അവൾക്ക് ലോകത്ത് ഏറ്റവും വലുത് അവളുടെ മകനാണ്. അവളുടേയും ഓപ്പോളുടേയും ലോകം തന്നെ അവനാണ്.
അവനെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽപ്പിന്നെ ലോകമില്ല. ഇല്ലമില്ല. അവരില്ല.
കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോൾ ജീപ്പ് നിർത്തി. മാലിനി അപ്പോൾ ആണ് അവളുടെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. ബാക്കിൽ ഇരുന്ന ഒരു പെണ്ണ് ചോദിച്ചു,
പെണ്ണ്- എന്ത് പറ്റി ചേട്ടാ?
ജീപ്പുകാരൻ- വഴിയിൽ ഒരു മരം മറിഞ്ഞേക്കാ. ഇന്ന് ഇനി പോവാൻ സാധിക്കില്ല.
പെണ്ണ്- അയ്യോ.. അപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും?
ജീപ്പുകാരൻ- പേടിക്കണ്ടാ. ഇന്ന് ആശ്രമത്തിൽ എല്ലാവരും താമസിക്ക്. നാളെ രാവിലെ പോവാം അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ഇതെല്ലാം മാറ്റാം.
അരുൺ- എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇറങ്ങിക്കോളാം. നടന്ന് പൊയ്ക്കോളാം.
ജീപ്പുകാരൻ- വേണ്ടാ ഇവിടെ ഒരുപാട് വന്യജീവികൾ ഉള്ളത് ആണ്. പിന്നെ നടക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ഒരുപാട് ദൂരവും ഉണ്ട്.
മാലിനി- അരുൺ നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ ഇരിക്ക്.
അരുൺ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു,
അരുൺ- അമ്മേ, പിന്നെയും അവിടെക്ക് പോവണോ?
മാലിനി- നമുക്ക് വേറെ വഴി ഇല്ല. നീ ഒന്ന് അടങ്ങി ഇരിക്ക്. അമ്മ പറയുന്നതൊന്ന് മനസ്സിലാക്ക്.
മാലിനി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അരുണിനെ സമ്മതിപ്പിച്ചു. അവർ വീണ്ടും ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.
മാലിനിയുടെ മനസ്സ് ഇത് ഒരു നിമിത്തം ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. ഈശ്വരൻ തന്ന രണ്ടാം അവസരം. അവൾക്ക് അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നുന്നില്ല.
അവിടെ ഉള്ള സ്വാമി അവർക്ക് മുറികൾ കാട്ടിക്കൊടുത്തു. ആണുങ്ങൾക്ക് ഒരു സ്ഥലത്തും പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തും ആയിരുന്നു മുറികൾ.
മുറി തുറന്ന് മാലിനി അകത്തു കയറി. ഈ സമയം ഒരു പെൺകുട്ടി അവിടെക്ക് വന്നു. അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു തോർത്തും കാവി നിറമുള്ള സാരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുട്ടി- ദേ.. ഇത് ധരിച്ചോളൂ.
ആ കുട്ടി സാരി കട്ടിലിൽ വെച്ചു
മാലിനി- നന്ദി.
കുട്ടി- മ്മ്.
ആ കുട്ടി മാലിനിയുടെ മുഖത്തെ ആകുലത നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു,
കുട്ടി- ഒക്കെ ശരിയാകും. സ്വാമി പറഞ്ഞാൽ അത് നടക്കും. മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചോളൂ.
മാലിനി ആ കുട്ടിയെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നിഷ്കളങ്കത കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് മാലിനിക്ക് അത് ഈശ്വരൻ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.
മാലിനി- നന്ദി.
മാലിനി ആ കുട്ടി പോയപ്പോൾ കതക് അടച്ചു. എന്നിട്ട് മനസ്സിലെ ഭാരം ഒന്ന് കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ഒന്ന് കുളിക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
മാലിനി വസ്ത്രം എല്ലാം ഊരി തോർത്ത് മുണ്ട് എടുത്ത് ബാത്റൂമിൽ കയറി. എന്നിട്ട് ഷവർ തുറന്ന് അതിന് താഴെ നിന്നു. തലയിൽ തണുപ്പ് കൂടിയപ്പോൾ മാലിനിക്ക് കുറച്ച് ആശ്വാസം ആയി. എന്നാലും അവളെ അലട്ടിയത് മേപ്പാടന്റെ വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു. ഷവർ ഓഫ് ചെയ്ത് അവൾ അതിനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു.
“അരുണിനെ എങ്ങനെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കും? അവൻ എന്റെ മകൻ അല്ലേ? ഇതൊക്കെ പ്രകൃതി നിയമത്തിന് എതിരല്ലേ? വെറുതെ കല്യാണം മാത്രം കഴിച്ചാൽ പോരല്ലോ? അവന്റെ കൂടെ അലിഞ്ഞു ചേരണ്ടേ? സ്വന്തം മകന്റെ കൂടെ ഞാൻ എങ്ങനെ ലൈംഗികബന്ധം നടത്തും? ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ ഉള്ള കാര്യമോ? എന്തിനാണ് ദൈവമേ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു പരീക്ഷണം നൽകിയത്? അരുൺ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിലും നല്ലത്, അവന്റെ ഭാര്യയായി കഴിയുന്നതാ. അല്ലെങ്കിൽ അവന്റെ മരണത്തെ ഓർത്ത് ഞാൻ എന്നും നീറി നീറി കഴിയേണ്ടി വരും. അപ്പോൾ ഇതേ ആളുകൾ എന്റെ ആ വിധിയെപ്പറ്റി പറയില്ലെ? അവന്റെ ഭാര്യയെങ്കിൽ ഭാര്യ. എന്റെ മകനെ രക്ഷിച്ചേ പറ്റൂ.”
എന്തായാലും സ്വാമി ഒരിക്കൽ കൂടി കാണാം എന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു.
മാലിനി പിന്നെയും സ്വാമിയുടെ അടുത്ത് എത്തി.
മാലിനി- സ്വാമി.
മേപ്പാടൻ- എന്താ നിങ്ങളുടെ തീരുമാനം? ഈശ്വരൻ ഒരിക്കൽ കൂടി ഒരു അവസരം തന്നിരിക്കുകയാണ്.
മാലിനി- എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല സ്വാമി.
മേപ്പാടൻ- ഞാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്താൽ, നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ മകന്റെ ജീവൻ നിലനിർത്താം.
മാലിനി- പക്ഷേ അവന്റെ ഭാര്യയായി കഴിയാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുമോ? അത് പോലെ എന്റെ ഭർത്താവ് ആവാൻ അവന് സാധിക്കുമോ?