പിറ്റേന്ന്, എത്തിച്ച സാധനങ്ങൾ മുഴുവൻ അതാതിടങ്ങളിൽ അവരും പണിക്കാരും കൂടെ ശരിയായ വിധത്തിൽ എടുത്തുവെച്ചു.
അടുത്ത രണ്ടാഴ്ച്ച ഓപ്പോളമ്മയും മകനും തകർത്ത് മധുവിധു ആഘോഷിച്ചു. ഊട്ടി മുഴുവൻ അവർ കറങ്ങി.
ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷങ്ങളായി വരണ്ട് കിടന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടെ തടാകത്തിൽ മകൻ എല്ലാ ദിവസവും പലവട്ടം പാൽ നിറച്ചു.
ഇരുവർക്കും മതിവരാതെ പകലുകളും, രാത്രികളും മധുരമായി കടന്നുപോയി.
തറവാട്ടിൽ തിരികെ എത്തിയിട്ടും അവരുടെ മധുവിധു തീർന്നില്ല.
ഓപ്പോൾ ആകെ ചുവന്ന് തുടുത്തു. പതിവായി വരുന്ന ജോലിക്കാരിക്ക് പോലും ഓപ്പോളിലെ മാറ്റങ്ങൾ അതിശയമായിരുന്നു. അരുണും, മാലിനിയും, ഓപ്പോളും ആയി ചെറുപ്പം മുതലേയുള്ള കുസൃതികൾ പരിചയം ഉള്ളതിനാൽ ജോലിക്കാർക്കൊന്നും മാറ്റങ്ങൾ മനസ്സിലായില്ല.
ഒരു മാസം കൂടെ കഴിഞ്ഞു. അരുണിനെ ഓപ്പോൾ യാത്രയാക്കി. രണ്ടുപേർക്കും പിരിയാൻ ആവില്ലായിരുന്നു. ആദ്യരാത്രിയെടുത്ത തീരുമാനം പോലെ ഇരുവരും കാമുകീ-കാമുകന്മാർ ആയി മാറിയിരുന്നു.
തന്റെ കുഞ്ഞിനെ പേറി കാത്തിരിയ്ക്കുന്ന അമ്മയുടെ അടുത്തെത്താൻ അവന്റെ ഹൃദയം തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഓരോ ദിവസവും ഉള്ള വീഡിയോ കോളുകളിലൂടെ ഓപ്പോളുടെയും മകന്റെയും വിശേഷങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്നും വിടാതെ മാലിനി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എത്ര ദൂരെയാണെങ്കിലും ഒരേ മനസ്സായിരുന്നു മൂവർക്കും.
പലപ്പോഴും വീഡിയോ കോൾചെയ്ത് അമ്മയ്ക്ക് കാണാൻ പാകത്തിൽ അടുത്തുവെച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഓപ്പോളമ്മയുടെയും മകന്റേയും മധുവിധു രതികൾ.
അതുകാണുമ്പോൾ തേൻ ഒലിക്കുന്ന തന്റെ പൂറിൽ വിരലുകൾ ഇട്ട് മണിക്കൂറുകൾ എണ്ണി, മകൻ വരാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു മാലിനി അവിടെ.
അവിടെ എത്തിയ അന്നു രാത്രി മാലിനി മകന്റെ നെഞ്ചിൽക്കയറിയതാണ്. പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ച്ച. രണ്ടു ദിവസം അവധിയായതിനാൽ ഇരുവരും മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയില്ല. അമ്മയും മകനും പണ്ണിത്തകർത്തു.
തന്റെ അമ്മയുടെ ഓരോ ആഗ്രഹങ്ങളും മകൻ തീർത്തു കൊടുത്തു. അമ്മയെ കാണാതിരുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അരുണിനും വിമ്മിഷ്ടമായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് സ്വാർത്ഥത കൊണ്ടല്ലായിരുന്നു. ഓപ്പോളെ അത് അറിയിച്ചില്ല എന്നുമാത്രം. മാലിനിക്കും അത് മനസ്സിലായി.
അമ്മയുടെ വീർത്തുവരുന്ന വയറിൽ അവൻ എത്ര മുത്തങ്ങൾ നൽകിയെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും അറിയില്ല.
മൂന്നുമാസം കഴിഞ്ഞ് മാലിനി മാത്രം നാട്ടിൽ പോയി. ചെക്കപ്പിനായി ഡോക്റ്റർ ഊട്ടിയിൽ എത്തി. കൂടെ അവരുടെ മകനും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടെ സഹോദരിയായിട്ടാണ് ഡോക്ടറുടെ മകന് മാലിനിയെ പരിചയപ്പെടുത്തിയത്. ഡോക്ടറുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം ആയിരുന്നു അത്. ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടെ ഭർത്താവ് എന്നപേരിൽ അരുണിനേയും പരിചയപ്പെടുത്തി.
ഡോക്ടറും മകനും ഒരു മുറിയിൽ ആണ് ഉറങ്ങിയത്. മാലിനിയുടെ മുറിയുടെ തൊട്ടടുത്ത മുറി ആയിരുന്നു അത്. ഊട്ടിയിലെ തണുപ്പിൽ ഡോക്ടറുടെ കിതപ്പും സ്വരങ്ങളും, കട്ടിലിന്റെ ഞരക്കങ്ങളും മാലിനി വ്യക്തമായി കേട്ടു.
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ ആദ്യം പുറത്തുവന്നത് ഡോക്ടറായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ പാടുകൾ മാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ തൊട്ടറിഞ്ഞു. അവളുടെ പുഞ്ചിരി കണ്ട ഡോക്ടറുടെ കൈകൾ അറിയാതെ കഴുത്തിൽ തടവി.
ചമ്മിയ ചിരിയോടെ ഡോക്ടർ- അവൻ എത്ര പറഞ്ഞാലും അവസാനം ഇതുപോലെ പാടുണ്ടാക്കും.
മാലിനി- സാരമില്ല.
ഡോക്ടർ- മ്മ്.
മാലിനി- എപ്പോൾ തുടങ്ങി?
സ്വരം താഴ്ത്തി ഡോക്ടർ- നിങ്ങൾ അരുണും ആയി വന്നുപോയില്ലേ? അതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം. അവൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നുവത്രെ. ഒരു നേർത്ത നൈറ്റിയിൽ അവന്റെ മുറിയിൽ എത്തി ഒന്ന് തലോടുകയേ വേണ്ടി വന്നുള്ളൂ. വളരെ നേരത്തെ ആകാമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ രണ്ടുപേർക്കും ഇതില്ലാതെ പറ്റില്ല. ഇത് ഞങ്ങളുടെ ഹണിമൂൺ ആണെന്നാണ് അവൻ പറയുന്നത്.
എല്ലാം കേട്ടുവന്ന ഓപ്പോൾ- എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട് ദാസാ.
എല്ലാവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് മാലിനി തിരികെ പോയി.