ഉച്ചയൂണുകഴിഞ്ഞ് ഓപ്പോൾ ഒന്ന് മയങ്ങാൻ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കടന്ന് വാതിൽ അടച്ചു.
അതു കാത്തിരുന്ന് അടുക്കളയിൽ എത്തിയ അരുൺ അമ്മയെ ഇരുകൈകളാൽ കോരിയെടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മകന്റെ കഴുത്തിൽ തൂങ്ങി അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ആ നവവധു പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തുകിടന്നു.
മുറിയിൽ എത്തിയ അരുൺ അമ്മയെ താഴെ നിർത്തി. വാതിൽ അടക്കാൻപോലും മെനക്കെട്ടില്ല.
മെല്ലെ അമ്മയുടെ എല്ലാ വസ്ത്രങ്ങളും ഊരി എറിഞ്ഞു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളും പറന്നു. മകന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിന്ന അമ്മയെ അവൻ കോരിയെടുത്ത് കിടക്കയിൽ കിടത്തി.
രാവിലെ മുതൽ അക്ഷമയായിരുന്ന മാലിനി അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി തന്റെ കാലുകൾ അകത്തി മടക്കി അവനെ ക്ഷണിച്ചു.
നിമിഷനേരത്തിനുള്ളിൽ അരുണിന്റെ പൗരുഷം അമ്മയിൽ ആഴ്ന്നു.
എല്ലാ ആകുലതകളും ഒഴിഞ്ഞ, സ്നേഹം നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന രണ്ടുപേരുടെ, വന്യമായ ഒരു മാതൃ-പുത്ര രതിസംഗമം ആണ് പിന്നെ അവിടെ നടന്നത്.
അല്പം ദൂരെ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും ഓപ്പോൾക്ക് ആ സ്നേഹരതിസ്വരങ്ങൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവർ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു. ആകുലതകൾ ഒഴിഞ്ഞതിന്റെ നെടുവീർപ്പ്.
ഒപ്പം പെയ്തിറങ്ങി, മകന്റെ രേതസ്സ് രണ്ടുവട്ടം ഏറ്റുവാങ്ങി, അവന്റെ നെഞ്ചിൽക്കിടന്ന് മാലിനി മയങ്ങി. മകനും.
അത്താഴം ഒരുക്കാൻ എഴുനേറ്റ് വന്ന ഓപ്പോൾ മെല്ലെ ചെന്ന് അവരുടെ വാതിൽ ചാരി. എന്നിട്ട്, അവരെ ഉണർത്താതിരിയ്ക്കാൻ പാദപതന ശബ്ദം പോലും കേൾപ്പിക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
***
രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് ആയിരുന്നു ഇരുവരും ലീവ് എടുത്തിരുന്നത്. അത് ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് കൂടി നീട്ടി. അരുണിന്റെ വിവാഹനിശ്ചയം ഒഴിഞ്ഞതിന്റെ കാരണം ആണെന്ന് കരുതിയ മാനേജർ അത് അനുവദിച്ചു.
മീര മറ്റൊരിടത്തേക്ക് ജോലി മാറിയെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞു.
ഒരുദിവസം പോലും വിടാതെ, ഒരു രാത്രിപോലും വിടാതെ ആ നവവധൂവരന്മാർ, അമ്മയും മകനും, സ്നേഹരതിയാടി. ഓപ്പോൾ തന്റെ ജോലികൾക്കായി വീടിന് പുറത്തിറങ്ങിയാൽ അവർ തറവാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും മുറിയിൽ എത്തും. അടുക്കള ജോലിക്കാരി പരിസരത്തുണ്ടെങ്കിൽ അവർ തറവാടിന്റെ മുകൾ നിലയിലെ മുറിയിലാവും രതിയാടുക.
ഒരു തളർച്ചയും ഇരുവർക്കും തോന്നിയിരുന്നില്ല.
സ്നേഹവും, പ്രേമവും, കാമവും ഒന്നിച്ചുണരുമ്പോൾ അങ്ങനെയാണ്. ആരും തളരില്ല.
***
രണ്ടുപേരും തിരികെ ബാംഗ്ളൂരിൽ എത്തി.
വില്ലയിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രണ്ടുപേരും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി. ഇവിടെ നിന്ന് ഇറങ്ങി നാട്ടിലേക്ക് പോയപ്പോൾ അവർ അമ്മയും മകനും മാത്രം ആയിരുന്നു. എന്നാൽ തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നത് ഭാര്യയും ഭർത്താവും, അമ്മയും മകനും, കാമുകനും കാമുകിയും, ഒരുപക്ഷേ മാതാവും പിതാവും ആയിട്ടാണ്.
ഓപ്പോളെ പിരിയുന്നത് വേദനയായിരുന്നു. പക്ഷേ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ.
വിദേശത്തേക്ക് മാറാൻ മൂന്നുപേരും ചേർന്ന് തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നു. അതിനുള്ള കാര്യങ്ങളും നീക്കി. ആദ്യം മാലിനി പോകാനും പിറകേ അരുൺ എത്താനും ആയിരുന്നു പ്ലാൻ.
മാലിനിക്ക് പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിദേശത്ത് ജോലി കിട്ടി. രണ്ടു മാസത്തിനകം ജോയിൻ ചെയ്യണം. ഇപ്പോഴത്തെ ഓഫീസിൽ രാജിവെച്ച് പേപ്പർ ഇട്ടു. ഒരു മാസത്തിനകം റിലീവാകും.
അരുണിന് വിദേശത്ത് അതേസ്ഥലത്ത് മറ്റൊരു കമ്പനിയിൽ കിട്ടി. വിസാ പ്രോസസ്സിങ്ങ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ജോയിൻ ചെയ്യാൻ മൂന്നു മാസത്തെ സമയം ഉണ്ട്. അരുണും രാജിവെച്ച് പേപ്പർ ഇട്ടു. അവനും ഒരു മാസത്തിനകം റിലീവാകും.
ആരോടും പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. വിദേശ യാത്രയുടെ കാര്യം പോലും. അതും പ്ലാനിങ്ങിന്റെ ഭാഗം ആയിരുന്നു. അവിടെയെത്തി ഒരേ കമ്പനിയിൽ ആയാൽ അമ്മയും മകനും എന്നത് പറയേണ്ടി വന്നേക്കാം. ഇതാണെങ്കിൽ ‘ലിവ്-ഇൻ-ടുഗതർ’ എന്ന് ഭാവിക്കാം. അതൊക്കെ അവിടെ സാധാരണമായതിനാൽ ആരും മൈൻഡ് ചെയ്യില്ല. അവിടെയൊന്നും പ്രായവ്യത്യാസം പോലും ആർക്കും പ്രശ്നമല്ല. ഇവിടെയാണ് എന്തിലും ചൂഴ്ന്നിറങ്ങുന്നവർ ഉള്ളത്.