മാലിനി- ഓപ്പോളെ, സ്കൂളിൽ എന്റെ ക്ളാസ്മേറ്റ് ആയിരുന്ന വിജയലക്ഷ്മി ഇപ്പോൾ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ് ആണ്. നമ്മുടെ അടുത്ത് മധുക്കാട് സിറ്റിയിൽ. മദർ ആൻഡ് ചൈൽഡ് ഹോസ്പിറ്റൽ നടത്തുന്നു. ചെറുതെങ്കിലും എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ളതാണ്. ഞാൻ അവളെ ബാംഗ്ളൂരിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. നമ്മുടെ തറവാടിന്റെ കഥ അവൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഓപ്പോളെപ്പറ്റി വലിയ മതിപ്പാണ്.
ഇത്രയും കാലത്തിനുശേഷം, എന്റെ മകൻ വലുതായി, അവൻ ദൂരേയ്ക്ക് പോകുമ്പോൾ എനിക്കൊരു കൂട്ടുവേണം എന്ന് കരുതിയെന്നും, അതിനാൽ ഒരു സ്പേം ഡോണറെ കണ്ടെത്തിയെന്നും പറഞ്ഞു.
മകനോട് സംസാരിച്ച് അവന് വിരോധം ഇല്ലാ എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ടെന്നും, ഞാൻ ഗർഭിണിയാണെന്നും അവളോട് പറഞ്ഞു. അവസാനം പറഞ്ഞത് സത്യമാണെങ്കിലും അവൾക്കത് മനസ്സിലായില്ല. എല്ലാ സത്യവും നമുക്ക് പറയാൻ ആവില്ലല്ലോ.
എന്റെ അൾട്രാസൗണ്ട് സ്കാൻ റിപ്പോർട്ട് ഞാൻ അവൾക്ക് അയച്ചിരുന്നു. കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. ഇവിടെ വരുമ്പോൾ ചെന്ന് കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ നാളെത്തന്നെ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
നാളെ നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും മാത്രം പോയി അവളെ ഒന്ന് കാണാം. ഓപ്പോൾക്ക് പ്രിക്കോഷൻ എടുക്കുകയുമാവാം. അതിനും എന്തെങ്കിലും ഒരു കഥ നമുക്ക് പറയാം. അവൾ ഇതുപോലത്തെ ഹൈപ്രൊഫൈൽ കേസുകൾ കോൺഫിഡൻഷ്യൽ കൈകാര്യം ആയി കൈകാര്യം ചെയ്യാറുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു. ഫീസ് അൽപം കൂടിയേക്കാം. എന്നാലും, തൽക്കാലം നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാം.
ഓപ്പോൾ- ഓക്കേ. രാവിലെ അരുണിന് ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ട് നമുക്ക് പോകാം. എന്റെ കാറെടുക്കാം. ഞാൻ ഡ്രൈവ് ചെയ്തോളാം.
മാലിനി- ശരി ഓപ്പോളേ. ഗുഡ്നൈറ്റ്.
മാലിനി പയ്യെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെയും മകന്റേയും മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഇന്നത്തെയും ഇന്നലത്തേയും യാത്ര അവളെയും ക്ഷീണിപ്പിച്ചിരുന്നു. എന്നാലും ഇന്നതേത് ഓപ്പോൾക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്നത് അവളിൽ ആശ്വാസം നൽകി.
മുറിയിൽ എത്തിയ മാലിനി കണ്ടത്, നഗ്നനായി തന്നെയും കാത്ത് കട്ടിലിൽ ചാരിയിരിക്കുന്ന മകനെയാണ്.
അവനെക്കണ്ട മാലിനിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ, വേഗം അവളോട് ശുഭരാത്രി പറഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞു.
അടുത്തെത്തി അവന്റെ വിടർത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് ഒരു മുല്ലവള്ളിപോലെ അവൾ പടർന്നു കയറി, അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,
മാലിനി- ഉറങ്ങിയില്ലേ?
അരുൺ- അമ്മ വരാതെയോ?
മാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ ഈറനായി.
മാലിനി- മോന് ക്ഷീണമില്ലേ?
അരുൺ- അമ്മ വരാതെ എങ്ങനെ ഉറക്കം വരാനാ?
മാലിനിയുടെ ചുണ്ടുകൾ മകന്റെ ചുണ്ടുകളെ തേടിപ്പിടിച്ചു. നാവ് നാവിനോട് പരാതി പറഞ്ഞു നേരത്തെ വരാഞ്ഞതിന്. പിന്നെ ഇരുവർക്കും നിയന്ത്രണങ്ങൾ ആവശ്യമില്ലാതായി.
കാരണം, പിറ്റേന്നത്തെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം അവരുടേതല്ലല്ലോ. അരുണിന്റേയും ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടേയും അല്ലേ? അവർ തമ്മിലേ ബന്ധപ്പെടാൻ പാടില്ലാതുള്ളൂ.
അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചുണ്ടുകളെ വിടുവിച്ച് അമ്മയെ മലർത്തിക്കിടത്തി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ അമ്മയുടെ അണിവയറിന്റെ താഴെയറ്റത്ത് ചുണ്ടുചേർത്ത് ഉമ്മവെച്ച്, അവൻ വിളിച്ചു – മോനേ..
മാലിനി ആകെ കോരിത്തരിച്ചു പോയി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ താഴേക്കിറങ്ങി. അമ്മയുടെ പൂംകന്തിനെ ചുണ്ടുകൾക്കുള്ളിലാക്കി നാവുകൊണ്ട് മർദ്ദിച്ചു. മാലിനിയുടെ പൂറ് പതിവുപോലെ പൊട്ടിത്തരിച്ചു. ആ പ്രകമ്പനം അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ വരെ എത്തിക്കാണണം. പിന്നെ അരുണിന്റെ നാവിന്റെ പ്രയാണമായിരുന്നു. അവസാനം പതിവുപോലെ ആ വഴിയിലൂടെ അവന്റെ ഉഗ്രദണ്ഡ് കയറിയിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
അവസാനം, പതിവുപോലെ മകന്റെ പാൽപ്പുഴ ഏറ്റുവാങ്ങി, ആ നെഞ്ചിൽ തളർന്നു കിടന്ന്, മാലിനി ശാന്തമായി ഉറങ്ങി.
അമ്മയെ സുരക്ഷിതമായിപ്പുണർന്ന് മകനും;
അമ്മയുടെ ഉദരത്തിൽ അവരുടെ കുഞ്ഞും.
രണ്ടാം ശാന്തിമുഹൂർത്തപ്പകൽ
രാത്രി മുഴുവനോളം എടുത്ത് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി തന്റെ മുറി പിറ്റേന്നത്തെ ശാന്തിമുഹൂർത്തത്തിനായി, മണിയറയ്ക്കായി ഒരുക്കി. ഗർഭിണിയായ മാലിനിയേക്കൊണ്ട് ആയാസപ്പെട്ട പണികൾ ചെയ്യിക്കില്ലെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.