കട്ടിയുള്ള
മരത്തടി പൊട്ടുന്ന ശബ്ദംപോലെ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
“നിർദേശം പൂർത്തിയാക്കൂ!” സുമലത വിളിച്ചു.
ഹരിഹരൻ അവളെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
സുമലത അയാളുടെ കൈയ്ക്കടിയിലൂടെ വഴുതി. ഒരു കാൽ നിലത്തൂന്നി ശരീരം തിരിച്ച് മറ്റേ കാൽ അയാളുടെ വാരിയെല്ലുകളുടെ വശത്ത് പതിപ്പിച്ചു.
ആഘാതത്തിന്റെ ശബ്ദം മുറിയിലാകെ മുഴങ്ങി.
ഹരിഹരൻ പകുതിച്ചുവട് പിന്നോട്ടുപോയി.
സുമലത നിലത്തിറങ്ങിയ ഉടൻ വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു. കൈമുട്ട് അയാളുടെ കഴുത്തിനുനേരെ. അടുത്ത നിമിഷം വിരലുകൾ കണ്ണുകളിലേക്കു. ഹരിഹരൻ തല തിരിച്ച് ആദ്യപ്രഹരം തടഞ്ഞു. രണ്ടാമത്തേത് കൈത്തണ്ടകൊണ്ട് മാറ്റി.
അയാൾ തിരിച്ചടിച്ചു.
സുമലത പിന്നിലേക്ക് വളഞ്ഞു.
മഞ്ഞപ്രകാശം നിറഞ്ഞ കൈ അവളുടെ മുഖത്തിനുമുകളിലൂടെ കടന്നുപോയി. മുടിയുടെ ഏതാനും ഇഴകൾ വായുവിൽ മുറിഞ്ഞുപറന്നു.
അവൾ നിലത്തു കൈകുത്തി ശരീരം തിരിച്ചു. ഇരുകാലുകളും ഹരിഹരന്റെ മുട്ടുകളുടെ പിന്നിൽ പതിച്ചു.
സാധാരണ മനുഷ്യൻ നിലത്തുവീഴേണ്ട പ്രഹരം.
ഹരിഹരൻ പിന്നോട്ടു നീങ്ങിയില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈ മിന്നൽപോലെ ഉയർന്നു.
സുമലത തല താഴ്ത്തി ഒഴിഞ്ഞു. മഞ്ഞപ്രകാശം അവളുടെ തലയ്ക്കുമുകളിലൂടെ കടന്ന് പിന്നിലെ കൽച്ചുമരിൽ പതിച്ചു. ചുമരിലെ ചുണ്ണാമ്പ് പൊട്ടിച്ചിതറി. കല്ലിൽ ആഴമുള്ള കുഴി രൂപപ്പെട്ടു.
സുമലത നിലത്തു കൈകളൂന്നി കാലുകൾ ചുഴറ്റി. അവളുടെ കണങ്കാൽ ഹരിഹരന്റെ മുട്ടിൽ പതിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരുനിമിഷം തുലനം നഷ്ടപ്പെടുത്തി.
അത് ഉപയോഗിച്ച് അവൾ എഴുന്നേറ്റു.
ഇടതുകൈ കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മണിക്കട്ടു പിടിച്ചു.
വലതുമുട്ട് വയറിലേക്ക്.
കൈമുട്ട് താടിയിലേക്ക്.
പിന്നെ കഴുത്തിന്റെ വശത്തേക്ക് നഖങ്ങൾ.
മൂന്നു പ്രഹരങ്ങളും ഒരു ശ്വാസത്തിനുള്ളിൽ.
ഹരിഹരന്റെ തല പിന്നോട്ടു തെറിച്ചു. ചർമ്മത്തിൽ നാല് മുറിവുകൾ തെളിഞ്ഞു. രക്തം ഒഴുകിതുടങ്ങി.
“ഇതാണോ നിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തി?”
ഹരിഹരൻ
സുമലതയുടെ കൈ പിടിച്ചു.
അവൾ കൈ തിരിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിടിയിൽനിന്ന് വഴുതി. തോളിനു താഴേക്ക് ശരീരം താഴ്ത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കടന്നു. കാലിന്റെ പിന്നിൽ ചവിട്ടി മുട്ടുകുത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഹരിഹരൻ ശരീരം തിരിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈപ്പുറം സുമലതയുടെ തോളിൽ പതിച്ചു.
സുമലത വായുവിലൂടെ തെറിച്ചു. നിലത്തു വീഴുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ കൈ കുത്തി ശരീരം തിരിച്ചു. കാലുകളിൽത്തന്നെ ഇറങ്ങിയെങ്കിലും തോളിലെ വേദന മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു.
അസ്ഥി പൊട്ടിയിരിക്കാം.
അവൾ തോളൊന്നു തിരിച്ചു.
അകത്തുനിന്ന് ചെറിയൊരു ശബ്ദം.
സ്ഥാനം തെറ്റിയ സന്ധി തിരികെ കയറ്റി.
സ്വർണക്കണ്ണുകൾ കൂടുതൽ ശക്തമായി മിന്നി.
ഹരിഹരൻ വീണ്ടും ആക്രമിച്ചു.
ഇത്തവണ സുമലത പിന്നോട്ടു മാറിയില്ല.
അവൾ മുന്നോട്ടുചെന്നു.
രണ്ടുപേരും മുറിയുടെ നടുവിൽ കൂട്ടിയിടിച്ചു.
കളരിയിൽ ഒരുമിച്ചുപരിശീലിച്ച രണ്ടു യോദ്ധാക്കളുടെ പോരാട്ടംപോലെ ആയിരുന്നില്ല അത്. ഒരാൾ തന്റെ വേഗവും ചാപല്യവും ഉപയോഗിച്ചു. മറ്റൊരാൾ ശുദ്ധമായ ശക്തിയും വളയിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന ഊർജവും. സുമലത ഹരിഹരനെക്കാൾ വേഗത കാണിച്ചു. അയാളാക്കട്ടെ അവളെക്കാൾ ശക്തിയും.
സുമലതയുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും കണക്കുകൂട്ടലുണ്ടായിരുന്നു.
ഹരിഹരന്റെ പ്രഹരം എത്തുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപ് ശരീരത്തിന്റെ കോണം മാറ്റി. കയ്യുടെ ദിശ പിടിച്ച് ശക്തിയെ വഴിതിരിച്ചു. മുട്ടുകളെയും കഴുത്തിനെയും കണ്ണുകളെയും ലക്ഷ്യമാക്കി ചെറുതും വേഗമുള്ളതുമായ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തി.
ഹരിഹരന്റെ ഓരോ പ്രഹരവും മാരകമായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഷ്ടി നിലത്തു പതിച്ചപ്പോൾ മരപ്പലക പൊട്ടി.
കാൽ ചുമരിൽ തട്ടിയപ്പോൾ കൊത്തുപണിയുള്ള തൂൺ വിറച്ചു.
കൈയിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ട മഞ്ഞപ്രകാശം കട്ടിലിന്റെ ഒരുഭാഗം തകർത്തു.
സുമലത ഓരോ ആക്രമണത്തിൽനിന്നും തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്.
ഒരിക്കൽ ഹരിഹരന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽനിന്ന് ഒരു വിരൽദൂരം മാത്രം
മാറി കടന്നുപോയി.
മറ്റൊരിക്കൽ മഞ്ഞപ്രകാശം അവളുടെ മേൽമുണ്ടിന്റെ അറ്റം ദഹിപ്പിച്ചു.