ഓപ്പോളമ്മ വാ തുറന്ന്, നാവുകൊണ്ട് മകന്റെ നാവിനെ വരവേറ്റു.
ആ മാതൃനാവിന്റെ ഇരുവശവും അവൻ നാവിനാൽ തഴുകിത്തലോടി. അവിടത്തെ തേൻ അവൻ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി രുചിച്ചു, കുടിച്ചു. വീണ്ടും, വീണ്ടും, വീണ്ടും, വീണ്ടും, വീണ്ടും… മതിവരാത്തപോലെ അവന് തോന്നി.
അവസാനം ശ്വാസം മുട്ടിയപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഒന്ന് അകന്നു. അടുത്ത നിമിഷം തിരിഞ്ഞ ഓപ്പോളമ്മ മകന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി അവനിലേക്കമർന്ന് അവന്റെ അധരങ്ങൾ പൂട്ടി. ഓപ്പോളുടെ നാവ് അവന്റെ വായ്ക്കുള്ളിൽ എത്തി അവൻ ചെയ്തതുപോലെയെല്ലാം ചെയ്തു.
അരുണിന്റെ കൈകൾ മുലകളിൽ നിന്ന് മോചിക്കപ്പെട്ട്, ടീഷർട്ടിനുള്ളിൽ തിരിഞ്ഞ് ഓപ്പോളുടെ പുറത്ത് ഒഴുകി. അവൻ ഓപ്പോളെ തന്നിലേക്കമർത്തി. എന്നിട്ട് ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ സ്നേഹവും, കാമവും, പ്രേമവും, ആസക്തിയും എല്ലാം മാറിമാറി വർണങ്ങൾ പോലെ വിരിഞ്ഞുമാറുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ഒപ്പം ആ കൈകൾ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ മുറുകുന്നതും.
ഓപ്പോളുടെ ഉടലാകെ ഒന്നുകൂടെ വിറയ്ക്കുന്നതും, തളരുന്നപോലെ കൈകൾ അയയുന്നതും അറിഞ്ഞ അവൻ തന്റെ കൈകൾ മുറുകെ ആ മുല്ലവള്ളിക്കുചുറ്റും കെട്ടി.
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഓപ്പോൾ ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ അരുണിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി. അവ ഈറനണിയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവന്റെ ഹൃദയം തരളിതമായി.
പെട്ടെന്ന് ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കാമുകിയുടെ ഭാവം നാണമായ് വിരിയുന്നതവൻ കണ്ടു. അവളുടെ ചുവന്നുപോയ മുഖത്ത് വീണ്ടും ചോര ഇരച്ചുകയറി. ഒപ്പം ആ വെളുത്ത മൂക്കും ചുവന്നു.
ആകെ ചുവന്നു നിൽക്കുന്ന ആ പനിനീർപ്പൂവിനെ അവൻ ഒന്ന് ഉമ്മവെച്ചു – നെറ്റിയിൽ, കണ്ണുകളിൽ, മൂക്കിൻ തുമ്പത്ത്, ചുണ്ടുകളിൽ. ഓരോ ഉമ്മയ്ക്കും ആ കണ്ണുകൾ കൂമ്പിവന്നു. അമ്മയിലും ഇതേ ഭാവങ്ങൾ കണ്ടിട്ടുള്ള അരുണിന് ഇതും തന്റെ അമ്മയാണെന്ന് തീർച്ചയായി.
പിന്നിൽ അമ്മയുടെ മുരടനക്കം കേട്ട് പിടഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ച ഓപ്പോളെ അവൻ വിട്ടില്ല. ആ പിടുത്തത്തിൽ ഒന്ന് പൊക്കിയെടുത്ത് അമ്മയ്ക്ക് കാണാൻ വിധം നിർത്തി.
ഓപ്പോൾ നാണത്താൽ ചുവന്ന് അവന്റെ മാറിൽ തലപൂഴ്ത്തി.
മാലിനി- ഇനി ഇപ്പോൾ ഇവിടാർക്കും സംശയങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?
ഓപ്പോളുടെ താടിയിൽപ്പിടിച്ച് മെല്ലെ ഉയർത്തി ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അരുൺ ചോദിച്ചു,
അരുൺ- ഉണ്ടോ?
ഓപ്പോൾ ആ നോട്ടം നേരിടാൻ ആവാതെ, തലതാഴ്ത്തി.
ഓപ്പോൾ- മ്മ് മ്മ്ഹും.
അപ്പോഴും ആ കൈകൾ അരുണിനെ ചുറ്റിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അരുണിന്റെ കൈകൾ ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയേയും.
മാലിനി- അൽപം ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നാൽ ഞാൻ ഓരോ ചായ തരാം. പാൽ രാത്രി കറന്നെടുത്തോളൂ.
അരുൺ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഓപ്പോളും ചിരിച്ചുപോയി.
അരുണിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിതയായി.
അരുൺ മെല്ലെ ഹാളിലേക്ക് പോയി.
ഓപ്പോൾ മാലിനിയുടെ അരികിൽ എത്തി.
അവളുടെ ചെവിയിൽപ്പറഞ്ഞു,
ഓപ്പോൾ- വെറുതേയല്ല നീ മകന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാത്തത്. അവന്റെ കുത്തിക്കൊണ്ടിട്ടുതന്നെ എന്റെ ഒലിക്കുന്നത് വെള്ളച്ചാട്ടം ആണ്.
മാലിനി ചെവിയിൽത്തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു,
മാലിനി- അപ്പോൾ കേറിക്കഴിഞ്ഞാലോ? രാത്രി അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞോ. ഉമ്മ.
മാലിനി ഓപ്പോളുടെ കവിളത്ത് ഒരുമ്മ നൽ കി.
ഓപ്പോൾ- മ്മ്.. സന്ധ്യയായതേയുള്ളൂ. ഞാൻ ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ.
മാലിനി- തേൻ കഴുകണ്ട. അവനതാണ് ഏറ്റവും പ്രിയം.
ഓപ്പോൾ- ഉച്ചമുതൽ ഉള്ളതുണ്ട്.
മാലിനി- അവൻ ശലഭം പോലെയാണ്. പൂറിൽ, അല്ല പൂവിൽ നിന്ന്, എത്ര തേൻ കിട്ടിയാലും മതിയാവില്ല. നമ്മൾ നിർത്താതെ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടെയിരിക്കും.
ഓപ്പോൾ- നീ എന്നെ കൂടുതൽ വഷളാക്കല്ലെ.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാലിനി- തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ. ഹ ഹ ഹ.
ഓപ്പോൾ സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
അതുകണ്ട അരുൺ മെല്ലെ അടുക്കളയിൽ എത്തി. അമ്മയെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പുണർന്നു.
അരുൺ- ഞാൻ കേട്ടു അമ്മ പറഞ്ഞത്. ഒഴുകുന്നുണ്ടോ?
മാലിനി- എപ്പോഴും. നീ അടുത്തെത്തിയാൽ കൂടും.
അരുൺ അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകളെ നുകർന്നു. നാവിനെ ഊമ്പി. എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി. മെല്ലെ ആ നേർത്ത ഷോർട്സിന്റെ മുൻവശം താഴേക്ക് താഴ്ത്തി. അമ്മയുടെ ചന്തിക്കുടങ്ങളെ അരുമയോടെ കൈപ്പത്തികളിൽ അമർത്തി. രോമങ്ങൾ അകറ്റി വൃത്തിയാക്കിയിരുന്ന ആ പൂറിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് നാവുകടത്തി ഇളക്കി. ഒഴുകിവന്ന തേൻ മുഴുവൻ നിർത്താതെ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.