞാനറിയാത്ത ഒരു സുന്ദരി”?

 

“നീഹാരിക മാത്തൻ. ഹോ… എന്തൊരഭിനയം. അവനറിയേയില്ല അതാരാന്ന്”

 

ആ പേരും പറഞ്ഞ് കുറേയായി രേണു എന്നെ കളിയാക്കുന്നു. ഇപ്രാവശ്യം എന്തായാലും അങ്ങനെയങ്ങ് വിട്ട് കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

 

“രേണുവിനെ പിടിച്ച് കെട്ടിച്ച് വിട്ടിട്ടു വേണം എനിക്കും നീഹക്കും കൂടെ ആഘോഷിക്കാൻ. വീ വിൽ സെലിബ്രേറ്റ് അവർ… അവർ … നത്തിങ്.. സോ… പറ രേണൂ. രേണുവിൻ്റെ സങ്കൽപ്പത്തിലെ ചെക്കനെങ്ങനെയാ”?

 

“അങ്ങനെ നീ ഇപ്പോ എന്നെ കണ്ടവൻ്റെ കൂടെ പറഞ്ഞ് വിട്ട് മാത്തൻ്റെ കൂടെ ഉണ്ടാക്കണ്ട”

 

“അപ്പോ പറഞ്ഞ് വിടാതെ ഉണ്ടാക്കാം എന്ന്…”

 

“പോടാ വൃത്തികെട്ടവനേ”

 

രേണു ചിരി നിർത്താൻ പാടുപെട്ടു.

 

“രേണു ചിരിച്ചു. അപ്പോ ആവാന്ന് അല്ലേ” ?