അരുൺ- അമ്മ എന്നോടെല്ലാം പറഞ്ഞു. അമ്മക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. മനസ്സിലായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോൾത്തന്നെ മേപ്പാടൻ തിരുമേനി അമ്മയോട് ഇത് പറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷെ കൃത്യസമയം ആവാൻ അമ്മ കാത്തിരുന്നതാണ്. അമ്മയ്ക്കുള്ളതെല്ലാം ഓപ്പോളിന്റേതും അല്ലേ? അതിൽ ഞാൻ അല്ലേ പ്രധാനം? അപ്പോൾ ഞാനും ഓപ്പോളിന്റേതല്ലേ?
ഓപ്പോൾ- ഞാൻ നിന്റെ മാത്രമാണ്. നിന്റെ മാത്രം.
അരുൺ ആ ചുണ്ടുകളെ തന്റെ ചുണ്ടുകളാൽ മുദ്രവെച്ചു. ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ ഓപ്പോൾക്ക് തോന്നി. ആദ്യരാത്രിയിൽ അമ്മ തന്നെ ഉമ്മ വച്ചതുപോലെ അരുണിന് തോന്നി. ഇതും തന്റെ അമ്മയാണല്ലോ.
വാതിലിൽ മൃദുവായ ഒരു മുട്ടു കേട്ടു. അമ്മയാണെന്ന് അരുണിന് മനസ്സിലായി. തന്നെ ഇവിടെക്ക് വിട്ടത് അമ്മയാണല്ലോ. ഓപ്പോളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ. തരളിതയാക്കാൻ. ഓപ്പോളെ ഒറ്റക്ക് വിടാതിരിക്കാൻ.
മാലിനി- അമ്മയും മകനും വന്നാൽ വല്ലതും കഴിച്ച് നമുക്ക് കാര്യത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഹിഹിഹി.
ഓപ്പോൾ- ഭാര്യയും ഭർത്താവും പുതുമോടി ആഘീഷിക്കുമ്പോൾ കട്ടുറുമ്പായി വരുന്ന എന്റെ മാലുക്കുട്ടി.
മാലിനി- ആ ഭർത്താവ് കാരണം നടു അനക്കാൻ വയ്യാതായ, വയറ്റിലുള്ള, ഒരു പാവം കട്ടുറുമ്പ്. ഹഹഹ.
അരുൺ- എന്നാൽ ആ പാവം കട്ടുറുമ്പും ഇങ്ങുവാ. ഇന്നിവിടെ കിടക്കാം.
ഓപ്പോൾ- അതു നല്ലതാണല്ലോ മാലുക്കുട്ടി. നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ഇനിമുതൽ ഇവിടെയോ നിങ്ങളുടെ മുറിയിലോ കിടക്കാം. അതു മതി.
മാലിനി- അതുവേണ്ട ഓപ്പോളെ. ഇന്നു നിങ്ങളുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം ആണ്. ഞാൻ ഞങ്ങളുടെ മുറിയിൽ കിടന്നോളാം.
ഓപ്പോൾ- ഇനിയെന്ത് ഞങ്ങളുടെ മുറിയും നിങ്ങളുടെ മുറിയും? നമ്മുടെ മുറി മതി.
മാലിനി- നാളെ മുതൽ നമുക്ക് നോക്കാം ഓപ്പോളേ. ഇന്നു വേണ്ട. പ്ലീസ്.
ഓപ്പോൾ- ഏതായാലും നീ വാതിൽ അടയ്ക്കണ്ട. ഞങ്ങൾക്ക് പേടിച്ച് അങ്ങോട്ടെങ്ങാനും വരേണ്ടിവന്നാലോ?
മാലിനി- വാ. വരനും വധുവും ഒരുങ്ങി വന്നിട്ട് വേണം, അമ്മായിയമ്മയായ ഞാൻ വിളമ്പിത്തരാൻ. എഴുന്നേറ്റ് വന്നേ.
ഓപ്പോളും അരുണും അപ്പോഴാണ് ആ കാര്യം ഓർത്തത്!
മാലിനി അമ്മായിയമ്മ പാലുമായി ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി മരുമകളെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലെ മണിയറയിലേക്ക് കയറ്റിവിടാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്!
രണ്ടുപേരും എഴുന്നേറ്റു.
ഓപ്പോൾ മാലിനിയെ പുണർന്നു.
ഓപ്പോൾ- ശരി അമ്മായിയമ്മേ.
അരുൺ- ശരിയമ്മെ.
എന്നിട്ട് മാലിനിയെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ചുണ്ടുകൾ ചപ്പിവലിച്ച് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈചുറ്റി ആ ഭാര്യ അതാസ്വദിച്ചു കിടന്നു.
ഓപ്പോൾ തന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്തുവെച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ അണിയാൻ തുടങ്ങി.
അരുണിന്, തങ്ങളുടെ മുറിയിൽ എടുത്തുവച്ചിരുന്ന പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ നല്കിയശേഷം, മാലിനി ഓപ്പോളുടെ മുറിയിലെത്തി. ഒരു നവവധുവായി ഓപ്പോളെ അവൾ ഒരുക്കി. പട്ടുസാരിയും, ബ്ലൗസും, ആഭരണങ്ങളും, അത്യാവശ്യം മേക്കപ്പും ആയി ഓപ്പോൾ ആകെ തിളങ്ങി.
ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ടാൽ അരുണിന്റെ അനിയത്തിയാണെന്നേ തോന്നുകയുള്ളു.
മാലിനി അരുണിനെയും ഓപ്പോളേയും ഒരുമിച്ചു നിർത്തി കുറെ ഫോട്ടോസ് എടുത്തു. കൂടെ അവളുമായി കുറെ സെൽഫികളും.
എല്ലാവരും ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു. മാലിനി ഓപ്പോളെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ആൾ ആകെ ടെൻഷനിലാണ്. അതിൽ അത്ഭുതമില്ല. കാരണം 20 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആണ് ഒരു പുരുഷസ്പർശം അതിന്റേതായ അർത്ഥത്തിൽ ഉണ്ടാകാൻ പോകുന്നത്.
രണ്ടുമാസം മുമ്പ് താനും ഇതേ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ സ്പർശം ഇല്ലാതെ ഒരു നിമിഷവും പറ്റില്ല. ഓപ്പോളും ഇനി ഇങ്ങനെയാവും. തീർച്ച.
ഇതുവരെ അരുണിനെ ഓപ്പോളും ആ വിധത്തിൽ കണ്ടിരുന്നേയില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് സർവസ്വാതന്ത്ര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ അവൻ ഒരു താലി കെട്ടിയപ്പോൾ ആ റോൾ ആകെ മാറീ.
ഭക്ഷണശേഷം അരുൺ പുറം വാതിലുകൾ അടയ്ക്കാൻ പോയി.
പാത്രങ്ങൾ മാറ്റിക്കൊണ്ടിരുന്ന മാലിനി ഒപ്പോളോട് ചോദിച്ചു,
മാലിനി- ഓപ്പോളേ…
ഓപ്പോൾ- മ്മ്…
മാലിനി- ടെൻഷൻ ആണോ?