ജീപ്പുകാരൻ– ഇനി ആരും വരുന്ന് തോന്നുന്നില്ല. നമുക്ക് പോവാം.
മാലിനി– ശരി.
അരുൺ– അമ്മേ ഞാൻ മുന്നിൽ ഇരിക്കാം. കുറച്ചു കാഴ്ച കാണാൻ ഉണ്ട്.
മാലിനി– മ്മ്.
അരുൺ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. മാലിനി പുറകിലും. അവർ യാത്ര തുടങ്ങി. കുണ്ടും കുഴിയും ഉള്ള ആ വഴിയിൽ കുലുങ്ങി കൊണ്ടാണ് ജീപ്പ് പോകുന്നത്. ജീപ്പ് കുലുങ്ങുന്നത് അനുസരിച്ച് മാലിനിയുടെ മുലയും കുലുങ്ങാൻ തുടങ്ങി അവൾ ഒരു വിധത്തിൽ കൈ കൊണ്ട് മറച്ച് പിടിച്ചു.
‘അരുൺ മുന്നിൽ കയറിയത് നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ വെറുതെ അവന്റെ മുന്നിൽ നാണം കെട്ടേനെ.’ മാലിനി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
വണ്ടി പിന്നെയും മുന്നോട്ട് പോയി. ഒരു വലിയ കയറ്റം കയറിയപ്പോൾ മാലിനിയുടെ മുലകൾ അവളുടെ കൈകളെ മറികടന്ന് ചാടികളിക്കാൻ തുടങ്ങി അവൾ അത് ഒരുവിധത്തിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ചു.
അരുൺ– ഇനി എന്തോരം പോണം?
ജീപ്പുകാരൻ– കുറച്ചു കൂടി പോയാൽ മതി.
അരുൺ– മ്മ്.
ആ ജീപ്പ് കയറ്റം കയറി.
മാലിനിക്ക് കുറച്ചു ആശ്വാസം ആയി. അവളുടെ മുലയുടെ ചാഞ്ചാട്ടം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു.
മാലിനി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം എടുത്ത് ആ ജീപ്പിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അവിടെ എത്തി.
മേപ്പാടന്റെ ആശ്രമം
മാലിനി ജീപ്പിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവളുടെ വസ്ത്രം ശ്രദ്ധിച്ചു. ആകെ അലങ്കോലമായി ആണ് കിടക്കുന്നത്. മുല പകുതിയും പുറത്ത് ആണ്. മാലിനി അരുൺ അടുത്ത് വരും മുൻപ് എല്ലാം ശരിയാക്കി.
അരുൺ പതിയെ മാലിനിയുടെ അടുത്ത് വന്നു.
അരുൺ– അമ്മേ പോവാം.
മാലിനി– മ്മ്.
ഒരു ഇടനാഴി. അതിന് രണ്ട് സൈഡിലും മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം പൂക്കളും ചെടികളും ഒക്കെ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു. മാലിനിയും അരുണും അതിലൂടെ നടന്നു. മാലിനി നടക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ചെടികളിൽ പതിയെ കൈ ഓടിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു. ചെറിയ വെള്ളത്തുള്ളികൾ നിറഞ്ഞ ആ ചെടികൾ മാലിനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു സുഖം പകർന്നു.
മാലിനി– നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടല്ലേ അരുൺ?
അരുൺ– അതെ.
അവർ ആ ആശ്രമത്തിന്റെ കവാടം തുറന്ന് അകത്തു കയറി. ഒരു ചെറിയ ആശ്രമം ആയിരുന്നു മാലിനിയുടെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ അവൾ കരുതിയതിലും വലുത് ആയിരുന്നു.
ചുറ്റും കാവി ധരിച്ചു നടക്കുന്ന ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളും. അവർ ആശ്രമത്തിന്റെ വരാന്തയിൽ, ദിക്കറിയാതെ നടന്നു. കുറച്ചു നടന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരു ഓഫീസ് കണ്ടു. അവർ അകത്തു കയറി. നിറയെ ബുക്കും സാധനങ്ങളും പിന്നെ നല്ല ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണവും ആയിരുന്നു ആ മുറി നിറയെ.
മാലിനി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ബെല്ലിൽ ഒന്ന് വിരൽ അമർത്തി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ കാവി വസ്ത്രം അണിഞ്ഞ ഒരു സ്വാമി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
മാലിനി– നമസ്കാരം സ്വാമി.
സ്വാമി– നമസ്കാരം.
മാലിനി– ഞങ്ങൾ മേപ്പാടൻ സ്വാമിയെ കാണാൻ വന്നതാ.
സ്വാമി– ഇരിക്കൂ.
സ്വാമി ടേബിളിന് മുന്നിൽ ഉള്ള കസേര ചൂണ്ടി കാട്ടി അവരോട് ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
മാലിനിയും അരുണും അവിടെ ഇരുന്നു.
സ്വാമി– നിങ്ങളുടെ പേരും സ്ഥലവും പറയൂ.
മാലിനി– ഞാൻ മാലിനി. ഇത് എന്റെ മകൻ അരുൺ. ഞങ്ങൾ മധുശ്ശേരി എന്ന സ്ഥലത്ത് നിന്നാണ് വരുന്നത്. മധുമന ഇല്ലത്തെയാണ്.
സ്വാമി– ശരി.
സ്വാമി മാലിനി പറഞ്ഞത് അവിടെ ഉണ്ടായ വലിയ ബുക്കിൽ എഴുതി വെച്ചു.
മാലിനി– മേപ്പാടൻ സ്വാമിയെ എപ്പോൾ കാണാൻ പറ്റും?
സ്വാമി– അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ ഒരു ധ്യാനത്തിൽ ആണ്. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോഴെ കാണാൻ സാധിക്കൂ.
മാലിനി– ആണോ?
സ്വാമി– അതെ. അത് വരെ നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഒക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റി കാണ്.
മാലിനി– ശരി സ്വാമി.
മാലിനിയും അരുണും ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. എന്നിട്ട് ആശ്രമത്തിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
നിറച്ചും വൃക്ഷങ്ങൾ ആയിരുന്നു ആ ആശ്രമം മുഴുവൻ. പിന്നെ അവിടെ കുറെ ആളുകളെ അവർക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചു. അതിൽ ആണുങ്ങൾ മുഴുവനും കാവി ജുബ്ബയും, മുണ്ടും പെണ്ണുങ്ങൾ മുഴുവൻ കാവി സാരി ഇട്ടാണ് നടക്കുന്നത്. അവർ കുറച്ചു കൂടി മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ കുറച്ചു വളർത്തു മൃഗങ്ങളെ അവർക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചു. അതിനെ പരിപാലിക്കുന്നത് എല്ലാം ചെറിയ കുട്ടികൾ ആയിരുന്നു.